Potemayo

پوتمایو یک کمدی است و بر اساس نگاه شما به طنز، یا چیزی خواهد بود که دوست دارید یا دوست ندارید. این نمایش واکنش های مسخره و غیرمنتظره زیادی دارد که می تواند جذاب و حتی معنادار باشد. شخصیت های این نمایش عمدتاً کودکانی هستند که دوران بلوغ و عشق را به شکلی نامتعارف به سر می برند. اگرچه ممکن است نامناسب به نظر برسد، اما به گونه ای ارائه شده است که قابل اعتراض نیست. داستان خیلی پیچیده نیست و نتیجه رضایت بخشی هم ندارد. نمایش فقط برخی از موضوعات بالغ را آشکار می‌کند، اما نمی‌تواند عمیقاً به آنها بپردازد. با این حال، شخصیت ها شما را مجذوب خود می کنند و غنای شگفت انگیزی دارند. طلسم ها، یکی پوتمایو و دیگری گوچیکو، نیز در موضوع بلوغ نقش دارند، اگرچه می توانست بهتر نوشته شود. سبکی ساده دارد اما با موفقیت حال و هوای بازیگوش نمایش را منتقل می کند. موسیقی و صداپیشگی حال و هوای کمدی را تقویت می کند و جلوه های صوتی موفقیت آمیز است. حرکت پویا است و بیننده را همیشه متمرکز نگه می دارد. به طور خلاصه، نمایش دوست‌داشتنی است، اما اگر به تمام مسائل احساسی رسیدگی می‌کرد و خطوط داستانی باقی‌مانده را اصلاح می‌کرد، می‌توانست آن را بهبود ببخشد. خیلی قابل تماشا نیست، اما اگر از کمدی هایی با کمی عمق لذت می برید، ارزش دیدن را دارد.

واقعاً در مورد پوتمایو چه می توان گفت؟ من صادقانه نمی دانم که چگونه کسی می تواند کلمات نفرت انگیز را به این سریال متصل کند. بر اساس نگرش یا احساسی که در نمایش وجود دارد، نمی توانم به هیچ عاملی اشاره کنم که لزوماً دوست نداشتم. بیشتر شبیه این است که من فقط می‌توانم به چیزی که می‌خواستم اشاره کنم. پس از آن، من هرگز فیلم های ویژه را تماشا نکردم، بنابراین شاید آنها بتوانند حفره های باقی مانده در قلب من را پس از پایان تماشای قسمت دوازدهم پر کنند. Potemayo اساساً درباره شخصی است که از خواب بیدار می شود تا موجودی دوست داشتنی و در عین حال عجیب را در یخچال خود پیدا کند و با این موجود تصمیم می گیرد به زندگی روزمره خود ادامه دهد. کمدی و ناز دنبال می شود. این نمایش در هیچ جهت کلی حرکت نمی کند، توجه داشته باشید. همانطور که در اینجا، واقعاً داستان زیادی وجود ندارد که بتوان بحث را بر آن پایه گذاری کرد. این به سادگی یک تکه از زندگی است. این تعریف SOL است که با کمی فراطبیعی مخلوط شده است. (پوتمایو و گوچوکو را می توان موجودات ماوراء الطبیعه در نظر گرفت.) اگرچه، با وجود این، نمایش بسیار لذت بخش است. یه جورایی مثل غذای راحتیه اما برای سلامتی مضر نیست. اگر احساس ناراحتی می کنید یا فقط می خواهید استراحت کنید، Potemayo یک نمایش عالی برای نشستن و استراحت است. بهترین مقایسه ای که می توانم برای شما در مورد حس و حال نمایش صحبت کنم، Acchi Kocchi/Place to Place خواهد بود. این نمایش ها بسیار شبیه به هم هستند و اگر از یکی لذت ببرید، از دیگری نیز لذت خواهید برد. موسیقی ساده است، اما سادگی آن چیزی است که آن را بسیار دلپذیر می کند. این شامل سیم (ویولن / ویولن سل / غیره)، پیانو، گیتار آکوستیک ... و این در مورد آن است. آنها به خوبی با جلوه های بصری ترکیب می شوند و با هم فضایی آرام را ایجاد می کنند. من این بررسی را کوتاه می کنم زیرا همانطور که قبلاً گفته ام، چیز زیادی برای گفتن در مورد پوتمایو وجود ندارد. این چیز بدی نیست. نمایش ساده و سرراست است. هیچ چیز بدی در مورد سریال وجود ندارد، شما فقط می روید... بیشتر می خواهید. به نظر می رسد تمام نشده است و یکی از آن نمایش هایی است که آرزو می کنید طولانی تر باشد. شما محتوای بیشتری می خواهید. شما می خواهید بیشتر بین سونائو و پوتمایو غوطه ور شوید. در مجموع این نمایش شایان ستایش و خنده دار است و باید آن را تماشا کنید. و با این گفته ها؛ هونی. هونی. هونی.