Shingeki no Kyojin: Chronicle

این فیلم خلاصه ای از سه فصل اول است. شخصاً فکر می‌کنم یک خلاصه عالی است. تمام بخش های مهم نمایش را لمس می کند در حالی که هنوز همه چیز را منظم و مختصر نگه می دارد. آیا توصیه می کنم برای ورود به فصل 4، به جای تماشای سریال، این را تماشا کنید؟ نه. چیزهای زیادی گم شده بود که به شخصیت ها شخصیت و انگیزه می بخشد. اگر می‌خواهید بدانید در سه فصل اول چه اتفاقی می‌افتد در حالی که نمی‌خواهید به شخصیت‌ها دلبسته شوید، فکر می‌کنم این فیلم بهترین راه برای انجام این کار است، اما به عنوان خلاصه، به خوبی ساخته شده و به خوبی ساخته شده است. .

این فصل به طور کلی یکی از بهترین فصل های AOT است. من هنوز دارم با این قسمت آخر زندگی می کنم، اما با این وجود. هر کلمه ای که گفته می شود استفاده شده و مهم است. هیچ قسمت پرکننده، هیچ وقت هدر رفته در صفحه نمایش یا فریم های ثابت بی فایده وجود ندارد. هر بخش از طراحی صدا گرفته تا صداپیشگی و توسعه شخصیت. این همه شگفت انگیز است. اول، داستان. این انیمه مفاهیم زیادی را معرفی می کند و سعی می کند همه آنها را همزمان به هم بزند. شما جناح‌ها، ایده‌ها، نقشه‌ها، خنجرهای پشت سر هم، بت‌های مختلف دارید که همه در یک زمان با هم درگیر هستند. هر کدام سعی می کنند روی هم بیایند. و جالب است که چگونه در پایان به دو جناح می رسند. و این چیزی است که در آن بسیار شگفت انگیز است. نمایش سعی نمی کند همه این مفاهیم را با هم ترکیب کند، بلکه آنها را یکی یکی بررسی می کند تا زمانی که تنها دو مورد باقی بماند. دو تصمیم، همه به خاطر ارن. که مرا به سمت شخصیت ها سوق می دهد. هر شخصیت خیلی خوب نوشته شده است. آنها تقریباً واقع بینانه احساس می کنند. در چنین موقعیت های وحشتناکی می توانید جنبه زشت این شخصیت ها را ببینید. هر فردی پویا است و تغییرات درونی و بیرونی را پشت سر می گذارد. ممکن است تئو با این واقعیت دست و پنجه نرم کند که کل دیدگاهش نسبت به جهان اشتباه است، یا آرمین به این موضوع پی می برد که زندگی اش ممکن است انتخاب اشتباهی برای پس انداز در فصل 3 بوده باشد. و من دوست دارم که تصمیمات آنها واقعاً عواقبی داشته باشد. اینکه هر طرحی که می‌کنند جواب نمی‌دهد. و من را با صداگذاری عالی آنها شروع نکنید. شما واقعاً می توانید طیف احساساتی را که این صداها به تصویر می کشند احساس کنید. وقتی آنها گریه می کنند یا عصبانی می شوند، این احساس واقعی است. گویی VA خودشان این وضعیت را تجربه می کنند. اما صداها بهترین چیز در مورد طراحی صدا نیستند. موسیقی متن فیلم حتی زمانی که انیمه را تماشا نمی کنید خوب است. یک OP دیوانه همراه با یک آهنگ تاثیرگذار برای هر سناریو چندین بار به انیمه ضربه می زند. ناگفته نماند کالسکه ها، اسب ها، باد، برگ ها، پژواک ها، حیوانات دوردست و همه محیط. نقطه آن در. انیمه به ندرت ساکت است، و زمانی که بی صدا است، انیمیشن با چیزی باورنکردنی از آن پشتیبانی می کند. انیمیشن مثل همیشه شگفت انگیز است. تماشای صحنه های دنده ODM هنوز هم سرگرم کننده است. تعداد زیادی انیمیشن در این فصل وجود ندارد که انیمیشن خوبی داشته باشد. AOT با صحنه های مبارزه عالی، نورپردازی و حرکات صاف یک استثنا واضح است. تنها مشکل من این است که 3 بعدی بزرگترین نیست. وحشتناک نیست، اما گاهی اوقات آن را از بین می برد. اما نه در تمام اوقات. به عنوان مثال، صحنه پایانی ارن که همه آن کشتی های جنگی را نابود می کند. باورنکردنیه. و 3D به هیچ وجه آن را از بین نمی برد. به طور خلاصه قسمت 2 فصل 4 از نظر فصل دیگر ناامید کننده نیست. بسیاری از ویژگی‌های عالی آن بیشتر از ناراحتی‌های من است. تماشای آن بسیار لذت بخش بود.