Cyborg 009: The Cyborg Soldier

من تقریباً تا قسمت 35 را خاموش و روشن تماشا کرده ام. این چیزی است که باید بگویم. ممکن است اسپویلر باشد با توجه به کمک‌هایی که شوتارو ایشنوموری به رسانه‌های ژاپنی به‌عنوان یک کل کرده است، برای مدت طولانی‌ترین زمان به این نمایش علاقه داشته‌ام - ایده یک تیم ابرقهرمانی بین‌المللی (به ویژه در دهه 60!) همراه با رایگان علمی تخیلی. همچنین لحن کلی چپ ضد جنگ باعث شد احساس کنم که نمایش باید به طور معقولی در کوچه من باشد. اما آیا برای یک بیننده جدید در سال 2024 قابل قبول است؟ خوب ... در بهترین حالت 7 است. اجازه دهید با آن روبرو شویم. وقتی نمایش اجرا می‌شود، از پارک بیرون می‌رود. نیمه اول سریال بسیار دقیق روایت می شود، با یک داستان کلی در مورد نیاز به غلبه بر روح سیاه که در 18 قسمت اول نقش آفرینی می کند. در سرتاسر، هدف محرک کمک می‌کند تا داستان‌های شخصیتی کاملاً متمایز را با هم ترکیب کنیم، که بهترین‌های هر دو جهان را به ما می‌دهد، در واقع - ما می‌توانیم درباره هر شخصیت و مبارزات فردی آنها قبل از شبح سیاه، که وقتی 9 نفر اصلی وجود دارد، اطلاعات بیشتری کسب کنیم. شخصیت ها، یک ضرورت است، باور کنید یا نه. این‌جا و آن‌جا چیزهای بدبو وجود دارد، با آن قسمت قبل از مبارزه جو و یا آن قسمتی که دایناسورها به ذهنشان می‌آید، اما در بیشتر موارد خوبی‌ها بیشتر از بدی‌هاست. زمان صرف شده برای کاوش در شخصیت‌های این نیمه از داستان بسیار خوب سپری شد، لحن به طور کلی یکنواخت، پایه و از جهاتی صمیمانه بود. به‌ویژه، فکر می‌کنم ادغام مجدد قوس ویتنام به‌عنوان پس‌زمینه پیونما، حرکت بسیار هوشمندانه‌ای بود که به جداسازی و مدرن‌سازی اثر از اقتباس‌های قبلی کمک کرد. با اطمینان می توانم بگویم که از اکثریت قریب به اتفاق نیمه اول انیمه واقعا لذت می برم. یک آرامش کوتاه وجود دارد، و سپس به قوس اسطوره ای باز می گردیم. [بیشتر بنویسید، حوصله پوشش این rn را نداشته باشید. من آن را دوست داشتم] نیمه دوم اپ بازخوانی پس از نمایش کمی متزلزل تر است. همانطور که من متوجه شدم، بیشتر این قسمت ها بر اساس آثار پس از نتیجه گیری اولیه مانگا (که جلد 10 از ترجمه های توکیوپاپ است) است. آثار در این نیمه فقط تمایل دارند ... خوب، گاهی اوقات، آنها عالی هستند! اما بارها وجود دارد که من تماشا می کردم و. میدونی اکنون موجودات فضایی هستند خوب. یک ابرکامپیوتر سعی کرد فرانکویز را بکوبد. باشه. اکنون جو در زمان سفر است و یک سگ آبی روشن به صورت تله پاتی تمام تاریخ زمین را به شکل g در می آورد. سر جونیور من دیگه برام مهم نیست مرد متوجه شدم که بخشی از سایبورگ 009 همیشه به شدت با شیفتگی شوتارو ایشنوموریس به باطنی و غیبت گره خورده است، بالاخره، ایشنوموری فقط تصمیم گرفت که قدرت های 001s فقط به روان کینزی مربوط باشند، زیرا می دانست که دولت روسیه در حال آزمایش قدرت های روانی است (نگاه کنید به بالا nina kulagina، من با آن شوخی نمی‌کنم)... آن را از کسی وارد چنین چیزهایی کنید، تا زمانی که