Tsubasa Chronicle 2nd Season

همانطور که در بررسی های دیگرم روشن کردم، بحث درباره سریال بدون مقایسه آن با مانگا تا حدودی غیرممکن است، و به همین دلیل، من امیدوار بودم که شاهد پیشرفت های مشابه در انیمه باشم، و صادقانه بگویم که نتایج متفاوت بود. داستان‌های پشت صحنه برخی از شخصیت‌ها به طور کامل قطع شد و برخی دیگر تقریباً به طور کامل نقش‌هایشان را از دست دادند، در حالی که بسیاری از کمان‌های پرکننده اضافه شدند که فقط در انیمه معمولی هستند و چند دنیای مانگا را به طور کامل حذف می‌کنند. چندین چیز، از نقطه نظر فقط انیمه، فاقد توضیح واضح یا توضیحی برای همیشه هستند. نمونه‌هایی از این می‌تواند شخصیت «کلون» سیائوران و فی وانگ رید باشد که داستان‌ها و داستان‌هایشان هرگز به اندازه کافی پوشش داده نمی‌شوند. علیرغم اینکه xxxHolic نقش مهمی در مانگا بازی می‌کند، تقریباً هیچ ارتباطی در اینجا ندارد، که بخش قابل توجهی از داستان مانگا، یعنی تقریباً کل پایان و پیامدهای مرتبط با آن را قطع می‌کند. حتی قوس‌های داستانی مناسب فقط می‌توانند این مقدار را جبران کنند. داستان‌ها طول می‌کشند و صحنه‌ها به وضوح فقط برای ارائه بالشتک و کرک اضافی وجود دارند، از جمله فلاش‌بک‌های تمام‌قد تنها از چند قسمت قبل، یا حتی چند صحنه قبل در همان قسمت. همچنین، مقادیر زیادی سکوت بدون هیچ توضیحی یا لحظه‌هایی وجود دارد که هیچ اتفاقی نمی‌افتد. این می‌تواند در نور مناسب پویا به نظر برسد، اما نمایش فاقد انیمیشن یا هنری برای ساخت این اثر است، و صحنه‌های اکشن گاهی اوقات بی‌تحرک و بدون الهام به نظر می‌رسند، حتی زمانی که من سعی می‌کنم تشخیص دهم که طرح دقیقاً چه چیزی را دنبال می‌کند، تبدیل به نامشخص می‌شود. نشان دادن با این حال، برخی از آرک ها جالب به نظر می رسند، و به طور کلی، کیفیت حداقل از نظر هنری نسبت به فصل اول بهبود جزئی داشته است، همچنین چند قوس داستانی جالب.

بسیاری از مسائلی که فصل دو با خود دارد تا حد زیادی از قبل در فصل یک وجود داشت، مانند داستان‌های کوچک‌تر متعدد که باعث می‌شوند داستان‌های کم‌تر جذاب شوند. اگرچه وقتی فصل دو را درگ می کنند، درگ بیشتر قابل توجه است، زیرا فصل دو به طور کلی کمتر از فصل اول پر حادثه است. آن‌ها پیش‌بینی‌های زیادی به خود می‌گیرند، اما محتوای بسیار کمی را برمی‌گردانند و این باعث می‌شود که احساس شود سریال تا پایان 26 قسمت بسیار کم پیشرفت می‌کند. همانطور که گفته شد، بهترین قسمت‌های سریال مربوط به این فصل هستند، بنابراین در حالی که فصل به طور کلی در بهترین حالت با نوسانات شدید در کیفیت داستان‌سرایی‌اش کم است، چند قسمت / آرک منتخب ارزش دیدن را دارند. (معجزه غم انگیز - که اتفاقات فصل اول آخرین آرزو را دنبال می کند - و فولاد سیاه دو مورد علاقه شخصی بودند.) در مورد شخصیت، متوجه شدم که برخی از شخصیت‌های آشنا را کمتر دوست دارم و شخصیت‌های دیگر را بیشتر، که شگفت‌زده‌ام کرد، زیرا بازیگران اصلی در فصل دوم بسیار کم پیشرفت کردند و Kurogane تنها استثنا بود. احتمالاً به این دلیل است که بیشتر شخصیت‌پردازی‌ها ایستا شده‌اند و بدون چیزی که شخصیت‌ها را به جلو ببرند، علاقه‌مندی به آن‌ها بسیار کم بود. در مورد هنر و صدا، از نظر کیفیت از فصل یک به فصل دوم بسیار کمی تغییر کرده است، بنابراین اگر فصل اول را با این موارد در ذهن دوست داشتید، از فصل دوم ناامید نخواهید شد. آنها هنوز به شدت به مواد مرجع برای صحنه های مبارزه و عکس های متحرک کمتر نیاز دارند. به طور کلی، بدترین نیست، اگرچه اگر شدیداً به فصل اول وابسته بودید، فصل دوم ممکن است یک ساعت ناامید کننده باشد.