FLCL

این فقط اوج است، آنقدر وحشی است که فکر نمی‌کنم این بررسی به درستی عمل کند. این داستان نائوتا، یک دانش‌آموز کلاس ششم معمولی ژاپنی است که برادر بزرگترش برای دنبال کردن بیسبال به ایالات متحده رفت و دوست دختر سابقش مامیمی را پشت سر گذاشت. یک روز، او توسط دختری در وسپا زرد که یک گیتار باس دارد و خود را هاروکو می نامد، مورد ضرب و شتم قرار می گیرد. پس از ملاقات آنها، دنیای نائوتا وارونه می شود زیرا اتفاقات عجیب و غریب هرگز رخ نمی دهد. این نمایش خنده دار است و اولین باری که آن را تماشا کردم یک لبخند احمقانه بزرگ روی لبانم نشست. این انیمه سبک هنری شگفت انگیزی دارد، شما به راحتی می توانید شخصیت ها را فقط با ویژگی های فیزیکی آنها شناسایی کنید. این نمایش چند نماهای شورت و برخی طنز شاخدار دارد، اما آنقدر اتفاق نمی افتد که یک مشکل بزرگ باشد. از آنجایی که این فقط یک OVA 6 قسمتی است، ممکن است برای برخی افراد، که ممکن است در مورد اتفاقی که می‌افتد گیج شوند، سرعت آن خیلی سریع باشد، اما این روی من تأثیری نداشته است. به طور کلی، FLCL در اوج است

فیلم Fooly Cooly درباره احساس یک پسر دوازده ساله است که در یک شهر کوچک در دهه 2000 زندگی می کند. شما در حال بزرگ شدن هستید و می خواهید جدی گرفته شوید، احساس می کنید همه بزرگسالان مانند کودکان رفتار می کنند، کار زیادی برای انجام دادن وجود ندارد و احتمالاً احساسات گیج کننده زیادی در مورد دختران دارید. گاهی اوقات احساسات شما به طور غیرقابل کنترلی به جوش می آیند. طرح مبهم طرحی که شامل بیگانگان و روبات ها می شود در FLCL وجود دارد، اما در واقع همه چیز مربوط به این احساس است. صحنه‌های اکشن دیوانه‌کننده، کمدی پوچ، نوعی سکسی شدیداً پست، و سکون گیج‌آمیز وجود دارد که با هم درهم شکسته‌اند و به یک آشفتگی سرمست‌کننده تبدیل شده‌اند. موسیقی متن، که تقریباً به طور کامل از موسیقی موجود از گروه راک آلترناتیو The Pillows تشکیل شده است، راه زیادی را طی می کند تا کل مجموعه شامبولیک تقریباً با انحراف از یک قطعه به قطعه دیگر منسجم شود. بحث در مورد آن در هر ژرفای بیشتر، بیهوده به نظر می رسد. همه چیز به سمت آن یک هدف، آن احساس، آن لحظه در زمان خم می شود و مثل گیتار بیس به پشت سرت می زند و بعد از بین می رود.

آیا داستان منحصر به فرد است؟ بله، بسیار، دختر بیگانه یک بچه را داماد می کند تا بتواند با خدا/دیو ازدواج کند. به نظر شما سبک هنری برای داستان مناسب است؟ راستش این یکی از انیمه های مورد علاقه من از نظر هنری است. آنها فقط دیوانه شدند در انیمیشن واقعا روان است و من کاملاً عاشق رنگ ها هستم. آیا شخصیت ها به خوبی جمع شده بودند؟ بله، آن‌ها را دوست داشتم که کارگردان بیشتر شخصیت‌ها را توسعه داد. آیا شخصیت ها به موقعیت ها و رویدادها به شکلی واقع گرایانه واکنش نشان می دادند؟ صحنه‌های دعوا به معنای واقعی کلمه باعث ناراحتی من شد. آیا فکر می کنید دیگران از این سریال لذت می برند یا دوست ندارند، حتی اگر شما اینطور نباشید؟ چرا؟ من فکر می کنم این نمایش تنها زمانی لذت بخش است که شما واقعاً در مورد این انیمه غیر متعارف ذهن باز دارید.