Kidou Senshi Gundam 0083: Stardust Memory

اول از همه من انیمه را از ابتدا تا قسمت آخر دوست داشتم. قسمت آخر چه f*ck بود آن قسمت آخر چه f*ck واقعی من از این جنجال متنفرم قسمت 1 تا 12 خیلی خوب بود اما مجبور بود درج می کرد این مثلث عشقی b*llsh*t این دعوا کردن باعث خراب شدن تمام تجربه من شد. من حتی انرژی برای تایپ نظرم را ندارم، فقط مجبور شدم آن را صدا کنم، زیرا این فضولات PS را به هم می زند. همه انیمه های UC قبل از این را دوست داشتم. چه مصیبتی.

دعواها خوب بودند و به اندازه کافی متحرک بودند و اپیزودهای اپیزودیک مناسب نمایش بودند. بیشتر قسمت‌ها به دنبال npc mc افسرده می‌شوند که به یک گاندام می‌رسند و سپس آن را تعمیر می‌کنند و بدتر می‌کنند. و سپس شخصیت های جانبی که برای او جشن ترحم می گیرند و به خاطر او به آرامی از شخصیت خود که در ابتدای نمایش داشتند تخلیه می شوند. پایان آن ضد اقلیم بود و حتی خسته‌کننده‌تر از نمایش به‌عنوان کل بود، که به معنای کم‌فروش بودن این نمایش نیست. اما نکته اصلی من در مورد اینکه چرا این یک نقد منفی نیست، بلکه یک احساس مختلط است، به این دلیل است که "جادو" ویرایش اول شگفت‌انگیز است و حتی اگر این نمایش را تماشا نکنید، گوش دادن عالی است.

تصور کنید یک کیک تولد زیبا، نوع مورد علاقه شما، هر چه که باشد، سرو می‌شود، اما روی آن به جای گیلاس، ترشی‌های ترشی ریخته شده است. تقریباً دقیقاً همان چیزی است که شما می خواهید، اما این یک جزئیات آن را غیرقابل خوردن می کند. این خلاصه می کند که این نمایش چه احساسی در من ایجاد می کند. خلاصه داستان کاملاً هیجان‌انگیز به نظر می‌رسد، اگر نسبتاً از نمایش UC Gundam انتظار می‌رود: "پس از جنگ یک ساله، یک لباس طراحی شده توسط Anaheim Electronics با قابلیت‌های هسته‌ای توسط سربازان Zeon که سعی در احیای رژیم دارند به سرقت می‌رود. قهرمان فدی ما باید آن را بدست آورد. تراژدی رخ می دهد». همچنین به نظر می رسد و به نظر شگفت انگیز است، چشمان من هرگز از ابتدا تا انتها حوصله نداشتند. انیمیشن به همان اندازه روان و دقیق است که انتظار دارید یک OVA اواخر دهه 80 و اوایل دهه 90 باشد، و هر نبرد Mobile Suit یک منظره مکانیکی لذت بخش است. گول زدن همچنین این دقیقاً نوع پل پلات است که زتا گاندام را قابل درک می‌کند (یک دلیل کاری که نشان می‌دهد اغلب آشفتگی است). تئاتر سیاسی با تماشای Stardust بسیار واضح تر است. انگیزه‌های هر جناح با ایده‌آل‌های آن‌ها سازگار است، این یک لحظه حیاتی برای توسعه تاریخ درون کیهانی برای جدول زمانی UC است، بنابراین ارزش گفتن دارد. در سطح کلان، این دقیقاً همان چیزی است که یک نمایش متوسط ​​مانند زتا به آن نیاز داشت تا دنبال کردن آن راحت‌تر باشد، اما این بخش خوب است، مشکل شخصیت‌ها هستند. شیمی بین شخصیت اصلی و علاقه عشقی او به طرز گیج کننده ای سطحی است و من تلاش می کنم باور کنم که هر کدام از آنها واقعاً احساسات عاشقانه ای دارند، او مانند یک زن ساده لوح و احمق در اطراف خود عمل می کند که با بقیه نمایش سازگار نیست. سعی می کند او را به تصویر بکشد تمرکز اصلی روی شخصیت‌هایی است که انگیزه‌ها و شخصیت‌هایشان آن‌قدر سطحی است و خریدن آن‌ها سخت است که بلافاصله تعلیق ناباوری من را می‌شکنند. اجرای واقعاً، واقعاً ناامیدکننده در داستان سرایی، به دلخراش ترین شکل. فیلم Stardust Memory مانند این است که با جزئیات در مورد توسعه جنگ جهانی دوم از دریچه یک سرباز تقلبی کاریکاتورهایی نوشته شده توسط یک نوجوان پناه گرفته که هرگز با کسی نجنگیده و عاشق نشده است، گفته شود. اینطور که هست، من ترجیح می‌دهم بازیگران مکمل را تماشا کنم، زیرا آنها واقعاً دوست‌داشتنی هستند و مانند انسان‌های باورپذیر رفتار می‌کنند تا کاریکاتورهایی از افراد ناکارآمد با مسائل نامشخص و حل‌نشده. به این ترتیب، شما همچنان انیمیشنی عالی اجرا می‌کنید و در تعلیق اوضاع سیاسی فراگیر قرار می‌گیرید، بدون اینکه دوربین روی یک احمق بی‌اعصاب و دوست دختر بی‌خمش متمرکز شود، که هر دو احساس می‌کنند در یک نمایش عاشقانه بی‌نظیر ساخته شده برای نوجوانانی که در خانه هستند. ترجیح می دهم به جای مواجه شدن با مشکلات آنها دست و پا بزنم. من کاملاً پاره شده ام. در سطح فنی، این نمایش بی عیب و نقص است، از صدا گرفته تا انیمیشن همه چیز برای من مناسب است. مشکل فقط این است که دوربین بیشتر اوقات روی چه کسی متمرکز است.