Tokyo Ghoul:re

مانگا؟ شاهکار مطلق اثر هنری. ساخته شده توسط یک خدا. انیمه؟ چندش آور. آنها جزئیات زیادی را از مانگا حذف کردند و حتی چیزهایی را ساختند، انیمیشن عجیب به نظر می رسد و در کل آنها مانگا را بسیار کثیف انجام دادند. لطفا مانگا را بخوانید، خیلی بهتر از انیمه است. داستان به خودی خود عالی است، شخصیت ها خیلی واضح است، اما روشی که آنها این را اجرا کردند می توانست بهتر باشد، آنها از توضیح کامل کاگونه صرفنظر کردند، آنها هر کاری که دوست داشتند انجام دادند، آنها از بسیاری از قسمت های داستان و در برخی زوایا صرف نظر کردند. انیمیشن عجیب به نظر می رسد، آنها به سبک هنری اصلی مانگا احترام نمی گذارند. اگر من سوئی ایشیدا بودم، اگر این اقتباس انیمه ای از مانگای من بود، ویران می شدم، به یک حالت افسردگی شدید وارد می شدم تا جایی که سعی می کردم خودم را تحمل کنم. زندگی این فقط منزجر کننده است. سیلی های آغازین، اوف، اما اگر مرد، این می توانست بهتر باشد! بودجه 20 دلار بود؟؟؟ می‌دانید، تبلت طراحی من را نگه دارید، من خودم راه‌اندازی مجدد آن را انجام می‌دهید و می‌بینید که بهتر از این کار می‌شود.

Tokyo Ghoul:re part 1 من را شگفت زده کرد. من هرگز قصد تماشای آن را نداشتم زیرا واقعاً به S1 اهمیت نمی دادم و S2 را دوست نداشتم، اما بسیار خوشحالم که این کار را انجام دادم. بزرگ‌ترین دلیل این امر این است که شخصیت‌های این نمایش برخلاف روان‌پرستان (مرز) فصل‌های قبل دوست‌داشتنی هستند. این بدان معنی بود که من واقعاً به آنها اهمیت می دادم و تماشای تعامل آنها بسیار لذت بخش بود. حتی اوری که نظرات بسیار تندی در مورد اعمال دیگران داشت، دوست‌داشتنی بود زیرا واقعاً می‌توانستید استدلال او را درک کنید و چرا چنین احساسی داشت. Haise Kaneki است منهای علامت تجاری Ghoul psychopathy. شیرازو یاد گرفته است که چگونه یک رهبر تیم باشد و در طول فصل با PTSD دست و پنجه نرم می کند. سایکو حیوان روح من است. او دوست داشتنی است و به طور خودکار +100 امتیاز دوست داشتنی برای بازی در PSP دریافت می کند. ما لحظات مفید SoL زیادی را با خدمه دریافت می کنیم که آنها را برای بیننده جذاب می کند. برخی از شخصیت‌های بازگشته مانند Juuzou و به خصوص Tsukiyama شخصیت‌پردازی بیشتری در این فصل دریافت می‌کنند، که شخصیت‌های آنها را تقویت می‌کند و تعاملات مربوط به آنها را جالب‌تر می‌کند. داستان تغییرات بزرگی دارد. در این فصل ما دیدگاه CCG را دنبال می کنیم که تا کنون آنتاگونیست بودند. این یک تغییر خوشایند برای من است، زیرا من از همان ابتدا در S1 در برابر غول ها روت کردم. S2 شبیه یک صحنه مبارزه مداوم طولانی بود، اما خوشبختانه در این فصل کمرنگ شده و ما ترکیب بهتری از قسمت‌های مبارزه و داستان محور را دریافت می‌کنیم. برخی جوک های خنده دار نیز وجود دارد که به درستی قرار گرفته اند (یعنی نه در وسط یک لحظه دراماتیک) من از تغییر در سبک انیمیشن برای این فصل لذت بردم. خیلی ترد به نظر می رسد. این فصل OP و ED نیز بهترین های سریال بودند. موسیقی/SFX در پیش نمایش قسمت بعدی نیز باعث شد که بخواهم قسمت بعدی را تماشا کنم. به طور کلی این یک دنباله غیرمنتظره عالی برای سریالی بود که تا این مرحله در حد متوسط ​​بود.