Soushin Shoujo Matoi

وقتی نوبت به ساختن هر سریالی می‌رسد، تلاش برای حفظ سطح مشخصی در سراسر یک چالش است. یکی از مشکلات انیمه‌های کوتاه این است که سعی می‌کنیم تا جایی که ممکن است محتوا را در زمان اختصاص داده شده وارد کنیم، وقتی واضح است که این ایده به زمان بیشتری برای توسعه کامل نیاز دارد. برای این سریال تا قسمت نهم از هم می پاشد. دلیلی که من این سریال را تماشا کردم این است که دوست دارم به افراد یا استودیوهای خاص و کارهایی که انجام داده اند نگاه کنم. در حال حاضر استودیو White Fox است. این سریال دختر جادویی که تنها اثر اصلی آنهاست، برداشتی منحصر به فرد دارد و بیشتر از آنچه به نظر می رسد با خودش بازیگوش است (با توجه به انگ ژانر)، اما با زمان اجرای سریع خود، پتانسیل آن شروع به از بین رفتن می کند. قسمت نهم سقوط را آغاز می کند. تا قبل از او، این سریال خوب بود، داستان و رمز و راز جذاب بود، تماشای این شخصیت سرگرم کننده بود، و برای 2/3 زندگی خود بسیار خوب بود. یکی از مشکلات این موضوع این است که چقدر زمان برای پایان سریال در نظر گرفته شده است. اپیزود 9 با کارگردانی بی‌درخشش، طرحی فشرده، شخصیت شروری که ظاهر می‌شود و می‌میرد، مهلتی برای درک موضوعی که درباره آن هستند، آغاز می‌کند، و طرح مهمی که در آن نقش بسته است. به همین ترتیب مشکل رایج بسیاری از انیمه‌ها را اضافه می‌کند که شخصیت‌ها افکارشان را به زبان می‌آورند و با چرخش تصادفی ویلین لحظه‌ای به پایان می‌رسد. این به معنای تقصیر تیم پشت سر آن نیست. انیمیشن خوب است. بهترین فیلم White Fox نیست اما غیر قابل تماشا نیست. افتتاحیه خودآگاه اپیزود 6 که در آن شخصیت کمدی صورت خود را روی دختران دیگر قرار می دهد، خنده کوچکی است. این یکی از آن مواردی است که باید یک سریال دو دوره ای می بود، اما با توجه به افزایش اشباع رسانه ها در دهه 2010، احتمالاً به دلیل اصلی بودن، فروش آن سخت تر است.

برای جلوگیری از اسپویلرها، به جای آن موارد را خلاصه می‌کنم: داستان فضایی را برای خیلی ساده و عام ماهو شوجو خوب می‌دهد. سریال تصمیم گرفت چه کار کند؟ حداقل نیمی از کارهایی که قرار است انجام شود را نادیده بگیرید. که باعث شد هم حفره ها و هم کمبود موضوع غالب شود. در عوض آن را فوق العاده پیچیده و بدون هیچ تصمیمی برای داشتن. مثلاً من می توانستم پشت این سریال باشم. اما هر بار که چیزی تنظیم می‌شد، ناامیدی من بیشتر می‌شد -- زمان رو به پایان بود و به نظر می‌رسید که هیچ چیز آنقدر که دوباره لمس می‌شود در حال حل شدن نیست. من حتی انتظار نداشتم چیزی فوق العاده جدی یا "پیشگامانه" و غیره باشد. فقط چیزی ساده و زیبا می خواستم. اما با داستان سرایی نیمه تلاش مواجه شدم و در عوض عصبانی شدم.