Persona 3 the Movie 2: Midsummer Knight's Dream

درست مثل اولی، این هم چیز استثنایی نبود. با این حال، پیشرفت بیشتری در این مورد داریم، که خوب است، اما هنوز احساس می‌کنم برخی از قسمت‌ها خیلی عجله دارند. رابطه کن و شینجیرو در اینجا کمی توسعه می‌یابد، که دیدن آن خوب است، اما به قیمت هر پیشرفتی در ماکوتو تمام می‌شود. طرفدار روشی که ماکوتو انجام داده اند نیستم، هنوز هم بسیار سفت و بی اهمیت تا کنون. آیگیس تقریباً همینطور است، و من امیدوارم که در بقیه فیلم‌ها، آن شخصیت‌ها را از بین ببرند. علی‌رغم این نگرانی‌ها، جنبه‌های امیدوارکننده‌ای برای سریال وجود دارد، و من مشتاقم ببینم آیا فیلم‌های بعدی می‌توانند تصویر متعادل‌تری و رضایت‌بخش‌تری از این شخصیت‌های دوست داشتنی ارائه دهند.

CARPE DIEM - روز را غنیمت بشمارید. داستان: قسمت دوم از چهار گانه Persona 3 در مقایسه با فیلم اول، رویکرد متفاوتی به داستان دارد. در حالی که فیلم اول قسمت اول داستان را گرفت و آن را به یک کمان شخصیتی کوچک برای قهرمان اصلی تبدیل کرد، فیلم دوم تمرکز را بر روی شخصیت های تثبیت شده در فیلم اول قرار می دهد و به شخصیت های جدید فرصتی برای درخشش و درخشش می دهد. انجام می دهند. سرعت حرکت قوی است، اما به دلیل سرعت نه چندان خوب مواد منبع کاهش یافته است، به این معنی که کل ماه ها اغلب بدون هیچ دلیل مشخصی نادیده گرفته می شوند. هنر: در مورد هنری که قبلاً در نقد فیلم اول نگفته بودم، واقعاً چیز زیادی برای گفتن وجود ندارد. استفاده بی‌نظیر از رنگ‌ها و نورپردازی که باعث می‌شود مخاطب راحت‌تر با داستان درگیر شود. صدا: باز هم، در اینجا واقعا چیز زیادی برای گفتن نیست. موسیقی فوق‌العاده است، به‌ویژه آهنگ تیتراژ احساسات فیلم را بالا می‌برد. شخصیت ها: همانطور که قبلاً گفتم، اولین فیلم P3 بر شخصیت هایی که ایجاد کرده است تمرکز می کند، در حالی که این فیلم تمرکز بیشتری بر شخصیت های جدیدتر دارد. زمان اضافه‌ای که به کن، شینجیرو، آیگیس و کورومارو داده می‌شود، همگی باعث می‌شوند که فیلم روایت متمرکزتری داشته باشد و اتفاقات بعدی از نظر احساسی بسیار دردناک‌تر شود.