Devils Line

نسخه شاخدار Tokyo Ghoul و نه به روش خوبی. نمایش کاملاً بی ارزش است، بنابراین اگر از چنین چیزهایی لذت می برید، ممکن است از این نمایش لذت ببرید، اما این برای من نبود. داستان در مورد خون آشام هایی است که در جامعه بشری مخلوط شده اند و مقامات و اشخاص ثالث حول محور برخورد با آنها می چرخند. آنها کاملاً غیرقابل تشخیص برای انسان عمل می کنند تا زمانی که شاهد خون باشند و در این صورت تبدیل به این هیولاهای خونخوار می شوند. و منظورم شهوت به معنای لغوی است. آنها آشکارا خشن می شوند اما با خون نیز تحریک می شوند. این باعث می شود که سریال تجاوز جنسی زیادی در آن داشته باشد. و در این یادداشت باید به شخصیت اصلی تسوکاسا اشاره کنم که احتمالاً شکایت اصلی من در مورد نمایش علاوه بر زیر و بم است. او دائماً در این موقعیت های وحشتناک قرار می گیرد (خشونت و تجاوز جنسی) اما به نوعی همیشه با همه اینها مشکلی ندارد. نمایش هرگز به او اشاره نمی‌کند که او مشکل روانی دارد، اما نمی‌توانم تصور کنم که یک انسان معمولی به چیزهایی که تجربه می‌کند واکنش نشان می‌دهد. بسیاری از مواقع نمایش فقط شبیه تجاوز جنسی توسط نویسنده به نظر می رسد. از قضا ظاهراً بین مخاطبان زن نسبتاً محبوب بود و دو شخصیت اصلی را مرتباً ارسال می کرد. ضربات مختلف و همه چیزهایی که حدس می‌زنم. من فقط احساس می کنم که تمام کارهای وحشتناک تمرکز اصلی نوشته بود که واقعاً باعث می شد شخصیت ها احساس کنند هوش مصنوعی یا چیزی شبیه به آن هستند. فقط واکنش های دائمی که هیچ معنایی ندارند. خارج از دوتایی اصلی، شخصیت‌های خوبی وجود داشت، اما مسئله بزرگ دیگر این بود که طرح‌ها بسیار یکسان هستند. بخش بزرگی از بازیگران را افسران پلیس یا جاسوسان تشکیل می‌دهند و همان لباس‌ها را می‌پوشند و چون اکثراً فاقد هرگونه طراحی دقیق هستند، دنبال کردن بازیگران به یک آشفتگی تبدیل شد، به خصوص بعدها که مدام شخصیت‌های بیشتری را اضافه کردند. من در تقلا بودم که بگویم گهگاه صحبت درباره چه کسی بود. از جنبه مثبت‌تر در مورد شخصیت‌ها، این سریال دارای یک خط بسیار دیوانه‌کننده از صداپیشگان بااستعداد است که با توجه به مواد نامرغوبی که با آن‌ها کار می‌کردند، من را شگفت‌زده کرد. حالا با وجود داشتن این همه استعداد، بخش صدای آنها همیشه جواب نمی دهد. وقتی شخصیت ها شروع به بلند شدن کردند، کلیپ های شنیدنی در ضبط ها وجود داشت و این اتفاق چندین بار و نه فقط در یک قسمت رخ داد. مطمئن نیستم که چگونه آنها همه اینها را در تولید از دست داده اند. خود بنای جهان درست است. من تا حدودی به تاریخ خون آشام ها، رفتار و درگیری آنها با انسان ها و سازگاری با زندگی اجتماعی علاقه مند شدم. اما متأسفانه با مدت زمان نمایش تنها 12 قسمت، ما به سختی می‌توانیم سطح را خراش دهیم و با در نظر گرفتن همه چیزهای منفی، من علاقه‌ای به خواندن مانگا ندارم، بنابراین این برای من است.

این انیمه شبیه یکی از انیمه هایی است که تماشا می کنید و باعث نمی شود از لحظات ناخوشایند اما بامزه جیغ بکشید، بلکه در عوض پروانه هایی را به شما می دهد. همانطور که به شما می گویم این انیمه به من پروانه ها داد هاها. در بعضی لحظات خیلی شدید بود. اما چیزی که من در مورد آن دوست داشتم این بود که خط داستان نیز در واقع خوب بود. دراماتیک و شدید بود و عاشقانه آن را بهتر کرد. همچنین کار ساخت هر یک از شخصیت ها را به خوبی انجام داد، به خصوص در مدت زمان کوتاهی که انیمه در 12 قسمت داشت. تنها دلیلی که به این انیمه نمره بالاتری ندادم این است که صادقانه بگویم من بزرگترین طرفدار پایان آن نبودم. به معنای واقعی کلمه انگار آنها مرا اینطور رها نکردند lol. سطح ادویه، بالا