Tetsuwan Birdy Decode

پس از تماشای OVA 90 و یافتن آن بسیار خوب، طبیعتاً می خواستم این را نیز تماشا کنم. OVA فقط 4 قسمت دارد، بنابراین من امیدوار بودم که کمی بیشتر از آن، حتی اگر به نظر می رسید که این یک راه اندازی مجدد است تا یک ادامه. متأسفانه، این سریال فقط آن را قطع نمی کند و من بسیار از آن ناامید هستم. پس چه چیزی این ساعت را بدتر از OVA می کند؟ خب... - داستان و مضمون داستان اصلی تغییر کرده است، اما به طور کلی موضوع و زمینه یکسان است. این واقعاً مشکلی نیست، داستان جدید بدتر یا بهتر از نسخه اصلی نیست، و اگرچه داستان بهترین نیست که من دیده‌ام، آنقدر هم بد نیست. مشکلات تعویض بدنه کمی بیشتر زمان صفحه نمایش را می گیرد زیرا زمان بیشتری برای پرداختن به آن در اینجا وجود دارد، اما هنوز تمرکز اصلی داستان نیست و این خوب است. - شخصیت ها و نوشتن وای، آنها واقعاً توپ را روی این یکی انداختند. شخصیت‌ها و نوشته‌ها برای آن‌ها در OVA عالی بود، اما در اینجا ما به دیدن تمسخرها و ملایمت‌های معمولی که صدها بار قبلاً دیده‌ایم کاهش یافته‌ایم. دیالوگ و رفتار قابل پیش بینی و شیرینی است و دیگر هیچ شخصیت واقعی وجود ندارد، فقط ظرف هایی برای داستان. والدین آنتاگونیست بخش بزرگی از OVA بودند، اما در اینجا آنها اولین چیزی که اتفاق می‌افتد از بین می‌روند و در حالی که خواهرش پشت سر می‌ماند، چیزی اضافه نمی‌کند یا شخصیتی فراتر از "خواهر قاطع" ندارد. همین را می توان در مورد دیگران نیز گفت; تعامل یا توسعه شخصیت به سادگی یک چیز در این نیست، فقط کهن الگوها و استعاره ها هستند. مطمئناً بزرگترین ناامیدی در مقایسه با OVA است. - گرافیک و سبک این نیز در مقایسه با OVA یک قدم به عقب به نظر می رسد. این انیمیشن فقط در مورد چند صحنه متحرک سه بعدی واقعا روان است، اما حرکات و سایر انیمیشن ها متلاطم و کسل کننده هستند. سبک نیز ملایم و فاقد شخصیت و حتی فیلمبرداری خسته کننده است. این حداقل سبک رنگ آمیزی است که می توان از چیزی انتظار داشت که به وضوح بد نیست، اما هرگز واقعاً از آن بالاتر نمی رود. - موسیقی و صدا در کل خیلی بد نیست، اما تم های آغازین و پایانی به نظر می رسد که انگار همان موسیقی هستند که در هر انیمیشن دیگری از این زمان وجود دارد. باز هم بی مزه و فراموش نشدنی. - نتیجه تلاش کل مجموعه کم به نظر می رسد و اگر از OVA لذت بردید احتمالاً از آن لذت نخواهید برد. می توانم ببینم که مردم آن را دوست دارند، اما واقعاً این فنجان چای من نیست. بی مزه است، به راحتی قابل هضم است و بیشتر از آن که کار عشق و هنر باشد، به یک فرمول تبدیل می شود. من دوست داشتم راه‌اندازی مجدد یا ادامه‌ای را به همان سبک OVA ببینم، اما واقعاً نمی‌توانم این را به عنوان چیزی جز چیزی برای تماشای پس‌زمینه در حین انجام کارهای دیگر توصیه کنم. بد نیست، اما واقعا خوب هم نیست. تماشاش کن یا نکن رتبه من یک "مه" است.

