SI-VIS: The Sound of Heroes

SI-VIS به عنوان چیزی بیش از یک افزودنی دیگر به انبوه رو به رشد نام تجاری «Symphogear» نمی آید. قرض گرفتن همان ساختار داستان و مفهوم آواز خواندن و اجرای آن به بی الهام ترین شکل ممکن. فقدان هر گونه جذابیت و نبوغی که باعث شد سمفوگیر به چنین موفقیتی محبوب تبدیل شود. با رفتن به این انیمه می توانید انتظار داشته باشید که بازیگران ترکیبی از کهن الگوهای عمومی باشند که معمولاً در پویایی انیمه های نوع گروه می بینید. آنها به شیوه ای قابل پیش بینی رفتار می کنند که این کاراکترهای مشتق معمولاً تمایل دارند انجام دهند... این کاراکترها عبارتند از: پانک با روحیه کوتاه و بی تفاوت Tsundere Gyaru مهربان با طبیعت نرم باحال Onee-san دختر لال که کلید همه چیز است -و برای جمع کردن این گروه، ما شخصیت اصلی خود کیویا را داریم، که تمام ویژگی‌های قهرمان ساده لوح را نشان می‌دهد (با موهای قرمز روشن) که بین آزاردهنده یا کسل‌کننده بودن جهش می‌کند. با قرار دادن کیویا در مرکز این داستان، احساس می‌کنم این باعث می‌شود که نمایش کاملاً از هم بپاشد، زیرا او به سادگی یک رهبر دوست‌داشتنی نیست. مخصوصاً وقتی او را با برادر بزرگ بدبختش یوسوکه (در اصل کامینا این داستان) مقایسه می کنیم که به طرز ناامیدکننده ای تنها در قسمت اول به پایان خود می رسد. نمایش بلافاصله احساس ناامیدی می کند که ما کیویا را بپذیریم، و به زور در 3 دقیقه اول اپیزود نخست، داستان پس زمینه ناجور او را پاره می کنیم. این فقط باعث می‌شود که داستان و سرعت داستان بسیار نابسامان به نظر برسد و فقط باعث می‌شود که کیویا حتی بیشتر از این یک مرد خشمگین به نظر برسد. این بچه در جاده ای یخ زده زمستانی در مقابل کامیونی که با سرعت زیاد می رقصد می رقصد به جای آن که مانند یک فرد معمولی با اتوتوپ حرکت کند (و روال رقص او کاملاً مزاحم) در مورد جنبه اجرایی نمایش باید بگویم که من از جنبه موسیقی غرق شده ام که برای یک نمایش موسیقی نباید چنین باشد. هیچ یک از آهنگ ها به طور خاص قابل توجه یا به یاد ماندنی نیستند و در بخش های اکشن نیز به خوبی ادغام نشده اند. فقدان تلاشی برای ایجاد حسی ناخوشایند در آهنگ ها نسبت به خود عمل وجود دارد. از نظر داستانی، چیدمان این شهرهای در حال ناپدید شدن و این بُعد شوم که ابلیسک‌ها را از آسمان بیرون می‌آورد به اندازه کافی جالب است، اما فکر نمی‌کنم این بازیگران آنقدر قوی باشند که از آن حمایت کنند. کیفیت تولید به طور مداوم خوب است، اما شما را نیز غافلگیر نخواهد کرد. کار خودش را می کند به طور کلی من دوست داشتم تلاش بیشتری برای جنبه موسیقی انجام شود و همچنین شخصیت های جذاب تری برای دنبال کردن داشته باشم.