علاقه فعالی به آن نداشته باشند، آن را انتخاب نمی‌کنند. اما، تبدیل شدن 009 به تابلوی صدا برای این علاقه، و همچنین به عنوان یک مجموعه اپیزودیک، دقیقاً به ضرر خودش است زیرا ایشنوموری به وضوح می خواست با محدودیت هایی که داشت داستان های دراماتیک بیشتری از آنچه که می توانست تعریف کند. از آنجایی که این داستان‌ها اپیزودیک هستند، باید کاملاً به پایان برسند، و ایشنوموری اغلب چند پایان سهام دارد که پس از مدتی خسته‌کننده می‌شوند. به جز چند استثنا، یا شبح سیاه این کار را انجام داد، شخصیت هفته به طرز غم انگیزی می میرد (چون جنگ بد است!) یا جادوی مستقیم آن است که هرگز توضیح داده نمی شود یا دوباره به آن پرداخته نمی شود. این آخری یک قوطی کرم دیگر را باز می کند - زیرا شخصیت ها واقعاً به گذشته نگاه نمی کنند و به این اتفاقات گذشته خود اپیزود فکر نمی کنند ... یا حتی مانند یک انسان معمولی واکنشی مانند "عجیب بود" نشان نمی دهند. این یک حس انفعال ایجاد می کند که نمایش را فرا می گیرد. شخصیت‌ها دائماً اتفاقاتی برایشان می‌افتد- به ندرت درگیری توسط آنها شروع می‌شود، و بیشتر اوقات، حتی این فقط برای بیستمین بار غوغا می‌کنند. شخصیت ها در بهترین حالت چوبی و در بدترین حالت کاملاً توهین آمیز هستند. بعد از چند اپیزود اول، هیچ دیدگاه متضاد یا اصطکاک واقعی بین شخصیت‌ها وجود ندارد، که مخصوصاً برای یک گروه 9 نفره از مکان‌های مختلف عجیب به نظر می‌رسد، و در صورت وجود، هیچ عواقب طولانی‌مدتی وجود ندارد. حتی یک کاراکتر اساسی مثل این که یک شخصیت می گوید "هی، چرا به جای اسم من با یک شماره تماس می گیری؟ این احساس غیرانسانی به نظر می رسد" در مقابل گفتن، یکی مانند "وای این عالی است... مثل یک فیلم جاسوسی است... اسم رمز من :]" تا حد زیادی در نشان دادن تفاوت شخصیتی بین شخصیت ها کمک می کند، اما باز هم در مقایسه با مانگای اصلی، باید خوش شانس باشیم که اصلاً میزان شخصیت پردازی را داریم. سپس، نقش فرانسوا به‌عنوان تنها زنی است که اساساً به «شکل مادری» خلاصه می‌شود یا موسیقی متن «YOUR PHONE LINGING» خجالت‌آور دست دومی که هر زمان که تغییر می‌کند پخش می‌شود. خدا را شکر که حداقل ظاهر پیونما را تغییر دادند. در حالی که انیمه داستان‌های 009 را به‌گونه‌ای جمع‌بندی می‌کند که بیننده معمولی می‌خواهد پایگاه وسیعی از کاری که ایشنوموری با سریال انجام داده است، بدست آورد، دقیقاً به این دلیل است که همان مسائل را تکرار می‌کند... و افت شدید کیفیت انیمیشن در نیمه دوم کمکی نمی کند. من متاسفم که این را می گویم، به خصوص از آنجایی که دارم اقتباسی از آرک یومی را انجام می دهم که شنیدم قرار است مناسب باشد، اما احساس می کردم بعد از چنین شروع قدرتمندی، زمان من به عنوان یک تماشاگر تلف شده است. نمی دانم چه تعداد ایشنومورییسم دیگر (نگاه کنید به: موعظه بودن و کشتن تراژیک هر شخصیت جانبی که می تواند ارتباط بالقوه آینده داشته باشد) را می توانم قبول کنم. در حال حاضر، من این سریال را در حالت توقف نامحدود قرار می دهم.

