Technoroid: Overmind

موضوع کاملاً جالبی است. من انیمه ای ندیده ام که در آن اندرویدها/روبات ها احساسات پیدا کنند. برای من کاملا جدید است. راستش را بخواهید، من آن را توصیه می کنم، اما قطعا به افرادی که از انیمه های بت های بی پروا خوششان نمی آید، نسبتا خوب است. بله، اما... صادقانه بگویم، برای هرکسی که انتظار یک انیمه متحول کننده زندگی را دارد، برای مثال One Piece یا Your Lie In April، این دو تا حد زیادی بر سلیقه من در انیمه تأثیر گذاشته اند. این انیمه کاملاً برای سرگرمی است، انیمه های خانوادگی خود را انتخاب کنید. زمان و چیزهای تاریکی دارد، اما اگر واقعاً از چیزهای معمولی بت خسته شدید، آن را تماشا کنید.

راستش این اولین باری است که من یک انیمه بت را از ابتدا تا انتها به پایان می برم و با انیمه های بت دیگری مواجه می شوم، Technoroid: Overmind کاملا متفاوت است. این انیمه بت معمولی شما نیست. این یکی در واقع طرح داستانی بسیار خوبی دارد. داستان جنایی که ادامه یافت، اما در عین حال مبارزات و داستان های پس زمینه هر فرد و حتی اندرویدها را نشان داد. اگرچه، تقریباً هر قسمت من را به گریه می انداخت و باعث می شد فکر کنم که قطعا ارزشش را دارد. این انیمه طنز، شادی، غم و احساسات زیادی دارد و اگر به دنبال چیزهای علمی تخیلی و جنایی هستید، قطعا T:O هم همه اینها را دارد. شما عاشق شخصیت ها خواهید شد و آهنگ های آنها بسیار جذاب است. اگر به دنبال چیز متفاوتی هستید، T:O را به شدت توصیه می کنم.

