Slam Dunk

اگر بسکتبال را دوست دارید این را تماشا نکنید! این سریال نه برای دوستداران بسکتبال ساخته شده است و نه برای کسانی که درک اولیه از ورزش های گروهی دارند. من در تیم نیستم اما فقط من در این مجموعه هستم. ساکوراهی اولین بازی خود را انجام می دهد اما حتی موقعیت ها را هم نمی داند. در واقع، وقتی وارد مسابقه می شود، 0 دستورالعمل به او داده می شود، بنابراین او فقط کارهای قهرمان داستان را انجام می دهد. بدون تاکتیک، بدون بازی تیمی، فقط روی بهترین بازیکنان تمرکز کنید که کارهای دیوانه کننده انجام می دهند. از آنجایی که مسابقات خیلی طولانی است، این جنبه واقعاً رنده‌کننده می‌شود که ناامیدکننده است زیرا عناصر خارج از مسابقات سرگرم‌کننده هستند. مربی‌ها بیشتر شبیه دستورالعمل‌هایی هستند که به بازیکنان می‌گویند در مرحله بعدی کدام حرکت را باید استاد کنند. آنها زمان بیشتری را صرف آموزش layup به او می کنند تا مهارت های مبتدی مفید مانند پاس دادن و دفاع. از آنجایی که انیمه در دهه 90 منتشر شد، انتظار داشتم مسابقات طولانی باشد اما اگر به جای اینکه گفته شود نمایش داده می شد، از این بیشتر لذت می بردم. مثل گوش دادن به یک کتاب صوتی با تصاویر ثابت بود. واکنش ها و صحبت های زیادی در جریان است. با این حال، همه چیز به غیر از بسکتبال در واقع سرگرم کننده است، که طعنه آمیز است. بزرگترین نقطه فروش برای من طنز است که در کمال تعجب اصلا قدیمی نیست. VA برای ساکوراگی (تاکشی کوسائو) نیز کار شگفت انگیزی انجام می دهد. خنده اش خیلی مسری است. هر زمان که ساکوراگی خنده‌های تنسایی خود را انجام می‌داد یا بر روی برخی از کمدی‌های فیزیکی، بلند می‌خندیدم. وقتی شخصیت ها را با انیمه های ورزشی دیگر (Hajime no Ippo، Haikyuu) مقایسه می کنم، شخصیت های Slam Dunk جالب نیستند. تنها دلیل تماشای اسلم دانک اکنون کشف آثار کلاسیک است. این ممکن است زمانی که منتشر شد پیشگامانه بود، اما مسابقات خسته کننده و نوشتن ورزشی تک بعدی آن را به شدت پایین می آورد.

این یک انیمه کلاسیک و ورزشی تایید شده مربوط به دهه 90 است و تماشای آن در همه جا لذت بخش است، حتی به نظر من تا به امروز. تنها شکایت من این است که بعد از فصل 1 هیچ ادامه ای نداشت. شرم آور است زیرا، پتانسیل زیربنایی برای طولانی مدت داشت. انیمیشن (6/10) - صادقانه بگویم، انیمیشن آن برای زمان خود خوب بود. اما در این روزگار با سریال های انیمه ای مانند Demon Slayer، One Punch Man و Jujutsu Kaisen. این بیش از آن است که به ظاهر در آزمون زمان مقاومت کند. بسیاری از قاب های بازیافتی و تصاویر ثابت استفاده شده است. با این حال، ما باید به خاطر داشته باشیم - در سال 1993 با بودجه محدود نیز عرضه شد. مقداری شلی را کاهش دهید. داستان (8/10) - برای یک انیمه مبتنی بر ورزش، داستان بسیار لذت بخشی برای دنبال کردن دارد. از آنجایی که فقط 101 قسمت است، پرکننده های زیادی ندارد و برای یک دوره زمانی که روی هم گذاشتن آن ها (به دلیل پخش تلویزیونی) بسیار رایج بود، بنابراین، امتیاز اضافی در آن قسمت. بسیار اکشن، و عمدتاً برای موضوع بعدی آن سازگار است. بسیار تمیز. موسیقی (7/10) - دارای تعداد بسیار محدودی از موسیقی متن بود. اما به اعتبار آنها، بسیاری از آنها سخت پیش می رفتند. و حال و هوای آن آهنگ ها برای دوره زمانی آن که دهه 90 بود بسیار مناسب است. برای جلوه های صوتی نیز بسیار تکراری بود، اما از آنجایی که روند داستان آن کاملاً اکشن است، می تواند بخشنده تر باشد. به طور کلی - 7.00 از 10