Macross

این یک بررسی بدون اسپویل است اگر صحبت از Mecha باشد، تعداد معینی نمایش وجود دارد که هنوز به عنوان الهام‌بخش اصلی نمایش‌های آینده این ژانر هستند. "Macross" نمایشی است که تأثیر فرهنگی گسترده ای هم در صنعت انیمه و هم در خود ژاپن داشته است. ترکیبی با طراوت از مکانیک و موسیقی آن را به عنوان یکی از تأثیرگذارترین فرنچایزهای انیمه تا کنون تثبیت کرده است، اما چقدر امروز در سال 2024 دوام می آورد؟ داستان – 8/10 داستان نسبتاً ساده است. چیزی که این نمایش را از دیگر نمایش‌های این ژانر متمایز می‌کند، رویکرد صلح‌طلبانه آن به درگیری است که در آن زمان چیز جدیدی بود، به‌ویژه اگر به نحوه برخورد با جنگ در نمایش‌هایی مانند «موبایل کت و شلوار گاندام» نگاه کنید. خود جنگ صرفاً به عنوان ظرفی عمل می کند که شامل داستان های شخصی تر و کوچکتر بین شخصیت های اصلی ما می شود. بیشتر سریال ماهیت اپیزودیک دارد، اما بسیاری از قسمت‌ها هر از گاهی طرح اصلی را به جلو می‌برند. جنبه مثلث عشق خیلی خوب انجام شد اما داستان اصلی چیزی بود که باعث شد من برگردم. شرورهای این نمایش، Zentradi، پیچ و تاب بسیار جالبی برای آنها دارند، طرز تفکر و درک آنها از هدف زندگی خود کاملاً با ما انسان ها متفاوت است و آنها را تبدیل به یک گروه بسیار منحصر به فرد از شرورها می کند که فقط یک انفجار هستند. به تماشای. خود نمایش به دو قوس داستانی اصلی تقسیم می‌شود، یکی از قسمت‌های 1-27 و یکی از قسمت‌های 28-36 که اولی داستان اصلی است و دومی به‌عنوان نوعی پیامد یا پایانی طولانی عمل می‌کند. من انتقادات زیادی در مورد این ساختار آنلاین شنیدم اما در واقع به نوعی آن را حفاری کردم. بسیاری از جذاب‌ترین قطعات داستان تا چند اپیزود پایانی حفظ شدند، بنابراین داستان هیچ‌وقت تمام نشد. همچنین فکر می کنم داستان شخصیت ها در پایان کمی زیباتر خلاصه می شود. بسیاری از نمایش‌ها فقط پس از نبرد نهایی به پایان می‌رسند و سپس با سرعت تا پایان پایان می‌یابند، اما ماکروس اشتباه مشابهی را مرتکب نمی‌شود. به غیر از این، اگرچه قطعا سن خود را با سرعت کم نشان می‌دهد، اما همه چیزهایی را که می‌توانید بخواهید دارد: جنگ‌های فضایی هیجان‌انگیز، ماشین‌ها و یک داستان اپرای فضایی عالی که به پایان می‌رسد. هنر - 7/10 هنر در این نمایش یک شمشیر دولبه است. من کاملاً خود سبک هنری را دوست دارم. پس‌زمینه‌ها شگفت‌انگیز هستند، جنگ‌های فضایی، اگرچه چندین بار از صحنه‌ها استفاده مجدد می‌کنند، فوق‌العاده به نظر می‌رسند، لباس‌ها شیک هستند و زیبایی‌شناسی انیمه دهه 80 واقعاً درخشان است. با این حال، من از گفتن آن متنفرم، اما این احتمالاً یکی از متناقض‌ترین انیمیشن‌هایی است که تا کنون وجود داشته است. برخی قسمت‌های بعدی در سریال وجود دارد که واقعاً به نظر می‌رسد کسی فقط از paint.net برای ترسیم شخصیت‌ها استفاده کرده است. چشم ها خارج از مرکز هستند، حرکت به طرز باورنکردنی ضعیف است و همه چیز فقط... واقعا بد به نظر می رسد. بدترین قسمت در مورد آن این است که آن اپیزودهای غافلگیرکننده به ترتیب کاملاً تصادفی پاشیده می شوند و واقعاً شما را از تجربه یک قسمت به قسمت دیگر خارج می کنند. باید مشکلات بودجه ای وجود داشت که این ناهماهنگی را توضیح می داد و مایه شرمساری است زیرا این نمایش واقعاً این پتانسیل را داشت که از برخی مکانیزم هایی که امروزه با کیفیت انیمیشن آن در اوج است پیشی بگیرد. صدا - 10/10 این نقد شماره 78 است و برای اولین بار، یک نمایش به بالاترین رتبه ممکن در این رده رسید. این