در حالی که Technoroid: Overmind احتمالاً توسط اکثر طرفداران انیمه نادیده گرفته می شود، کسانی که به دنبال یک نمایش موسیقی زیر رادار یا یک انیمیشن علمی تخیلی / Slice of Life هستند، مطمئناً باید آن را بررسی کنند. یکی دیگر از زاده های فکری نوریاسو آژماتسو (مردی که شاید بیشتر به خاطر دیگر خلاقیت هایش به نام Symphogear شناخته می شود، و به طور کلی با نمایش های موسیقی خلاقانه غریبه نیست) و با ویژگی سبک های گروه آهنگسازان تحسین شده اش Elements Garden، بینندگان می توانند از آهنگ های با کیفیت مطمئن باشند. بیننده معمولی Technoroid برای موسیقی می آید و احتمالاً ناامید نخواهد شد. همانطور که گفته شد، این انیمه دارای قلاب‌های زیادی است – در واقع، جنبه‌های بت‌های Technoroid به‌طور فریبنده‌ای ثانویه نسبت به بخش شخصیت محور بخش‌های زندگی و درام علمی تخیلی مرموز هستند که اکثریت انیمه را تشکیل می‌دهند. بیشتر زمان اجرا Technoroid صرف توسعه بر روی اندرویدهای هسته ای می شود که واحد KNoCC (Kei، Neon، Chrom و Cobalt) را تشکیل می دهند، همراه با روابط آنها با یک پسر انسان، Esola Shibaura، و دنیای بزرگتر اطراف آنها. انیمه در محیطی آینده نگر اتفاق می افتد که در آن ربات ها و انسان ها هر دو نقش های حیاتی در جامعه ایفا می کنند و پیامدهای شخصی و اجتماعی چنین دنیایی را بررسی می کنند. مسلماً بزرگترین نقطه قوت Technoroid همان اولی است - این نمایش از طریق یک سری فیلم‌های اپیزودیک دل‌انگیز، اندرویدهای اصلی را نشان می‌دهد که احساسات انسان‌مانند خودشان را درک می‌کنند، و همچنین سایر افراد اطراف آندروید که آنها را درک می‌کنند. با این حال، دومی نیز وارد بازی می شود - جدا از اسپویلرها، از پایان قسمت 1، شبکه اصلی ما درگیر آغاز یک درگیری اجتماعی بزرگتر است که به آرامی سفر طرح اصلی را شکل می دهد. همه انسان ها طرفدار نقش فزاینده اندرویدها در جامعه نیستند و ترس آنها منجر به مشکلات بزرگتری می شود که در نهایت به اوج می رسد. تکنوروید ممکن است کمی بیشتر از وزنی که در اینجا بجود، گاز بگیرد، اما علیرغم برخی نکات ساده و ساخاری، سفر از طریق این درگیری هم سرگرم کننده و هم قابل تامل است. بعلاوه، این تضاد بزرگ نمایش را هدایت می کند، هم به آن کمک می کند تا تنش های گاه به گاه پس زمینه را حفظ کند تا بیننده را درگیر کند و هم با تشدید همه چیز به آرامی آنها را درگیر کند. در نهایت، بخش بت هنوز هم مرتبط است، البته - تلفیقی از اجرای موسیقی با جنبه های فوق الذکر چیزی است که Technoroid را به یک نمایش منحصر به فرد تبدیل می کند. چهار قهرمان اندرویدی ما برای ادامه کار خود به پول نیاز دارند و این باعث می‌شود که به کوهنوردان بابل تبدیل شوند - یک برج سرگرمی شبیه تلویزیون واقعیت. چالش‌هایی که KNoCC در زندگی روزمره خود با آن مواجه است به آن‌ها کمک می‌کند تا از مراحل مختلف Babel عبور کنند و در نتیجه عملکردی نزدیک به پایان متوسط ​​اپیزود Technoroid پس از/در طی آن مشکلات روزمره حل می‌شود. با این حال، در طول بخش‌های داستانی سنگین، این ساختار رها می‌شود و بعداً به چندین قسمت مستقیم و بدون آهنگ‌های بت منتهی می‌شود (نه اینکه مشکلی در این مورد وجود داشته باشد - تا آن زمان به اندازه‌ی کافی در سریال اتفاق می‌افتد که بینندگان حتی نمی‌توانند اطلاع). علاوه بر این، چند آهنگ در قسمت میانی با هم محو می شوند – با این حال، این اجراها عموماً لذت بخش هستند و معمولاً به خوبی به درگیری های اپیزودیک گره می خورند. گروه رقیب Stand-Alone شایسته تحسین ویژه است. در حالی که زمان‌هایی که آنها واقعاً اجرا می‌کنند بسیار اندک است، آنها موفق می‌شوند چند آهنگ واقعی دزدی در کانون توجه را ارائه دهند. در واقع، بدون وارد شدن به جزئیات نمایش، چیز زیادی نمی توان گفت. Doga Kobo ممکن است یک انتخاب شگفت انگیز استودیویی برای انیمه ای در این زمینه باشد، اما آنها محصول شایسته ای را ارائه می دهند. Technoroid: Overmind در حالی که بخشی از یک فرنچایز چند رسانه‌ای است، موفق می‌شود از بسیاری از دام‌هایی که این نمایش‌ها با آن مواجه می‌شوند اجتناب کند و واقعاً احساس می‌کند کسانی که پشت آن هستند می‌خواهند این داستان را تعریف کنند. و بله، من به طور جدی نمی دانم که چرا نمره MAL اینقدر پایین است (در زمان نوشتن، به 6.38 رسید و در حین پخش در محدوده 5.7 بود). اگر بخواهم حدس بزنم، نیمی از تعداد نسبتاً کم تماشاگران افرادی هستند که هر فصلی را در MAL امتحان می‌کنند و علاقه چندانی به نمایشی که شامل بت‌های مردانه است، ندارند. بالا خواهد رفت در مجموع، اگر چیزی در این نمایش شما را فرا می خواند، توصیه می کنم آن را امتحان کنید. ترکیب Technoroid از طرح های سرگرم کننده، شخصیت های دوست داشتنی، و مفاهیم جذاب، آن را به یکی از خوشایندترین شگفتی هایی که در این مدت با این رسانه داشته ام، تبدیل کرده است.