86

86 پتانسیل زیادی دارد. پتانسیلی که مطمئناً در نقاطی از آن نهایت استفاده را می‌کند و در موارد دیگر هدر می‌دهد. من تصمیم گرفتم در این مورد ملایم‌تر باشم، زیرا من فقط ماشین‌های هیجان‌انگیز و تأثیرات سنگین Code Geass 86 را دوست دارم. اگر این من را تحت تأثیر قرار نمی داد و اگر آنقدر سرگرم کننده نبود، امتیاز کمتری به آن می دادم. آیا 86 ارزش دیدن دارد؟ آره. مطمئناً بدون نقص نیست، برخی از آنها کمتر از سایرین مشکل ساز هستند، اما ارزش تماشای آن را دارد. مشکلات من با 86 مربوط به نحوه تنظیم طرح است. اینکه بگوییم آنها Code Geass را کپی کرده اند واضح است، اما حداقل می توانست آن را به خوبی کپی کند. یک نقص بسیار بزرگ در نحوه اجرای 86 این نوع داستان وجود دارد. خودش را خیلی جدی می گیرد و به نفع خودش است. تا آنجا که یک داستان واقعی در مورد تبعیض پیش می‌آید، 86 کاملاً مسطح است زیرا صرفاً فانتزی است. آلبینوهای فانتزی پر سبیل که از ژاپنی‌های فانتزی متنفرند (و اروپایی‌ها و هر آنچه که قرار بود کوجو برای 5 دقیقه حضورش در نمایش باشد). من کسی را بالای 12 سال نمی‌شناسم که چنین طرحی را جدی بگیرد و با توجه به اینکه چقدر خودش را جدی می‌گیرد، فقط علیه آن کار می‌کند، آن هم به شدت. بخش‌هایی از آن چنان ناپخته و خودخواهانه نوشته شده است که می‌پرسم آیا این فقط یک درام عاشقانه مکانیکی با طرح تبعیض نبود که بعداً برای جذاب‌تر کردن همه چیز مطرح شد. در یک اپیزود، شخصیتی بچه‌گانه‌ترین جنجال را به قهرمان داستان می‌دهد که من یک‌جانبه می‌خواستم آن را خاموش کنم. اساساً او شخصاً او را به خاطر تمام ظلمی که 86ها در طول تاریخ با آن روبه‌رو شده بودند سرزنش کرد. این نه تنها به‌طور باورنکردنی تقلیل‌دهنده است، بلکه آشکارا نادرست و کودکانه است. در آن زمان، او تنها آلبا بود که با آنها مهربان بود. او شغل و آزادی خود را به خطر انداخت تا اوضاع را برای آنها بهتر کند. او هرگز آنها را 86 یا خوک صدا نکرد. و با این حال، او را یک قاتل و ستمگر می نامیدند، زیرا... شخصیتی به خاطر مرگ رفیقشان شکست. رفیق مورد نظر تنها رفیقی نبود که تا آن زمان از دست داده بودند و قهرمان داستان پنجمین رفیق آنها بود. این داد و بیداد دیوانه‌وار می‌توانست به‌جای کسی که واقعاً سعی می‌کرد اوضاع را برایشان بهتر کند، هدف یکی از گردانندگانی باشد که در واقع آن‌ها را توهین‌کننده خطاب کرده بود. خوشبختانه، کل این مونولوگ توسط شخصیت‌های دیگر نابالغ خوانده شد، اما این مطمئناً باعث نمی‌شود که تلاش اجباری برای گریه‌کردن قهرمان داستان کم شود. همه اینها باعث شد من یک چیز را بفهمم - 86 فوق العاده جذاب و ملودراماتیک است. این یک انیمه نیست که باید آن را جدی بگیرید. بنابراین من دقیقاً این کار را انجام دادم و شروع کردم به نگاه کردن به 86 مانند جعبه استاندارد و مبهم مکا شیب رمانتیک که هست، و در نتیجه از آن بسیار لذت بردم. وقتی داستان را جدی نگیرید، متوجه می شوید که 86 یک ساعت بسیار سرگرم کننده است، به طور شگفت انگیزی مملو از لحظات احساسی بسیار خوب است که من در اینجا برای افرادی که هشدارهای اسپویل را در نقدها نادیده می گیرند، خراب نمی کنم. صحنه های دراماتیک کاملاً زیبا هستند. 86 نیز ارزش تولید بسیار خوبی دارد. من، به عنوان یک، واقعا طراحی صدا را دوست دارم، حتی اگر کمی بیش از حد باشد. اسلحه‌های مکانیکی قدرتمند به نظر می‌رسند و ضربه‌های روی زره‌ها در واقع یک ضربه شنیداری دارند. جدا از این، صداگذاری واقعاً خوب است. احساسات به خوبی منتقل می شود به جز خنده فوق العاده ساختگی شین در قسمت های بعدی. طراحی شخصیت‌ها، هنر و انیمیشن فوق‌العاده هستند، اما به دلیل کم‌کم بودن مبارزات مکانیکی، نمی‌توانید لحظات زیادی را ببینید که در آن انیمیشن می‌درخشد. موسیقی متن فیلم Sawano slop است، بنابراین موسیقی اکشن همگی دقیقاً یکسان به نظر می‌رسد، اما آهنگ‌های ملایم‌تر و احساسی‌تر واقعاً زیبا هستند و کاملاً متناسب با لحظات غم انگیز نمایش هستند. در اینجا امیدواریم که قسمت 2 به همان خوبی باشد که گفته می شود. حتی اگر اینطور نباشد، می دانم که هنوز احتمالاً از این درام هیجان انگیز لذت خواهم برد.