بهترین موسیقی متن انیمه ای است که تا به حال دیده ام. استفاده از موسیقی پاپ به خوبی با محیط اپرای فضایی همراه است که جنایتکارانه است: تک تک آهنگ های آوازی که توسط زن اصلی ما لین مین می خوانده می شود، یک صدای غم انگیز است. آهنگ‌ها تقریباً هر احساسی را پوشش می‌دهند، می‌توانند خنده‌دار، دوست‌داشتنی و سبک‌دل باشند، اما آهسته و غم‌انگیز باشند. «دوست پسر من خلبان است»، «عشق صفر-جی» یا «ماه نقره‌ای، ماه قرمز» مورد علاقه‌ی شخصی من مدت‌هاست که در هدفون‌های من تکرار می‌شوند. اما حتی خارج از اجراها، خود BGM نیز فوق العاده است. تم Zentradi یک صدای بی‌نظیر است و آهنگ‌های مختلفی که در طول صحنه‌های مبارزه پخش می‌شوند خیلی سریع در ذهن شما گیر می‌کنند. البته، باید در مورد افتتاحیه بسیار جذاب دهه 80 نیز صحبت کنیم که من هرگز از آن صرف نظر نکردم. این نمایش واقعاً از این دسته پیشی گرفت و دارای موسیقی متن انیمه مورد علاقه شخصی من در تمام دوران است. شخصیت ها - 8/10 نمایش بیشتر حول مثلث عشق اصلی ما متمرکز است. هیکارو، نقش اول مرد ما، یک قهرمان بسیار دوست داشتنی و صادق است. با این حال، او کمی احمق است، بنابراین اگر نمی‌توانید کسی را که در مقابل زنان یک احمق مطلق است تماشا کنید، شاید هیکارو شما را جلب نکند. دو نفر اول زن ما کمی جالب تر هستند. لین مین می بت زنانه و شیک ما، محبوب ترین شخصیت سریال است. بیشتر پیشرفت او در چند قسمت آخر اتفاق می افتد، و آنها واقعاً شخصیت او را به چیزی بیش از یک خواننده بامزه ترغیب می کنند. قهرمان دوم ما، میسا هایاس، به نظر من شخصیت جذاب‌تری است. او قوس شخصیتی بسیار پایه‌تری دارد، که تغییری خوب از ماهیت بزرگ داستان اصلی نمایش است. خود مثلث عشق با این حال به روشی بسیار جالب حل می شود (اینجا هیچ اسپویلری وجود ندارد). به غیر از آن، ما چند شخصیت جانبی به یاد ماندنی نیز داریم. در سمت Zentradi، Britai و Exsedol برجسته هستند. در خود S.D.F Macross، هم کاپیتان گلوبال و هم مکس جزو موارد مورد علاقه من بودند. لذت - 8/10 این یک نمایش بسیار لذت بخش بود. مثلث عشق عالی است و داستان اصلی همه چیز را نگه می دارد و باعث می شود بارها و بارها برگردید. اگرچه سرعت آن بسیار کند است و انیمیشن فوق العاده ناسازگار است. اگر از طرفداران این نوع نمایش های قدیمی نیستید، این نظر شما را تغییر نمی دهد. اما اگر چیزهایی مانند «Gunbuster» یا «Mobile Suit Gundam» را دوست دارید، حتماً به این نمایش یک ساعت بدهید! - مارکو_یوو امتیاز نهایی - 8/10

7.5/10 اولین باری که من این (یا هر سریال Macross) را تماشا می‌کنم در سال 2024 است، بنابراین در اینجا خبری از نوستالژی نیست. من انتظار نداشتم که به اندازه خودم از SDF Macross خوشم بیاید. من با معایب شروع می کنم، سپس جوانب مثبت: معایب: انیمیشن: انیمیشن در نقاطی واقعا بد است، برای دیگران قابل استفاده است و گاهی اوقات خوب است. چهره کاراکترها اغلب ناخوشایند به نظر می رسند، و چند قسمتی وجود دارد که انیمیشن به طرز مضحکی ضعیف است. تا جایی که در واقع به نوعی خنده دار می شود که چقدر جک وجود دارد. بدترین این متأسفانه در دو قسمت از بهترین قسمت های سریال اتفاق می افتد. جنسیت گرایی: من بیشتر با توجه به سن آن را پس می دهم. اما این نمایش دیدگاه هایی در مورد زنان داشت، مطمئناً. هیکارو به ویژه اظهارات بسیار جنسیتی را بیان می کند که تحمل او را سخت می کند. مطمئن نیستم کسی برنده این مثلث عشقی باشد اگر او جایزه باشد. عدم نظم و انضباط در سربازی: خیر، جدی. هیکارو