3-gatsu no Lion 2nd Season

من با ناراحتی های جزئی قبل از اینکه فوران کنم شروع می کنم. این فصل خیلی بیشتر از فصل اول به بررسی شوگی نمی‌پردازد، بنابراین وقتی یک حرکت بزرگ در یک بازی اتفاق می‌افتد، قدردانی از آن به عنوان بیننده سخت است. برخی از شخصیت‌های S1، از جمله کیوکو و گوتو، علیرغم پیچیدگی‌های اولیه در این فصل، تا حد زیادی در صندلی عقب نشسته‌اند. این کمی ناامید کننده است که هر دوی آنها چگونه ساخته شده اند تا ببینند آنها از داستان دور می شوند، و این واقعیت که پدر و مادر خوانده MC تا حد زیادی معماگونه باقی می مانند، کمکی نمی کند. همانطور که گفته می شود، آن چند عدد در مقایسه با W های این فصل، سیب زمینی های کوچکی هستند. داستان کوتاهی در مورد نیکایدو وجود دارد که بینش بیشتری در مورد شخصیت او می دهد. پایانی غیرمنتظره در مورد مادر خوانده ری وجود دارد که اگرچه کوتاه است، اما تنها بینشی است که تا به حال به او رسیده ایم و او را در یک نور پیچیده ترسیم می کنیم. بالاخره در چند اپیزودی که با اتمسفر سنگین بود، واقعاً با سویا می‌نشینیم. اما جایی که این فصل واقعا می درخشد در دو خط داستانی است، یکی کوتاه و دیگری طولانی: اگر در ابتدا به من می گفتید که یک بازیکن شوگی تازه معرفی شده به نام یاناگیهارا برخی از بهترین اپیزودهای فصل را دریافت می کند، باور نمی کردم. یارو صاحب یک سری قسمت است که انتظار داشتم شیمادا بر آنها مسلط باشد. استعاره ارسی ها، زمین سوزان، و چیزی که یک بازیکن شوگی 66 ساله در رقابتی پر از بازیکنان بسیار جوان تر نشان می دهد، نفس گیر بود. مسابقه او ثابت کرد که شما مجبور نیستید چیزی را که روی تخته شوگی می گذرد بفهمید تا بتوانید پرچ کنید و من را از بین برد. با این حال، حتی آن هم با قوس حنا در این فصل قابل مقایسه نیست. باز هم، اگر در ابتدای فصل به من می گفتید که داستانی درباره قلدری در کلاس درس او محور اصلی فصل و به راحتی قوی ترین عنصر آن است، هرگز آن را باور نمی کردم. پویایی خواهر بین حنا و آکاری در این فصل به سطح کاملاً جدیدی رسیده است، اما چیزی که حنا مجبور شد برای دوستش و سپس برای خودش روبرو شود، برخی از بهترین تصاویر قلدری، مدیریت کلاس و اثرات موج دار آن است که من در آن دیده ام. هر رسانه ای به شدت ضربه می زند، و به عنوان کسی که در کودکی با قلدری بسیار متفاوت رفتار می کرد (من و ری در این زمینه اشتراکات زیادی داشتیم)، هنوز هم آن را آزاردهنده می دیدم. اگر این یک انحراف سه قسمتی از داستان بود، فکر نمی‌کنم اینقدر آن را تحسین کنم - قسمت زیادی از فصل را می‌گیرد و نویسندگان اجازه نمی‌دهند که شما برای مدت طولانی از آن دوری کنید یا از آن اجتناب کنید. در نگاه شخصیت‌هایش، در لمس‌های کوچک در حالات عاطفی آن‌ها همیشه وجود دارد. این به‌طور فوق‌العاده‌ای بر اساس پایه‌ای است که در فصل اول ایجاد شد و در حالی که S1 مطمئناً انتظارات متفاوتی نسبت به آنچه برای این فصل داشتیم ایجاد کرد، من فکر می‌کنم آنچه در اینجا وجود دارد بهتر از هر چیزی است که می‌توانستم پیش‌بینی کنم.

من تماشای فصل اول این سریال را چند ماه پیش به پایان رساندم، اما اکنون که دارم این را می نویسم، تا آخر عمر نمی توانم چیزی را که واقعاً در فصل اول اتفاق افتاده است، به یاد بیاورم. اشکالی ندارد، این فصل دوم است، فصل اول در گذشته است. به جز تعجب، من به سختی چیزی را که در این فصل اتفاق افتاده به یاد می‌آورم و تازه تماشای آن را تمام کردم. فکر می‌کنم به همین دلیل است که من بخش‌هایی از چرندیات زندگی را تماشا نمی‌کنم، زیرا هیچ‌وقت هیچ اتفاقی در آن‌ها نمی‌افتد، اما فکر کردم این یکی ارزش یک عکس را دارد. خوب، می توانم با اطمینان بگویم که بعد از بیش از 40 قسمت از این برنامه، من هنوز هیچ علاقه ای به Slice of Life شیت ندارم. متاسف! منصفانه بگویم، من یک چیز را از فصل اول به یاد دارم، و آن قوس کوچک با Kiriyama و خواهر کلون Asuka او بود. این در واقع یک رابطه بسیار جالب بود و من واقعاً علاقه مند بودم ببینم چگونه حل شد. متاسفانه Asuka-lite به طور کامل در این فصل غایب است. من فکر نمی کنم که او در تمام 22 قسمت یک بار ظاهر شود. این کمی عجیب است، واقعاً، حتی به وضعیت شخصیت پس زمینه تنزل پیدا نمی کند، بلکه کاملاً از وجود ناپدید می شود. این فصل یک قوس دارد که تا حدودی جالب است، که قوس قلدری است. احساس می‌کنم هر انیمه لعنتی‌ای که دیده‌ام و مربوط به دبیرستان است، یک قوس قلدری دارد، اما هر چه باشد. من حداقل به آنچه در حال وقوع است علاقه مند بودم زیرا احساس می کردم نوعی پیشرفت در حال انجام است. در هر نقطه دیگری از نمایش، فقط احساس می‌شود که چیزهایی اتفاق می‌افتد، اما هیچ‌کدام از آن‌ها هیچ ارتباطی با چیز دیگری ندارد. هور هورا این زندگی برای شماست، بله متوجه شدم، اما این بدان معنا نیست که باید آن را دوست داشته باشم. شاید بعضی ها از تماشای اینکه خواهر بزرگتر چیزی می پزد و سپس همه آن را بخورند لذت می برند و بعد همه به "اوشییی" می روند! برای یک دقیقه. شاید برخی از مردم از تماشای همان صحنه در هر قسمت دیگر لذت ببرند. من یکی از آن افراد نیستم، و اگر زمانی تبدیل به یکی از آن افراد شوم، شما از من اجازه دارید که مرا ردیابی کنید و از بدبختی ام رها کنید (بله، من به طور خاص با شما صحبت می کنم).