Akiba Meido Sensou

در طول سال ها، من این سوال را داشتم که چرا انیمه را بیشتر از سایر اشکال فیلمبرداری دوست دارم. آیا دلیل آن دختران ناز است؟ صحنه های بسیار واضح؟ جوک های عجیب؟ گیجی شدید؟ نه. من انیمه را دوست داشتم زیرا روحی دارد که آن را متفاوت می کند. شما یک ارتباط انسانی و خلاقیت خاصی را در داستان گویی احساس می کنید. هیچ محدودیتی ندارد، همه هنجارهای خاص را زیر پا می گذارد، از نشان دادن خون، درد، درد و سایر محتوای ضمنی جنسی ترسی ندارد. از دستورات اخلاقی دنیای مدرن فارغ است و این باعث خلاقیت آنها می شود. شاید بهترین صحنه های اکشن، حتی بهترین خط داستانی و استفاده از شخصیت ها را نداشته باشد. اما یک چیز، یک چیز وجود دارد که انیمه کاملاً با آنها متفاوت است و توانایی آن است که داستانی کاملاً متفاوت و حتی عجیب را در صحنه به ما بگوید. و این انیمه همه چیز در مورد آن است. این شامل روح پاک چیزی است که انیمه "متفاوت" را می سازد. این داستان یک باند را برای ما تعریف می کند، بین کافه های خدمتکار در منطقه اکیهابا در دهه 90، در قسمت خدمتکار راحت نباشید، زیرا این داستان با وجود تلاش برای نشان دادن دختران بامزه، حاوی سطوح شدید خشونت است. خشن است، با این حال هنوز هم ته رنگ کمدی دارد. توانایی نمایش در ترکیب کمدی و خشونت وحشیانه گروهی ناشناخته است، دو واقعیت وجود دارد، دو داستان به طور همزمان روایت می شوند. شاهکار هایپرواقعی. ژان بودیار آن انیمه را دوست دارد. درخشان

من در وهله اول قصد نداشتم نظری درباره این نمایش بنویسم، اما بعد تصمیم گرفتم یک نقد بنویسم تا به کاربران همکار کمک کنم تا تصمیم بگیرند که آیا آن را تماشا کنند یا نه. این نمایش یک درهم و برهم است با 2 نیمه کاملا مخالف یکدیگر. مثل این است که آنها توسط دو تیم مجزا کارگردانی می شوند یا کارگردان تصمیم گرفته است تا نحوه نمایش را در مرحله پخش تغییر دهد. اگر عاشق هرج و مرج، مزخرفات در انیمه هستید یا حتی از سفارش در داستان انیمه خسته شده اید، ممکن است نیمه اول فروشگاه را دوست داشته باشید. اگر از هرج و مرج متنفرید، نیمه دوم احساس بهتری نسبت به شما خواهد داشت. نمی‌دانم مردم چگونه به این نمایش اینقدر امتیاز داده‌اند یا چگونه نامزد جایزه‌های مختلف شده است، اما به نظر من لیاقت این را ندارد. داستان به طور کلی یک آشفتگی است، بدون معرفی شخصیت مناسب، پس زمینه حداقل شخصیت و دنیای عجیب و غریب و بی قانون. در قسمت 4، از نمایش ناامید شدم و قصد داشتم آن را کنار بگذارم. در قسمت 6، من خیلی گیج شدم که آیا باید این نمایش را ادامه دهم یا نه. به نوعی برای من غیر قابل تحمل می شد. نمی دانم چه چیزی به ذهنم رسید که تصمیم گرفتم قسمت 7 را تماشا کنم. اوج آشغال بود و دوباره مثل 6 قسمت اول آشفته بود. کار هنری و انیمیشن یک آشفتگی ناسازگار است، کپی انیمه های قدیمی با برخی پیچش های مدرن. این چیزی است که در عصر حاضر انتظار نمی رود. بخش صدا در دوبله انگلیسی با بسیاری از مسائل قابل توجه زیر سطح بود. این بسیار بیشتر قابل توجه بود زیرا سایر بخش ها به اندازه کافی خوب نبودند که کمبودهای این بخش را پوشش دهند. حتی ممکن است کسی بگوید که حتی ممکن است متوجه این مسائل با جزئیات زیاد شود، زیرا بخش‌های دیگر شما را وادار می‌کنند که تمام مشکلات مربوط به انیمه را متوجه شوید. حالا امتیاز من برای این نمایش. اگر به طور کلی نظم نیمه دوم در مورد خط داستانی وجود نداشت، این نمایش از من 3 یا 4 می گرفت. این از طرف من است که میانگین امتیازش حدود 8 است، زیرا در امتیازدهی و نادیده گرفتن مسائل بسیار آزاد هستم (مگر اینکه بخواهم انیمه ای بین 9 یا 10 بزنم).

داوگ به کسی اهمیت می دهد که انیمه نوشته بدی داشته باشد... انیمه ای در مورد خدمتکارانی که به قتل می رسند فقط یک زمان سرگرم کننده و لذت بخش است. فکر می کنم من و دوستانم یک شب آنقدر حوصله داشتیم که تصمیم گرفتیم بگویم لعنت به آن و این انیمه را ببینم. نکته بعدی که می دانیم ... به معنای واقعی کلمه به یکی از انیمه های مورد علاقه ما تبدیل شد. فقط به دلیل فقدان ساختار به این معنی نیست که نمی توانید با آن سرگرم شوید. اتفاقات زیادی مانند یکی از آن برنامه های کمدی مانند "در فیلادلفیا همیشه آفتابی است" رخ می دهد. لعنت به افرادی که این انیمه را جدی گرفتند، فقط از کشتن خدمتکارها لذت ببرید! Ranko بهترین خدمتکار dont @ me.