بارها با مافوق خود صحبت می کند و به او بی احترامی می کند و هرگز با عواقبی روبرو نمی شود. این ارتش است؛ شما با فرمانده خود اینطور صحبت نمی کنید. اولین بار که او یک غیرنظامی است متفاوت است، اما زمان های بعد هنوز نگران کننده است. همیشه منطقی نیست: اپیزودی وجود دارد که در آن یک شخصیت به روشی غیرعملی می میرد. در حالی که از اسپویلر اجتناب می کنید، چندان منطقی نبود. مرگ همچنان سخت بود، اما آنها احتمالاً باید به راه دیگری برای ارائه آن صحنه مرگ فکر می کردند (مانند روش دیگری برای مرگ). کایفون: همه چیز در مورد او. به معنای واقعی کلمه یکی از بی ارزش ترین شخصیت ها در تمام انیمه ها، شاید حتی در تمام داستان های تخیلی. واقعاً سخت است که آدم بدتر از کایفون باشید. به من اعتماد کنید، تا زمانی که در حال تماشای SDF باشید، متوجه خواهید شد. 9 قسمت آخر: قسمت قبل از 9 قسمت آخر به عنوان یک پایان برای سریال کار می کند. طبق آنچه من خوانده ام، نمایش به طور غیرمنتظره ای برای 9 قسمت دیگر تمدید شد و همه ما از این تصمیم پشیمان هستیم. همه چیزهایی را که سریال در حال ساخت است و فقط یک قسمت پیش به پایان رسیده را به خاطر دارید؟ نه، بیایید آن را بیرون بریزیم، مثل اینکه نیمی از آن اتفاق نیفتاده است. وقتی مثلث عشق را حل می کنیم چه می کنیم؟ همه چیز را در مورد انتخاب فراموش کنید و یک بار دیگر مثلث عشق را راه اندازی مجدد کنید. من شوخی ندارم که می گویم 9 قسمت آخر را 2/10 می دهم و فقط به خاطر لحظه ای که با کودک است (وقتی آن را ببینید متوجه خواهید شد و اوج طنز ماکروس است) و هایاس با عکس ها . تقریباً هیچ چیز قابل بازخریدی در اینجا وجود ندارد و اگر آن را نادیده بگیرید، هیچ کس شما را سرزنش نخواهد کرد. من فکر می کنم که DYRL را بهتر جلوه می دهد، بنابراین پیشنهاد می کنم حداقل یک بار آن را تماشا کنید. طرفداران: موسیقی متن: طرفدار همه آهنگ ها نیستم، اما در اواسط نمایش، بالاخره گزینه های موسیقی بیشتری وجود دارد. مین می یک خواننده بزرگ است. یکی از بهترین موسیقی متن های سری Macross. شخصیت ها: بیشتر شخصیت ها خوب بودند. من تعجب کردم که در نهایت چقدر شخصیت هایاس را دوست داشتم، اما گلوبال و کلودیا نیز برجسته بودند. حالت مخفی کاری: ایده مکس برای مخفی شدن یکی از پوچ ترین و خنده دارترین چیزهای یک انیمه است. 100% توصیه می شود. داستان: در کل، نسبتا خوب بود. جدا از 9 قسمت آخر، خوب عمل کرد. با این حال، بدون نقص نیست. به طور کلی: اگر می خواهید یک نمایش Mecha با تمرکز بر عاشقانه و موسیقی داشته باشید، SDF Macross یک شرط مطمئن است. حتی با وجود سطح انیمیشن jank و چهره های درپی، باز هم می تواند یک انیمه لذت بخش باشد. و چیزی واقعاً خوب در مورد سبک انیمه دهه 80 در مقایسه با سایر دوره های انیمه وجود دارد. 9 قسمت آخر را در اولین تماشای خود تماشا کنید. در غیر این صورت از آنها رد شوید، آنها باعث می شوند که بخواهید سر خود را به دیوار بکوبید، یا بدتر از آن، Macross 7 را تماشا کنید. برای بار دوم. بعد از این حتما DYRL، نسخه سینمایی SDF Macross را تماشا کنید. این قطعا به خلاص شدن از طعم بد 9 قسمت آخر کمک می کند. به هر حال، یک دوبله SDF وجود دارد. اگر دوبله تماشا نمی‌کنید، ارزش شنیدن یک قسمت محوری Minmay را دارد. VA ژاپنی Minmay نیز انگلیسی صحبت می کند و صداپیشگی او را در دوبله انجام داده است. اجرای عالی و فرصتی برای شنیدن صحبت های مین می به زبان انگلیسی نیز هست. ترکیب با DYRL، به راحتی مورد علاقه من در فرنچایز Macross است.