نمی‌دانم چرا مردم بر روی چیزهای کوچک تمرکز می‌کنند، مثلاً نمایشی برای بزرگسالان یا بچه‌ها، برخی از افرادی هستند که با وجود اینکه بزرگ‌تر هستند، طرف بچه‌شان را حفظ می‌کنند. این نمایشی است که برای همه است زیرا پیام های خوبی را به لیل جیمی و بزرگسالان منتقل می کند (این یک شاهکار جهانی است که دست کم گرفته شده است). این نمایش دارای مضامین دیوانه‌کننده بزرگسالان بدون محتوای جنسی است، بنابراین نمایشی امن برای تماشای خانواده است. چیزی که من دوست دارم این است که این نمایشی است که هوشمندانه انجام می شود و هم جوانتر و هم بزرگتر می توانند از آن لذت ببرند. زمانی که می‌گفتم انیمه‌هایی را دوست دارید که به معنای واقعی کلمه حکم اعدام برای زندگی اجتماعی‌تان دارند، بنابراین مدتی با آن چیزها سرگرم شدم تا اینکه به آرامی شروع شد اما خوشبختانه بعداً تغییر کرد. و سایبورگ 009 نمونه‌ای عالی از نمایشی است که نشان می‌دهد چگونه انیمیشن عالی می‌تواند احساسات خاصی را به مخاطب منتقل کند. به هیچ وجه جریان اصلی نیست، اما به عنوان یک کلاسیک واقعی باقی می ماند که هر زمان که آن را تماشا می کنید ارائه می شود. من خاطرات زیادی با Cyborg 009 دارم که مدت ها پیش برخی از قسمت ها را به طور تصادفی در تلویزیون تماشا می کردم، در دوران کودکی در حال حاضر چیزهای مختلفی مانند غم و اندوه، سرگرمی، قهرمانان جالب را احساس می کردم، آنها به عنوان یک گروه کار می کنند و توانایی های یکدیگر را تکمیل می کنند، می مانند. با خود صادق هستند، دلتنگ کشورهایشان می شوند، در مقابل موجودات شیطانی می جنگند و وقتی وضعیت وخیم شد، هرگز تسلیم نمی شوند. این یک انیمه نادر است که می‌توانید آن را با هرکسی، چه جوان و چه پیر تماشا کنید، که F*king شگفت‌انگیز است... آن‌ها در مورد بلایا، فقر، جنگ، بی‌خانمانی، طمع، آشپزی، عشق، خانواده، اتحاد و خیلی چیزهای دیگر صحبت می‌کنند. دیدن خون مهم نبود. حتی احساس نمی‌کردم لازم باشد نشان داده شود، زیرا ما سایبورگ‌ها را در اینجا داریم تا بتوانید بفهمید که چه زمانی درد دارند، روشی که آن‌ها آن را از طریق جزییات جزئی منتقل می‌کنند به راحتی قابل درک و پیگیری است. این یک انتخاب هوشمندانه است که توسط انیماتورها انجام شده است. این سریال با استانداردهای امروزی واقعا قدیمی است و من می دانم که ممکن است از نظر گرافیکی (بصری) برای شما جذاب نباشد. با این حال، برای من این یک سریال جاودانه است که فراتر از آزمایش زمان است که قدرتمند است. همانطور که می دانید سایبورگ ها پیشینه و شخصیت های متفاوتی دارند، بنابراین بیشتر در جنبه تصمیم گیری با یکدیگر درگیر می شوند، برای من جالب است که جنبه انسانی آنها را ببینم که تنش و بحث های بی فکری را که باعث ایجاد آنها می شود، به میان می آورد. بدون گوش دادن از طرف مقابل متنفر باشید و یا فرصتی برای درک موقعیت ها بدهید، به عنوان مثالی که برای من قابل ربط است، راه حل هایی برای موضوع پیدا کنید. کار با