پس از رها شدن سریال اصلی Birdy، نویسنده برای نوشتن مجموعه جدیدی از Birdy بازگشت که Birdy the Mighty: Decode اقتباسی از آن است. خلاصه آن کم و بیش یکسان است، اما رمزگشایی کامل شده است. اگرچه امتیاز در MAL بسیار مناسب است، من به یاد دارم که این سریالی بود با استقبال نسبتاً ملایمی که وقتی منتشر شد - حداقل فصل اول، و می توانم دلیل آن را بفهمم. به اندازه کافی خوب شروع می شود. یک اکشن/ماجراجویی علمی-تخیلی معمولی که گاهی اوقات فقط خوب یا کمی عمومی به نظر می رسد، اما ارزش های تولید به سرعت تغییر می کند تا چیزی الهام بخش تر باشد. در اینجا تعداد زیادی انیمیشن کلیدی عالی وجود دارد، به خصوص که در طول سکانس‌های اکشن متعدد زنده می‌شوند. مشکل تعدادی از "جشن های ساکوگا" این است که مانند ناروتو، غیر معمول نیست که آنها مانند غواصی در زباله دانی باشند که در نهایت در پوست موز و لجن شنا می کنید، اما حداقل چند مورد خوب پیدا می کنید - در این مورد، انیمیشن - که (امیدوارم) تجربه خسته کننده و/یا ناخالص را ارزشمند می کند. خوشبختانه، همه این تکه‌های انیمیشن زیبا در قالبی مجزا برای لذت تماشای شما در یوتیوب ارائه شده‌اند، بنابراین در حالی که غواصی در زباله‌دان ممکن است به یافته‌های منحصربه‌فردی منجر شود، می‌توانید بخش غواصی را رها کنید و فقط به چیزهای خوب برسید. به انیمه آیا BM: D چنین است؟ به نوعی ... این یک اسلوگ مانند ناروتو یا بلیچ یا برخی از LONG shounen نیست. ویژگی های خوبی دارد، اما قطعاً نقص دارد. برای شروع، یکی از آن خطوط داستانی را دارد که از یک سازمان پلیس بین کهکشانی پیروی می کند. نژادهای مختلف زیادی در سیارات دوردست زندگی می کنند که اکثر آنها بسیار پیشرفته تر از زمین به نظر می رسند. هیچ مشکلی با آن به عنوان یک مفهوم نیست. اگرچه من شخصاً هرگز آن را به روشی واقعاً عالی ندیده‌ام. Birdy چندین جنایتکار بیگانه را در زمین ردیابی می کند، و در حالی که داستان آن را از انیمه علمی تخیلی متوسط ​​شما متمایز نمی کند، شکار Geega و Bacillus بسیار سرگرم کننده است، مبارزات انرژی و پویایی بسیار زیادی دارند، داستان به خوبی پیش می رود. برای حدود 3-4 قسمت، و رازی وجود دارد که به آرامی آشکار می شود، تقریباً مانند یک داستان پلیسی. سپس از ریل خارج می شود. Senkawa و Birdy در هم آمیخته شده اند که منجر به پویایی جالبی بین این دو می شود، اما از آنجایی که بیشتر زمان اجرا بین طرح اصلی علمی تخیلی جابجا می شود، و سپس به تخلیه آهسته ای که برش مدرسه ای از بخش های زندگی است، احساس می شود هدر می رود. . بدیهی است که اگر این دو بدن یکسان داشته باشند، بخش‌هایی از زندگی مدرسه خواهیم داشت، اما نوشتن در این بخش‌ها چیز استثنایی نیست و سرعت آن بی‌رحمانه است. بسیاری از بخش ها مانند پرکننده به نظر می رسند. مثلا وقتی سنکاوا برای مهمانی ناکاسوگی حضور ندارد و ما در چندین صحنه حضور داریم... واقعاً این قسمت ها هیچ فایده ای ندارد. برای صحنه های کاوش شهری هم همینطور. من از آن دسته افرادی نیستم که اگر چیزی در طرح اصلی نباشد مدام نق می زنم، اما باید موضوعات یا ایده های جالبی داشته باشد، شخصیت را به نوعی توسعه دهد، و غیره. . نکته ناخوشایند دیگر این است که چگونه همکلاسی های سنکاوا او را اذیت می کنند تا به باشگاه اکتشاف شهری که سنکاوا در وهله اول راه اندازی