The iDOLM@STER Million Live!

برای طرفدارانی که Idolmaster را از آخرین فیلم دنبال می‌کنند یا بازی Million Live را دنبال می‌کنند یا طرفدارانی که موسیقی خود را فقط در پلتفرم موسیقی گوش می‌دهند توصیه می‌شود. برای من، فیلم را تماشا کرده بودم، بازی Starlit Season را بازی کرده بودم و به موسیقی آنها روی پلت فرم موسیقی گوش داده بودم. با انجام سه مورد از موارد بالا، تجربه بهتری برای تماشای این انیمیشن میلیون زنده ایجاد خواهد شد، زیرا حال و هوای نوستالژی و حال و هوای مشابهی مانند "آره، او این کار را به خاطر شخصیت X اش انجام می دهد" خواهد داشت. حال و هوای منطبق به معنای منفی نیست، بلکه به معنای مثبت آن است که "اگر شخصیت X با شخصیت Y ملاقات کند، چه اتفاقی می افتد؟" تلاش برای حدس زدن اینکه چه تعاملی در جریان است، برایتان جالب خواهد بود. اگر حدس درست باشد، پس از ماندن شخصیت ها در شخصیت ها احساس خوشحالی می کنید. اگر حدس اشتباه است، کشف جدیدی از شخصیت شخصیت ها و احساس کنجکاوی است. همه کاراکترها با سرعت عالی از قسمت 1 تا 4 معرفی شدند. بدون عجله و تعامل شخصیت ها سرگرم کننده است زیرا شخصیت منحصر به فرد آنها. آنها به خوبی نوشته شده اند، مانند زمانی که شخصیت ها اضطراب را احساس کردند. وقتی شخصیت ها احساس خوشحالی می کردند، احساس خوشحالی می کردم. درگیری به سرعت در یک قسمت حل شد، جایی که Idolmaster اصلی به حداقل 2 قسمت برای درگیری اصلی برای حل مشکل نیاز دارد. بنابراین احساس نگرانی، اضطراب و بدبینی در حدود 60 درصد در مقایسه با Idolmaster اصلی است، اما هنوز لحظات ناخوشایندی دارد که جالب به نظر می رسد. من معتقدم به این دلیل است که شخصیت های جدید آنقدر استعداد دارند که تبدیل به بت شوند که کمتر اشتباه می کنند. با این حال قسمت 4 را پیدا کردم، درگیری واقعا بهترین است. درگیری Idolmaster واقعاً تصویری از زندگی واقعی را به تصویر کشید. CGI بهتر از چیزی است که انتظار داشتم. بدون برش، مطابقت مدل با پس زمینه، بدون خطای نور، و هیچ حرکت عجیب و غریبی وجود ندارد، حتی تماشای سه بعدی واقعاً لذت بخش است. با این حال، مدل موهای شیزوکا که از نمای سایدینگ به نظر می رسد، برای من کمی باگ به نظر می رسد. ART واقعاً جالب است که وقتی برای یک ثانیه مکث می‌شد، ART واقعاً به خوبی با CGI ترکیب می‌شد و با جزئیاتی مانند داشتن یک محیط رعد و برق خوب، پس‌زمینه رمان بصری معمولی با کیفیت بالا ایجاد می‌شد. در کل باعث شد من احساس اضطراب، خوشحالی، خنده، کنجکاوی، همدلی کنم.

