Irodorimidori

این یکی از بدترین نمایش هایی بود که من تا به حال از تماشای آن ناراضی بودم، مطلقاً هیچ چیز قابل جبرانی در مورد این بهانه متأسفانه یک نمایش وجود ندارد. من ترجیح می‌دهم هولمز خون‌آشام را دوباره تماشا کنم تا به این چیزهای مزخرف فکر کنم. در زمان ساخت، حتی یک سلول مغزی هم برای ساخت یک نمایش خلاقانه یا جدید وجود نداشت. کل نمایش از صدها نمایش معمولی و بی مزه دیگر در آنجا دزدیده شده است و واقعاً نشان می دهد. هر شخصیت یک کلیشه است، سبک هنری و طراحی شخصیت‌ها همان چیزهای بی‌الهامی است که همه ما 50 بار دیده‌ایم و حتی این نوشته به تنهایی باید کسی را به دلیل سرقت ادبی آشکار شکایت کند. این نمایش به طور قابل توجهی از هر نظر غیرقابل توجه است، در یک چیز عالی نیست (نه اینکه در وهله اول سعی در انجام کاری داشته است). حتی فکر کردن به چیزی برای صحبت کردن در رابطه با این نمایش سخت است زیرا صادقانه چیزی برای صحبت وجود ندارد. اگر به اندازه کافی انیمه زندگی/کمدی دیده اید، احتمالاً می توانید کل شخصیت و شوخی های حول محور هر شخصیت را به تنهایی از روی پوستر حدس بزنید، خلاصه داستان را بخوانید و احتمالاً می توانید تمام جوک ها و قسمت های داستان را نیز بفهمید. این توهین آمیز است که چقدر بی الهام است. این نمایش نمونه کاملی است از اینکه چرا بسیاری از انیمه ها بد هستند، آنها تلاش نمی کنند، آنها فقط همان چیزهایی را کپی پیست می کنند که هر انیمه قبل از آن انجام داده است، بنابراین می توانید به معنای واقعی کلمه بگویید همه چیزهایی را که یک برنامه ارائه می دهد را قبل از تماشا تماشا کرده اید. یک فریم از چیز لعنتی تنها چیز قابل توجهی که می توانم در مورد این آشغال بگویم این است که گفتن irodorimidori سرگرم کننده است و کارت های پایانی زیبا به نظر می رسند، که دو تعریف بیشتر از انیمه Pupa است، بنابراین حدس می زنم که این کار را انجام دهد. این نمایش را تماشا نکنید، حتی به عنوان یک شوخی ارزشش را ندارد، فقط خسته کننده است.

اگر به هر طریقی با K-On آشنا هستید، مطمئن هستم که حداقل لذتی را در Irodorimidori خواهید یافت (اگر قبلاً بین این دو شباهت نگذاشته باشید). Irodorimidori در 8 قسمت 3 دقیقه ای خود به اندازه کافی رضایت بخش انجام می دهد: داستان های پس زمینه ساده ای دارد بنابراین رویدادها واقعاً خود به خود به نظر نمی رسند. گهگاه شعله‌های فردگرایی دارد که شخصیت‌های آشکارا پیش از تولد علاقه‌مندان به موسیقی ما را به رخ می‌کشد. در بازه زمانی خود، Idorimidori قادر است چیزی به ظاهر شایسته به مخاطب ارائه دهد. با این حال، این به خودی خود، به نظر من، چیزی است که مانع از بزرگتر شدن آن می شود. برخی از این شاخه ها را منشعب می کند، اما بسیاری از این شاخه ها به دلیل مدت کوتاه و توانایی توضیح بیشتر در مورد آنها به زور از بین می روند. هیچ اقدامی بعد از اجرای آنها به جز یک تبادل کوتاه در پشت صحنه وجود ندارد. هیچ انتقالی بین قسمت 7 و 8 وجود نداشت. آنها از پشت صحنه مستقیماً در ثانیه های اول اپیزود 8 به اجرا رفتند. هدف اصلی اجرای آنها از بین رفت، زیرا مدرسه آنها هرگز اعلام نکرد که چه کسی برنده شده است و حتی نمایش آنچه را که بعد از دریافت جایزه اتفاق افتاد نشان نداد. ممکن است از یک نمایش کوتاه‌تر از اکثر قسمت‌های تکی انیمه چیز زیادی بخواهد، اما پر کردن شکاف‌هایی مانند موارد فوق‌الذکر آن را به طور کلی نمایش بهتری می‌کند. جدای از آن، خود موسیقی در واقع خیلی بد نبود، من آن را دوست داشتم. این ساعت نسبتا لذت بخش و کوتاه تر بود.