کرده بود ادامه دهد. شاید منطقی باشد که به جای آن این را در ابتدای نمایش معرفی کنیم. منظورم این است که همه ما می دانیم که سنکاوا در ابتدا در حال انجام چه کاری است، و این باعث نمی شود که ساختمانی که او به طور تصادفی برای کاوش انتخاب می کند، فضایی مجرمانه داشته باشد و Birdy - برای پیشبرد ناشیانه طرح داستان - هیچ کمتر مضحک است، اما با این حال... بیشتر داستان های فرعی نیز بسیار شلخته هستند، و اگرچه اطلاعاتی که از این صحنه ها می آموزیم در نهایت جنبه های داستان را برجسته می کند، اما آنها به خوبی احساس یکپارچگی نمی کنند. حتی در داستان فرعی قاتل زنجیره ای در متروها چه فایده ای دارد؟! (اعتراف می‌کنم که این ممکن است هدفی داشته باشد که من آن را از دست داده‌ام، اما به نظر می‌رسد که اینطور نبود، به جز اینکه کاپلا سریعاً با بردی برخورد کند و خود را به شیامالان معرفی کند؛ آنها به راحتی می‌توانستند انجام دهند. این بدون آن طرح فرعی.) شخصیت شرور اساساً نسخه هندی بیل گیتس است (او دقیقاً مانند هر شخصیت دیگری به نظر می رسد، فقط با پوست تیره تر. lol) بیل گیتس، که می خواهد سیاره را از سکنه خالی کند، البته، اگرچه او آن را به عنوان انتخاب بین "برگزیده" در مقابل شخصیت مطرح می کند. "کاه" یا هر لقبی که ترجیح می دهید - نوعی تکامل شتاب دهنده. این به نظر می رسد نه. 1 وقتی نویسنده نمی داند با شرورش چه کند به سراغ انتخاب بروید. من احساس می کنم که این عملاً همه شرورهای دیگر انیمه های امروزی هستند. حتی یک اسپویل هم نیست که تایید کند که او هم در نهایت چفیه می شود، زیرا همیشه این اتفاق می افتد، بنابراین خالق می تواند به شکلی رازآلود مانند "ها، به شخصیت های پسر خوب من که بر این اصلاح طلب نخبه گرا خودشیفته پیروز می شوند" باشد. نمی دانم آه بکشم یا خمیازه بکشم. در مورد رویه علمی تخیلی سکه نیز چیزهای پرکننده مشخصی وجود دارد: وقتی بردی به مقر بازمی‌گردد، درگیر توطئه‌ای است که شامل نژادی از سگ‌ها می‌شود که علیه فدراسیون شورش می‌کنند. هیچ ربطی به داستان اصلی ندارد، اگرچه چند شخصیت جدید را معرفی می کند. بیشتر بیگانگان واقعاً احمق به نظر می رسند. تقریباً کل نمایش می‌توانست به همین راحتی روی زمین بماند، و تنها بخش‌هایی که واقعاً از اینجا به آن نیاز داشتیم یک سکانس دادگاه سریع و کمی توضیح، معرفی Nechia Geeze و چند سکانس انتخابی بود. بهتر از. اگرچه لحظات لذت بخشی وجود دارد، و گاهی اوقات شیمی خوب بین Birdy و اصلی، یک افتتاحیه مناسب و غیره، واقعاً صحنه های مبارزه عالی هستند که جذابیت اصلی را تشکیل می دهند. آیا صحنه های اطراف این صحنه های دعوا را به دلیل انگیزه و احساسات شخصیت تقویت می کند؟ اوه... نه زیاد، tbh. واقعاً فقط 4 صحنه مبارزه خوب وجود دارد. جدای از اکشن افتتاحیه، مبارزه با Geega، دو مبارزه با Bacillus و مبارزه با Ondine وجود دارد. به غیر از این، چیزهای مزخرفی در مورد سگ ها وجود دارد... سپس سکانس پایانی خوب است، اما به عنوان یک سکانس اکشن ضد آب و هوا است. اگر فصل 2 در مجموع به عنوان یک سریال در مقایسه با فصل 1 بهتر باشد، ممکن است ارزش آن را داشته باشد. این فقط یک سریال کاملاً متوسط ​​و ناسازگار است وقتی که سریال های بهتری وجود دارد. بیشتر مؤلفه های لازم برای موفقیت در این کار وجود دارد، فکر می کنم فقط به نویسنده بهتری نیاز داشت.