گروهی از افراد همیشه یک دردسر و دردسر است. وقتی مجبور به کشتن روبات‌ها می‌شوند، احساساتی می‌شوند و با وجود اینکه می‌دانند برای صلح لازم است انجام شود، حتی اگر دردناک باشد، با آنها همدردی می‌کنند. برای مثال Cyborgs 009 و 003 آن را در طول داستان بسیار نشان می دهد. بخش‌های SAKUGA به‌طور کلی بسیار خوب کار شده‌اند، در حالی که شما به نوعی جزئیات کوچک را می‌بینید، تکه‌های کوچک خلاقیتی که این‌جا و آنجا پاشیده شده‌اند که هنر برجسته‌ای را به نمایش می‌گذارد که از مرزهای معمول و موانع بین انیمیشن و برخی مضامین در زندگی واقعی فراتر می‌رود. یکی از بهترین رقص های مبارزه ای را که در انیمه دیده ام دارد. من آرزو دارم این نوع فداکاری را در ژانر نبرد ببینم زیرا فاقد این سطح از جزئیات است. موسیقی قدرتمند است! و منظور من از آن این است که با دقت استفاده می شود. هنگام گوش دادن به آهنگ های آغازین، پایانی یا صدا. من تمایل دارم که با آن آواز بخوانم و هر زمان که قسمت جدیدی را شروع می کنم، زیاد هیپ می شوم. علاوه بر این، آنها لحظات دقیقی را برای استفاده از چیزی جز سکوت انتخاب کردند که به طور کلی احساسات و تجربه را بالا می برد. اما بله، طراحی صدای این نمایش یک لایه دوم عالی برای انیمیشن است که با وجود قدمت آن، هنوز فضای کلی را به خوبی در نظر من حفظ می کند. عملکرد VA برای زمان خودش خوب است، با این وجود این تجربه را خراب نکرد، اگرچه من همچنان از بازسازی کامل نمایش استقبال می کنم. من هنوز به نبرد Ost انیمه گوش می دهم، اپ و اد گوش دادن به آن ها سرگرم کننده است، در عین حال صحنه های اکشن بهترین محیط ها را دارند اما لحظات احساسی را نیز دارند. گروه اصلی شخصیت‌ها به غیر از 2، 006 و 007 عمق زیادی به خود دارند، اگرچه 007 داستان پس‌زمینه‌ای محکمی دارد، من هنوز می‌دانم که نقش او در نمایش به یک شخصیت کمدی محدود می‌شود و به سرعت فراموش می‌شوند. ما بیشتر روی سایبورگ 009 تمرکز می کنیم. طراحی کاراکترها یک موضوع نظر است، بنابراین من واقعاً بیش از حد اهانت نمی کنم. به نظر من به اندازه کافی خوب است، با مضامین و داستان نمایش ها به خوبی کار می کند. فرهنگ‌های مختلف نمایش داده شده در سراسر انیمه واقعاً فوق‌العاده است زیرا می‌توانید شهرهای مختلف را در سراسر جهان ببینید که من را به یاد فرانچایز Lupin III می‌اندازند، هر قسمت پس از مرگ جمجمه کمان‌های کوچکی هستند، به نظر من دیدن ارتباط هر شخصیت بسیار جالب است. از طریق آن رویدادها به جهان پس از حوادث با شبح سیاه، آنها مدام از کشورهای سراسر زمین دیدن می کردند و می ترسیدند که او دوباره زنده شود، به جستجوی سرنخ ها و حل مسائلی مانند جنگ و کمک به بشریت تا آنجا که می توانند می پردازند. شبح سیاه مانند یک نمایش مختلط از همه شرورهای انسانی است که می تواند به عنوان موجودات زیادی در طول تاریخ بشر تفسیر شود. از آنجایی که او مدام در اشکال و اشکال مختلف ظاهر می شود، از آنجایی که مردم ذاتاً