86 در پرتو نسل کشی مداوم در فلسطین ضربه بسیار سختی می زند. این ساعت سختی است که آینه‌ای تاریک برای بی‌عدالتی، امتیازات و باتلاق اخلاقی وضعیت موجود در خود نگه می‌دارد. این یک ترس وجودی دارد که AOT اولیه آن را به خوبی انجام داد، اما به دلیل مقیاس کوچکتر آن را با تأثیر بیشتری اجرا می کند. تنها دلیلی که نمی توانم به آن امتیاز بیشتری بدهم این است که شخصیت mc بسیار رنده کننده است. صادقانه بگویم، روبات ها ابعاد بیشتری نسبت به او دارند. با این حال، من متوجه می شوم که او قصد دارد شکلی از گیرافتادگی را نشان دهد، بنابراین احتمالاً طبیعی است که او معادل ناامیدی باشد. وگرنه استادانه

بررسی سریع در اینجا؛ انیمه حالت نسبتاً منحصر به فردی دارد. بسیار مالیخولیک و تا حدودی افسرده است، اما دیدن آن فوق العاده است زیرا برخلاف نمایش های دیگر، این انیمه به هیچ وجه هیجان انگیز نخواهد بود و واقعا واقع گرایانه می ماند. این باعث می‌شود که درک شخصیت‌ها واقعاً آسان و مؤثر باشد، و اگر در یک انیمیشن زیبا ترکیب کنید، یک انیمیشن عالی و منحصربه‌فرد خواهید داشت که مرد هرگز فراموش نخواهد کرد. معایب: داستان گاهی اوقات واقعا کند است، و منظورم کند است. همچنین، این نمایشی نیست که افسردگی شما را درمان کند یا به سادگی بعد از یک روز سخت به شما شادی بخشد. اگرچه طرح در نگاه اول جالب است، ربات های شیطانی و شورش هوش مصنوعی چیزی نیست که قبلاً ندیده باشیم. به طور کلی: باید آن را بررسی کنید، زیرا اگر انیمه های "واقع گرایانه"، غمگین و بسیار خوش ساخت را دوست دارید، به احتمال زیاد این یکی از موارد مورد علاقه شما خواهد بود.