Hikari no Ou 2nd Season

از آنجایی که هیچ کس نقد خوبی برای این انیمه نمی نویسد و احتمالاً یکی از سریال های مورد علاقه من است، حدس می زنم این کار را انجام دهم. اگر انیمه‌ای می‌خواهید که با بیننده‌ها حرف نزند، هر قسمت شما را روی صندلی‌تان رها کند و سبک کار و هنری VA عالی داشته باشد، بدون توجه به آنچه مردم می‌گویند، آن را تماشا کنید. من با فیل آشکار در اتاق شروع می کنم و این یعنی تولید این انیمه وحشتناک بود. بدیهی است که آنها پول نداشتند که بیش از 30 تا 40 ثانیه یک قسمت را به خوبی متحرک کنند، بنابراین در عوض پول‌های VA را خرج کردند. به نظر می رسد که این پروژه تا درجه n یک پروژه پرشور است و اگر بتوانید با کمبود انیمیشن کنار بیایید، احتمالاً قلب پشت تولید به شما خواهد رسید. واقعاً احساس می‌کردم که همه افراد این داستان را دوست داشتند و می‌خواستند آن را روی پرده بیاورند. و من می توانم دلیل آن را بفهمم زیرا خود داستان فوق العاده است. توسعه شخصیت خوب برای همه وجود دارد (علاوه بر کوشی، اما او زودتر پیشرفت کرده بود)، عنصر رمز و راز جذاب است و سبک هنری واقعاً عناصر فانتزی و رمز و راز این داستان را به خوبی منعکس می کند. شاید من فقط ذائقه بدی دارم و می توانم بیشتر از بقیه به ارزش تولید نگاه کنم، اما اگر سبک هنری اصلاً توجه شما را به خود جلب می کند و می خواهید یک داستان فانتزی خوب که واقعاً شبیه یک انیمه فانتزی معمولی نباشد، واقعاً باید تماشا کنید. بدون توجه به این

بررسی کوتاه: حفظ روایتی متشکل از 20 قسمت که به 2 فصل در طول 1 سال کامل تقسیم شده است، نمی تواند آسان باشد، آیا اینطور نیست؟ گول این نمایش افتضاح را نخورید که توهین مطلق به نام‌های بزرگی است که به آن پیوسته‌اند. انتظارات قبل از تماشا: فیلمنامه و آهنگسازی سریال توسط مامورو اوشی که Ghost in the Shell را در سال 1995 ساخته به کارگردانی او Production I.G. همکار جونجی نیشیمورا؛ آهنگ تم مایا ساکاموتو. با چنین تیم رویایی، چه چیزی می تواند اشتباه باشد؟ واقعیت بعد از تماشا: WTF تماشا کردم؟ توصیه می شود: هیچ کس جز کسانی که کنجکاوی بیمارگونه ای دارند که ببینند واقعا چقدر بد است. مزایا: + آهنگ Maaya Sakamoto بد نیست. + مقدمه فصل 1 حداقل برای من جالب بود که بخواهم بدانم داستان چگونه به پایان می رسد. معایب: --- احتمالا تنبل ترین تولید انیمه تا کنون، و بله من Ex Arm را تماشا کرده ام. با Ex Arm، شما تیمی با تجربه تقریباً صفر در ساخت انیمه دارید که برای ساخت یک سریال اکشن تلاش می کنند. جدای از ترکیب‌های وحشتناک، می‌توانید در واقع مبارزات موکپ مناسبی را حداقل در Ex Arm انجام دهید. با Hikari no Ou، نمی توانید از همان بهانه ای مانند Ex Arm استفاده کنید، زیرا پروژه شما توسط افسانه های صنعت رهبری می شود. با این حال، به سختی هیچ سکانس اکشنی در اینجا در Hikari no Ou به عنوان "تصویر متحرک" منتقل می شود. شخصیت‌ها به نسبت‌های پیچ خورده حرکت می‌کنند و در جهت‌های تصادفی دور صفحه می‌چرخند، گویی تیم برای ادای احترام به Chargeman Ken می‌رود. معمای پر از تعلیق در فصل 1 حداقل روایت را برای من حفظ کرد، اما هر قسمت جدید در فصل 2 یک تکه کوچک امید و احترام را از من می گیرد. --- داستان ریپف وحشتناک Shinsekai Yori (از دنیای جدید) است. در حالی که Shisekai Yori یک اپیزود نیمه منسجم ضعیف نیز در بین 25 قسمت خود داشت، تصور کنید کسی آن یک قسمت بد را به عنوان استاندارد طلایی برای کل سریال خود در نظر بگیرد. که در ذات خود Hikari no Ou است. فرض Hikari no Ou فقط شبیه سازی از Shinsekai Yori با آینده خطرناک پس از آخرالزمانی و بقایای بشریت است که در لبه و در رحمت "نژاد خدا" زنده مانده اند. با این حال، داستان Hikari no Ou در نهایت یک ناامیدی بزرگ است، با تمام اصطلاحات نامنسجم و اسطوره‌های ضعیف نوشته شده، همه در کنار هم و در انتهای داستان رها شده‌اند. فینال بزرگ نیز یکی از بی‌اهمیت‌ترین فینال‌هایی است که تا به حال دیده‌ام. من قصد داشتم به کل سریال قبل از رسیدن به پایان 3 یا 4/10 بدهم، اما پایان آن را بدتر کرد. همانطور که اشاره کردم، این نمایش یک رسوایی مطلق و توهین به نام های بزرگ مرتبط با آن است.