Gintama

من این را به عنوان بررسی قطعی Gintama می نویسم اما می خواهم برخی چیزها را برای زمینه 1 روشن کنم. من فقط فصل اول را از نوشتن این 2 دیدم. من تمام قسمت های پرکننده را پشت سر گذاشتم بنابراین یا شما فیلر را تماشا کنید یا نه. ممکن است تجربه متفاوتی نسبت به 3 خودم داشته باشم. دو قسمت اول را رها کنید، دو قسمت اول پرکننده هستند، بنابراین به من اعتماد کنید اگر آنها را رد کنید، تجربه بهتری خواهید داشت رابطه من با این سریال تا کنون احتمالاً عجیب ترین است. انیمه چون فکر می کنم هم یکی از بهترین انیمه های کمدی موجود است و هم بسته به اپیزود می تواند کسل کننده باشد این یک نمایش تماشاگر نیست، بنابراین اگر سعی کنید گینتاما را یکجا تماشا کنید، از آن لذت نخواهید برد، هنگام مصرف آن ترجیحاً در کنار برنامه دیگری جرعه جرعه بنوشید زیرا بیشتر گینتاما فقط غذای ناخواسته انیمه است، اما اینطور نیست. آن را کاملاً بی ارزش نکنید زیرا اپیزودهای واقعاً عمیق و حتی برخی از موارد بسیار خلاقانه نیز وجود دارد، احتمالاً برخی از خلاقانه ترین نوشته هایی که در تمام انیمه ها دیده ام. من درک می کنم که چرا مردم این سریال را اجرا می کنند زیرا شروع آن کند است و حداقل از نظر فصل اول بسیار اپیزودیک است، بنابراین طرحی در حال انجام برای شیرجه رفتن در آن وجود ندارد، اما من همچنان با در نظر گرفتن همه اینها توصیه می کنم من همچنین می خواهم در مورد برخی از شخصیت ها صحبت کنم زیرا فکرهایی دارم (گینتوکی) اگر از طرفداران انیمه های مسن تر (از 20 سالگی تا 30 سالگی) هستید، قطعاً از Gintoki MC این مجموعه لذت خواهید برد، من در حال حاضر در 20 سالگی هستم و داشتن انیمه های زیادی در اطراف نوجوانان قطعاً آن را از سایر برنامه ها به ویژه Shounen متمایز می کند. (شینپاچی و کاگورا) حتی اگر چیزهای متفاوتی در مورد هر دوی آنها بگویم، آنها را کنار هم می گذارم، شینپاچی و کاگورا شخصیت های فرعی خوبی هستند، به خصوص کاگورا، زیرا او قطعاً یکی از برجسته های سریال است، شینپاچی همچنین به دلیل اینکه تنها شخصیت مرد مستقیم است، خوب است. مشکل با آن این است که قطعا می تواند او را از تماشای دو نفر دیگر لذت نبرد (شخصیت های جانبی) من قصد دارم تمام شخصیت‌های Shinsengumi را در همه جا پرت کنم، من فقط از یک قسمت که روی آنها متمرکز شده بود دوست نداشتم، شما بچه‌ها ممکن است هنگام تماشا نگاه متفاوتی داشته باشید، اما آنها هرگز به من علاقه‌ای نداشتند، کاتسورا نیز به عنوان یک شخصیت خوب است. داشتن باید تمرکز داشته باشد اما هنوز هم برای گنگ خوب است گینتاما می‌تواند با اپیزودهای بسیار خاص کسل‌کننده شود، زیرا سریال به شدت به کمدی‌ها متکی است و کمدی‌ها از نظر اینکه چه چیزهایی خنده‌دار هستند و نه خنده‌دار، رسانه‌ای بسیار پیشنهادی هستند، این سریال بسیار ژاپنی متمرکز است، اما من تقریباً مطمئن هستم که آنها زمینه‌ها را به شما ارائه می‌دهند. زیرنویس (حداقل برای من هنگام تماشا انجام شد) من به گینتاما 10/10 می دهم زیرا وقتی این نمایش خوب است واقعاً خوب است اما حتی وقتی کسل کننده است باز هم 7/10 است، امیدوارم از نقد من لذت برده باشید.