شیطان هستند، فکر می کنم این یکی از مهم ترین دیدگاه هایی است که در حین تماشای این انیمه به آن برخورد کردم و در ذهنم ماند. استفاده نادرست از ربات ها موضوعی است که من واقعاً در مورد این نمایش دوست دارم زیرا ممکن است در آینده نزدیک (در زندگی واقعی) اتفاق بیفتد، به همین دلیل همیشه احساس می کنم که این یک شاهکار بی انتها در مورد استروئیدها است، ممکن است کمی اغراق کرده باشم اما شخصاً یک بچه در آن زمان و به عنوان یک بزرگسال اکنون دیدگاه های متفاوتی برای شکار و غواصی وجود دارد که معانی متفاوتی را برای جهان و درگیری ها به طور کلی نشان می دهد، همچنین جنبه عمیق تر احساسات انسانی که توسط سایبورگ های خلق شده که در ابتدا انسان نیز بودند تحقق یافته است. ، اگرچه توسط دانشمندان برای ایجاد ابزاری بدون احساس تعدیل شده است. محتوای زیادی به بازیگران اصلی اضافه می‌کند، در نتیجه مجموعه‌ای کامل از شخصیت‌های مختلف وجود دارد که احساس اتحاد را القا می‌کند. علاوه بر این یک پیام زیبا برای افراط در آن است. در دوران کودکی من به روشی ساده‌تر به آن نگاه می‌کردم و آن را مانند «ابر قهرمانان نجات روز» می‌دیدم، اما اکنون آن را راهی برای نشان دادن دنیای ما در آینده می‌دانم، مانند تغییرات آب و هوا یا عدم اعمال حقوق بشر در برخی افراد. کشورها، جنگ های بی پایانی که هنوز این سیاره را از زمانی که انسان ها پا روی آن گذاشته اند و غیره ویران می کند... من شخصاً دوست دارم که چگونه آنها این نمایش را نزدیک به خانه ساختند، مثلاً وقتی به آفریقا رفتند، جایی که مردم برای زندگی خود می جنگیدند تا کشورهای خود را از شر مستبدان و رهبران بد آزاد کنند. در مقابل زمانی که آنها به دنیای دیگری رفته‌اند با نوعی بیگانه که شبیه بچه‌ها هستند، جایی که سعی کردند به آن‌ها یاد بدهند که مرد بودن چیست، برای خودت بایستی و مقابله کن. اگر این نمایش را انتخاب کردید، آن را به ژاپنی تماشا کنید زیرا از دوبله imo بهتر است. در آن روزگار، ترجمه با فیلمنامه اصلی یکسان نبود، زیرا آنها تمایل دارند همه چیز را متناسب با ذهن محدود خود تغییر دهند و در نتیجه آن را مانند آتش زباله به نظر بیاورند. من از اینکه چگونه این کار را انجام داده‌اند متنفر بودم و به لطف این افراد پشت دوبله‌ها، هر شانسی برای موفقیت این نمایش پیدا کردند، آنها دوست دارند همه چیز را سانسور کنند. در مجموع، این شاهکار همیشه در مورد شیوه های بازنمایی اش یا به دلیل اینکه به اندازه کافی خشن نیست یا نباید به کسی توصیه شود، نقدهای منفی دریافت می کند... برعکس! من معتقدم که به این نمایش باید فرصتی داده شود که عمدتاً یک سواری لذت بخش باشد با توجه به زمانی که البته ظاهر شد. اما در پایان، بسیار عالی است که تجربه ای را که در مورد انیمه دوست دارم با استفاده از این سری به عنوان نمونه و بسیاری از آثار کلاسیک دیگر به اشتراک بگذارم تا رسانه را به همه مردم نزدیکتر کنم. "همیشه جایگاه ویژه ای در قلب من خواهد داشت."