اقتباس‌های Idolmaster همیشه با مشکلی روبرو بوده‌اند که به عظمت انیمه 2011 رسیده است. من همیشه به کیفیت نسبت به کمیت اعتقاد راسخ داشته‌ام، و انیمه 2011 با دادن یک قسمت اختصاصی برای هر یک از دخترانش (و مهم‌تر از همه، تهیه‌کننده) و همچنین شکل دادن به شخصیت‌های آن‌ها، بهترین استفاده را از زمان پخش خود می‌برد. آنها برای افرادی که بازی نمی کنند جذاب هستند. ناتوانی اسپین آف های بعدی آن برای ایستادگی در برابر نمایش 2011 در Cinderella Girls (عدم تمرکز بر سه نفر اصلی و کل بازیگران) و Side:M (بت های بسیار زیاد، تهیه کننده یک موجود نیست) مشهود است. سپس U149 آمد که توانسته بود همان جادوی انیمه 2011 را به تصویر بکشد، حتی در برخی موارد آن را از آب بیرون بیاورد، علیرغم مدت زمان کوتاه تر، با تمرکز بر روی بازیگرانش و با داشتن تعداد زیادی از آن. اپیزودهای اختصاص داده شده به فعالیت های غیربت (این مهم است که بعداً توضیح خواهم داد). فکر می‌کردم سریال به دستان خوب بازگشته است، و سپس انیمه میلیون زنده که مدت‌ها انتظارش را می‌کشید بیرون آمد، و خوب پخش شد. Uniquely MiliLive هر دو نگاتیو را از Cinderella Girls و SideM به ارث برده است. شما یک بازیگر احمقانه بزرگ از دختران دارید که هیچ یک از آنها تمرکز واقعی روی شخصیت‌های فردی خود ندارند، و هر کسی که به بازی‌ها علاقه‌مند نیست، در کنار یک تولیدکننده کاملاً غیر واقعی، از خود بیگانه می‌شود. ببینید، یکی از جنبه‌های اصلی Idolmaster این است که خود تهیه‌کننده فقط یک خودنمایی نیست. او به اندازه هر یک از دختران یک شخصیت اصلی است، و فعال بودن او در برخی اپیزودها چیزی است که او را از «شخصیت مرد نشانه‌ای در یک نمایش تماماً زنانه» در مقایسه با دیگر نمایش‌ها بالاتر می‌برد. شما به راحتی می توانید MiliLive's Producer را حذف کنید و هیچ تفاوتی ایجاد نمی کند. وقتی صحبت از دختران شد، تعداد آنها بسیار زیاد است که نمی‌توان آنها را ردیابی کرد، و کهن الگو/شخصیت اصلی آنها در لحظه‌ای که خارج از صفحه نمایش هستند فراموش می‌شوند. واقعاً بد است وقتی حتی در قسمت 12 حتی نمی توانم نام نیمی از آنها را به خاطر بیاورم. آنها همچنین بازیگران اصلی را (البته برخی از نسخه های واقعیت جایگزین آنها که بیشتر شبیه دنیای Imas 1 است تا Imas 2) به عنوان طعمه آورده اند. ، از آنجایی که آنها در نهایت نیز مقدار زیادی ندارند. و، من فکر می کنم این یک سوء تفاهم اساسی برای افرادی است که نمایش های Idol را می سازند، و نه فقط یک مشکل MiliLive، بلکه بخش های واقعی بت نمایش ها در واقع خسته کننده ترین قسمت ها هستند. در هر نمایش مربوط به کار، جنبه کاری فقط در پایان روز تنظیم می شود و آنچه مردم می خواهند ببینند، فعالیت هایی است که خارج از کار اتفاق می افتد. Imas و U149 2011 این حق را با ثانویه بودن جنبه بت دریافت کردند، در حالی که تمرکز واقعی به شخصیت ها و تعاملات، رشد و روابط آنها در خارج از محیط کار معطوف شد. بیشتر Million Live فقط در مورد آماده شدن برای نمایش بزرگ و اجرای نمایش بزرگ است. این فقط تماشای کار مردم است. انصافاً با آمدن به دفتر و انجام یکی از آن مکالمات سطحی با همکارانتان تفاوتی ندارد: شما وانمود می کنید که در مورد چیزی هیجان انگیز صحبت می کنید تا ترس از یکنواختی در محل کار را بپوشانید. بیشتر تعاملات میلیون لایو به ندرت شامل روابط شخصی یا تحولات پیرامون شخصیت ها می شود، اما در عوض بیشتر مربوط به کار است. اوه شیزوکا غمگین است زیرا پدرش کار بت او را تایید نمی کند؟ بیا که خسته کننده است. این چیزی شبیه اضطراب ریسا در U149 یا برادر مرده چیهایا در سال 2011 نیست. چرا برای کمیته تولید اینقدر دشوار است که بفهمند ما از این نوع نمایش ها به خاطر شخصیت ها لذت می بریم، نه به خاطر کاری که انجام می دهند. در این مرحله من حتی به ملودرام Mio در CG یا Sakuraba در SideM راضی هستم، زیرا حداقل آنها بر روی خود شخصیت ها متمرکز بودند. راستش را بخواهید، شاید اقتباس خیلی کمی دیر بود. به هر حال، دوران اوج MiliLive زمانی بود که فیلم 2014 پخش شد، و این به همان خوبی بود که MiliLive اقتباسی داشت، حتی اگر فقط بر روی Kana متمرکز باشد. اما حداقل روی یک نفر متمرکز بود و یک پایان تماشایی ارائه کرد. بعد از پایان اقتباس 2023 MiliLive هیچ احساسی نداشتم و از این که فکر کنم اقتباس Shinymas چگونه خواهد بود می ترسم. در این مرحله شاید دادن Mechas به دختران برای مبارزه با سیارک ها ممکن است جایگزین بهتری باشد. 5/10