ژاپنی Family Guy نمایشی است که ثابت می کند کلید موفقیت در صنعت سرگرمی این است که هرگز از فریاد کشیدن دست نکشید. در ابتدا، نمایش چیزی شبیه به چیزی بود که من باید فوق العاده به آن علاقه داشتم. این صحنه یک آشوب آشفته از ژاپن فئودالی، جامعه مدرن و علمی تخیلی بین کهکشانی است. سامورایی ها با بیگانگان از هر شکل و تنوع قابل تصوری شانه می مالند. این نوعی پس‌زمینه التقاطی است که خود را به تعداد زیادی از ماجراجویی‌های احتمالی و سناریوهای حواس‌پرت وامی دارد، که برای فضای اکشن-کمدی سریال عالی است. با این حال، نمایش به هیچ وجه برای من کار نکرد، در درجه اول به این دلیل که اکشن نیمه کاره بود و تم کمدی به شدت غیر خنده دار بود. ابتدا با ساده ترین مشکل شروع می شود، عمل در نمایش وجود ندارد. این سریال در درجه اول دارای فضایی آرام است و بیشتر زمان پخش آن به بهترین سکانس های کمدی فیزیکی از انواع تام و جری اختصاص دارد. این خیلی قابل اعتراض نیست، اما در آن مواقع نادری که نمایش تصمیم می گیرد «جدی» شود و یک دعوای واقعی انجام دهد، بی تأثیر و بسیار کوتاه می شود. من با دو صحنه دعوای مشروع با رقص پیچیده‌تر از «آدم به طرف پسر دیگر می‌دوید، پس از ضربه‌ی بزرگ، تیراندازی به مرد» برخورد کردم. هر دوی آن صحنه‌های مبارزه در اواخر دویدن من بود، به اندازه‌ای عمیق که مدت‌ها از نمایش خارج شده بودم. نه به خاطر عمل، توجه داشته باشید. دلیل انصرافم از این نمایش کمدی آن بود. گینتاما نمایشی پر از شوخی است. من می توانم جوک ها را ببینم، همانطور که در حال وقوع هستند. و اگر آن شوخی‌ها توسط بازیگران شایسته اجرا می‌شد، نمایش ممکن بود حتی خنده‌دار باشد. اما آنها نبودند، پس اینطور نبود. بیشتر مشکلات من با کمدی به تحویل خلاصه می شود. همه بازیگران طوری حرف می زنند که انگار از کلمه پول می گیرند. در هر سطر یک میلیون کلمه اضافی وجود دارد که بازیگران را ملزم می‌کند که دیالوگ‌های آتش سریع و بی‌وقفه بیرون بیاورند. علاوه بر این، آن‌ها تمام این خط‌های پرشده و بیش از حد پخته شده را در بالای ریه‌های خود می‌فرستند، زیرا حدس می‌زنم جیغ زدن خنده‌دار است. تنها شخصیتی که همیشه از من قهقهه می زد، اوکیتا بود، زیرا حیله شخصیت او به اندازه کافی تحت فشار قرار می گیرد که او واقعاً می تواند هرازگاهی کاری شگفت انگیز انجام دهد. برای بقیه، تحویل وحشتناک آنها آنچه را که در غیر این صورت می توانست شوخی های کاملاً خوبی باشد، خراب می کند. یک مثال عالی در اوایل نمایش اتفاق می افتد. شخصیت اصلی گینتوکی سعی می‌کند برای دوستانش درباره تعهد و معنای اصولی بودن سخنرانی کند، فقط برای اینکه این سخنرانی به سرعت به یک طنز مزخرف تبدیل شود که شایستگی خیس کردن تخت را دارد. اگر آن مونولوگ توسط جان کلیس ارائه می‌شد، دیوانگی کامل بود، اما در عوض توسط گینتوکی ارائه شد، که باید متنی به اندازه‌ی رمان را در هوا پخش کند تا وانمود کند که حرکات لب با هم مطابقت دارند. و بله، برای ثبت، نسخه دوبله این برنامه را تماشا کردم. به دلایلی می‌دانم که این تمرین بدی است، اما مهم این بود که من جوک‌ها را اینگونه تجربه کنم. مطمئناً، اگر همه به زبانی صحبت می‌کردند که من نمی‌فهمم، کمی دلپذیرتر می‌شد. می‌توانستم زیرنویس‌ها را بخوانم و خودم را بی‌پایان سرگرم کنم، و خیال‌پردازی کنم که اگر خط‌ها به درستی ارائه شوند، چه صدایی خواهند داشت. موضوع این است که من قبلا انیمه های خنده دار دیده بودم و آنهایی که خنده دار هستند خنده دار هستند زیرا خوب نوشته شده اند. گینتاما خنده دار است زیرا به رسانه های دیگر ارجاع می دهد، دارای طنزهای بی ادبانه ای است و با فریاد زدن یک شخصیت یا مورد تجاوز به شخصیت، نقطه قوت هر شوخی را مشخص می کند. آنها شبیه هم نیستند. برای جمع بندی افکارم، گینتاما نمایشی بود که می خواستم دوستش داشته باشم. درخشش های گاه به گاه سرگرمی و پتانسیل آن در دریایی از حد وسط شناور است. من فقط تا جایی که انجام دادم تماشا کردم تا امتیاز بازبینی من واقعاً در متریک حساب شود. در حالی که از تماشای آن متنفر نبودم، بیشتر وقتم را بی‌پروا و بی‌دردسر به آن خیره می‌شدم، و این ممکن است حتی بدتر از آن باشد یا نباشد. من از 10 قسمت "چیپس سیب زمینی" به این برنامه می دهم. اگر دو قسمت اول خنده دارترین اپیزودهای دنیا نیستند، برای شما زحمت نکشید که بیشتر به این غول بزرگ بپردازید. علیرغم آنچه دیگران می گویند، واقعاً بهتر نمی شود.