Taimadou Gakuen 35 Shiken Shoutai

این انیمه خیلی خسته کننده بود اگه بتونم فقط در یک کلمه توصیفش کنم. من فقط به آخرین طرح مربوط به خواهر قهرمان داستان علاقه مند شدم و معتقدم اگر تمام انیمه روی او متمرکز می شد، خیلی بهتر بود زیرا به نظر می رسد قسمت های منتهی به آن رویداد فقط پرکننده بودند. با این حال، من به هیچ وجه از پایان راضی نبودم، بسیار عجولانه، با قطعنامه ای بسیار ساده و جدا از آنچه قبلاً "پیش بینی" شده بود. کاملاً مشخص شد که داستان هنوز ادامه دارد، اما نمی توانم بگویم که آیا این انیمه هرگز فصل دوم را دریافت خواهد کرد یا خیر... ---------------- Pt/Br Esse anime foi bastante entediante seu eu pudesse descrever com apenas uma palavra. Me interessei apenas no ultimo plot envolvendo a irmã do protagonista، e acredito que se o anime todo fosse voltado a ela seria muito melhor, pois parece que os episódios anteriores a esse acontecimento eram apenas linguição. Porém o final não me agradou nem um pouco, extremamente corrido, com uma resolução extremamente simples e desconexa com o que era anteriormente "previsto" para acontecer. Ficou bem claro que a história ainda continua, mas não sei dizer se esse anime um dia irá receber uma segunda temporada...

سبک فویوکی یاناگی با طراح و هنرمند/کارگردان کوسوکه و تومویوکی کاوامورا مطابقت دارد و ما از همان ابتدا وارد قلب اکشن، در میدان جنگ می شویم. با این حال، نمایش زمان زیادی طول نمی کشد تا کارت های خود را روی میز برگرداند، بنابراین ما نمی توانیم گول بخوریم. سناریویی که یاناگی خلق کرده و با زیبایی‌شناسی جذاب روی پرده به تصویر کشیده است، آینده‌ای از انحطاط و پیشرفت‌های بزرگ فناوری را در هم می‌آمیزد، که در آن علم و جادو به گونه‌ای همزیستی دارند که به همان اندازه خصمانه و متقابل است و همچنین اشارات خاصی به عناصر اسطوره... اما برای اینکه آن را برای طرفداران قابل تحمل تر کند، طنز نیز معرفی شده است، زیرا شخصیت های اصلی (دوباره، یک بار دیگر) دانش آموزان جوان هستند. و کسانی که مسئول هستند، بر اساس تکنیک های رزمی و ضد جادو، جهان را از موجوداتی که از آن تغذیه می کنند، آزاد کنند. البته تمرکز آن بر گروهی است که کمترین اعتبار را در آکادمی دارند، بنابراین ما می توانیم به سرعت با آنها همدردی کنیم. رهبر، با «نگاه» سامورایی خود (تصمیم درست با توجه به نام کوساناگی، مانند شمشیر افسانه ژاپنی) و روش های نجیبانه و فداکار، توجه را به خود جلب می کند (درست مانند ایکی «راکودای کیشی بدون سواره نظام» در واقع، سیلور لینک این نمایش را چند روز قبل راه اندازی کرد، اما رمان اصلی ریکو میسورا دیرتر از یاناگی است. اگرچه باید کلیشه‌ها را تحمل کنیم، اما این تعلیق با معرفی اوتوری، مرتد نیهیلیست آکادمی بزرگ می‌شود، و من انتظار داشتم بینشی از گذشته او داشته باشم که با از دست دادن خانواده‌اش به دست جادوگران (که به عنوان خشونت‌آمیز توصیف می‌شود) مشخص شده است. و دستکاری). متأسفانه انیمه به جزئیات رمان قبلی احترام نمی گذارد، بنابراین همه چیز در مورد آن ناشناخته باقی می ماند. در عوض، داستان های فرعی درباره تراژدی ها و آسیب های شخصیت های دیگر باز می شود. با توجه به این حرکات عجیب فیلمنامه، آنها می توانند توسعه پیدا کنند، از درون نگری خود لذت ببرند و شرایط کلیشه ای خود را از دست بدهند... موثرترین آنها Ikaruga's است (که خاطرات "Brynhildr in the Darkness" را زنده می کند). اما با سازماندهی نمایش در 12 قسمت، همه چیز خیلی سریع گفته می شود که نمی توان آن را جذب کرد، آنچه احساس می کند این کامل نیست و بدتر از آن، کلیدهای داستان اصلی (اعضای آکادمی و مبارزه آنها با شیطان / تهدیدهای خارق العاده)؛ این داستان های شخصی مبارزه و رقابت شدید بین نیروهای جادو و علم و اقتدار آنها بر جامعه ای در حال فروپاشی را بهتر نشان می دهد ... اما اگر قصد تیم کاوامورا این بود ، بهتر بود نمایش به بیش از بیست قسمت و همه اینها، به طور کلی، به تبعیت از هویت «شوجو» ساخته می شوند، جایی که به نظر می رسد مانند نقش مایه حرمسرا، دزدکی در لحظات «سرویس هواداران» ناب، کمدی پوچ و شخصیت های کلیشه ای، که باید دزدکی باشد. هر از گاهی ظاهر می شود (برای اذیت کردن ما و هیچ چیز دیگری). حتی کل اپیزودها کاملاً از طرح منحرف می‌شوند (کلاسیک و بدنام «ساحل»)، مانند ایجاد بن‌بست سبک‌تر نمایش قبل از رفتن به توطئه‌های مبهم‌تر و تاریک‌تر. این در آخرین بخش آن اتفاق می افتد، جایی که ما در نهایت زندگی شخصی کوساناگی را کشف می کنیم. این چیزی است که با توجه به تعداد زیاد داستان‌های فرعی و نقاط قوتی که ناگهان ظاهر می‌شوند و جدیت آن‌ها، باید از ابتدا به آن پرداخته می‌شد. اکنون همه چیز متعلق به او و خواهرش کیسکی است، نیمی انسان، نیمی دیو، که روح او به دلیل آن ژن شیطانی در حال نابودی است. درام روان‌شناختی با تأثیرات احساسی، طراحی‌های گروتسک‌تر و فضاسازی‌های خشن، تراژدی خانوادگی دیگری که در فضایی فئودالی اتفاق می‌افتد، عشقی محارم و کشف چندین نسل باستانی از جنگجویان و شیاطین که باعث می‌شود شخصیت‌ها با هم مرتبط یا با هم روبرو شوند. با ترکیبی زیبا از 2-D و 3-D در اکشن های دیوانه وار و طراحی های دیدنی (و بوی انیمه کلاسیک: سایه های "Akira"، "Ai City" و "Elfen Lied" طولانی هستند)، "Tai- mado» بزرگ‌تر و بهتر می‌شود و دوستان دسته 35 ما دیگر بچه‌های نفرت‌انگیز ابتدایی نیستند، بلکه قهرمانانی به نظر می‌رسند که با رنج کشیدن و آموختن ارزش چیزها سخت شده و بزرگ شده‌اند. نکته بد: بی نتیجه بودن، این واقعیت که هیچ چیز تمام نمی شود، هیچ چیز واقعا شروع نمی شود... اتفاقاً، آن لحظاتی که کودکی کوساناگی در آن می گذرد، شایسته نمایش است.