K-On!!

مفهوم دختران انیمه Moe که در یک گروه می‌نوازند به نظر چیزی است که فقط یک منحط واقعی می‌تواند از آن لذت ببرد. اما این مورد برای K-On نیست. می‌دانم، یک فرد معمولی از K-On کسی است که برای صبحانه یک کاسه ناخن بدون شیر می‌خورد. در حالی که در نگاه اول به نظر می رسد که دختران بامزه ای مشغول انجام کارهای زیبا هستند، اما این بسیار عمیق تر از آن چیزی است که فکر می کنید. این نمایش در واقع مضامین معناداری دارد، مانند یافتن افرادی که به آنها تعلق دارید و زمانی را که با آنها دارید تلف نکنید. K-Oncan بسیار صمیمی است و می تواند بینندگان را احساساتی کند، اما به خاطر جنبه بسیار شادش نیز شناخته شده است. نمایش جذابیت احمقانه ای دارد و همیشه مایل به خنده دار و شادی است. تعداد کمی از نمایش‌ها می‌توانند لذتی شبیه به هوس‌بازی در K-On برای من فراهم کنند. اکثر نمایش فقط شخصیت های اصلی احمقانه هستند و K-On موفق می شود آن را بسیار سرگرم کننده کند. شخصیت ها نیز عالی هستند و رابطه آنها کمک می کند تا نشان دهیم که K-On عمیق تر از آن چیزی است که فکر می کنید. این خنده دار، شاد، صمیمانه است و بیشتر آن به لطف کاری است که انیمیشن کیوتو برای اقتباس از آن انجام داده است. من واقعا از مانگا لذت بردم و فکر می کردم نویسنده Kakfly کارهای خوبی انجام داده است، اما انیمه پیشرفت های بزرگی ایجاد کرد. می توان گفت که افرادی که روی آن کار کردند، قلب زیادی برای اقتباس گذاشتند، به خصوص در قسمت هایی که کاملاً برای انیمه اصلی بودند. کل این سریال حق نداشت به این سختی پیش برود.

من بیشتر عمرم یک نوازنده بوده ام، موسیقی احتمالاً تنها چیزی است که واقعاً برای من مهم است، و بنابراین، یک انیمه درباره موسیقی مانند K-On! چیزی بود که باید تماشا می کردم من کاملاً از K-On اصلی لذت بردم!، اما باید اعتراف کنم که احساس می کنم K-On هستم! خیلی از احساس و عواطف فصل اول این انیمیشن کم بود. قبل از تماشای فصل اول، صادقانه بگویم که به دلیل عوامل مختلف، از موسیقی بسیار دور بودم، اما یکی از اصلی‌ترین آنها این بود که آنقدر افسرده بودم که حتی نمی‌توانستم به آن اهمیت بدهم، با این حال، اشتیاق یویی برای بازی Cherry Sunburst Les Paul باعث شد. بخشی از لذتی را که سال‌ها پیش داشتم، به من برگرداند، که باعث شد دوباره به‌طور منظم بازی Les Paul (آفتاب‌زدگی) خودم را بازی کنم. نه تنها این، بلکه کل انیمه به شدت باعث شد که بخواهم دوباره در یک گروه باشم، چیزی که من روی آن کار می کنم. در حالی که K-On! قطعا برای من الهام بخش بود، باید اعتراف کنم که K-On!! احساس می کند از همان اشتیاق خالی است. با وجود اینکه این فصل دوم تعداد قسمت‌های اصلی را بیش از دوبرابر کرد، اما به جای موسیقی، بیشتر بر زندگی روزمره اعضای باشگاه تمرکز داشت. مطمئناً، تمرکز 100% روی موسیقی آن را کمی خسته کننده می کند، و شاید من به نوعی جانبدارانه رفتار کنم، اما در طول این 26 قسمت مشتاق بودم که HTT چند کنسرت را ببینم، و ببینم اعضا در حال تکامل هستند. نوازندگان و به عنوان مردم، اما به نظر می رسد که کمبود خاصی در توسعه شخصیت وجود دارد. بیشترین چیزی که ما واقعاً از نظر موسیقی دریافتیم در یکی از قسمت‌های بعدی بود، زمانی که آنها در جشنواره مدرسه می‌نوازند، و حتی در آن زمان بیشتر اعضایی بود که با میکروفون صحبت می‌کردند و دو نسخه کوتاه‌شده از آهنگ‌هایشان برای شنونده پخش می‌شد. به نظر من شبیه K-On است!! کل جنبه موسیقی گروه را به عنوان یک پرکننده و توجیهی برای هر اتفاق دیگری که در طول مجموعه می‌افتد، ساخت، که با توجه به فرض اصلی ارائه شده طنزآمیز است و بسیاری از آن را با طرح‌های نسبتاً نامرتبط با پایان‌های عمدتاً قابل پیش‌بینی جایگزین می‌کند. این فقط با این واقعیت آشکارتر می شود که به نظر می رسد خود اعضای باشگاه جاه طلبی های اصلی خود را فراموش کرده اند، مانند بازی در بودوکان. حالا، این به هیچ وجه به این معنی نیست که این انیمه بد است، در واقع، بسیار عالی و لذت بخش است، اگر انتظارات شما به شدت روی جنبه های مربوط به موسیقی از طرح آن متمرکز نباشد. دوست داشتن شخصیت‌ها آسان است، و بیشتر صحنه‌ها به راحتی باعث می‌شوند که حداقل یک پوزخند کوچک بکنید، و برخی می‌توانند شما را نسبتاً احساساتی کنند. همچنین باید اعتراف کنم که OST انیمه (هم این یکی و هم فصل اصلی آن) بسیار عالی بود، اگرچه لزوماً فنجان چای من (hehe) نبود. دهانه ها بسیار خوب هستند، اگرچه گاهی اوقات تا حدودی نفرت انگیز هستند. outro ها نسبتاً سنگین تر هستند، به خصوص دومی که یک ریف اصلی دارد که من واقعاً دوست دارم. آهنگ های HTT صادقانه بسیار خوب هستند. "Fuwa Fuwa Time" همیشه آهنگ خوبی خواهد بود، و بسیاری از آهنگ های جدیدی که در این فصل پخش می شوند شامل لیس های نسبتاً شیرین گیتار لید هستند، مانند "U & I" یا آهنگی که گروه در 24th برای Azusa می نوازد. قسمت. اگر چیزی وجود دارد که من دوست دارم، موسیقی خوب در رسانه، و K-On! قطعا این را ارائه می دهد. چیز دیگری برای گفتن ندارم K-On!! کاملاً مطمئناً یک انیمه شگفت‌انگیز است، حتی 13 سال پس از انتشار آن، و با اینکه انتظارات من را نسبت به نسخه قبلی خود به طور کامل برآورده نکرد، مطمئناً تجربه‌ای بود که از آن لذت بردم و برای شروع فردا، زمانی که به ادامه مطلب می‌روم، کاملاً از دست خواهم داد. به چیز دیگری این انیمیشنی است که من به هر کسی توصیه می کنم، حتی اگر به نظر من 100٪ آن چیزی را که من انتظار داشتم را ارائه نمی دهد.