Saiyuuki Reload: Burial

مدتی است که من چهار نفره Saiyuki را تماشا نکرده‌ام، بنابراین می‌خواستم از نو شروع کنم و یک مرور کلی از نحوه گردهم آمدن آنها داشته باشم... شخصیت‌های اصلی: Genjo Sanzo، Son Goku، Cho Hakkai، Sha Gojyo داستان: 8/10 - از آنجایی که این اساساً یک "مقدمه" قبل از سفر به غرب خواهد بود، من معتقدم که آنها کار بسیار خوبی انجام دادند ... باید اعتراف کنم که در ابتدا گیج شدم زیرا Sanzos به نظر یکسان بود و نام ها بسیار دشوار است. به یاد داشته باشید (با همه آن شا-چو-کیو)... من دوست داشتم حداقل به 5 قسمت افزایش یابد... فصل جنجو بسیار مفصل بود... واقعاً روی کشیش بلوند ما متمرکز بود و پس زمینه او... من هنوز تحت تأثیر فصل سون گوکو بودم و در واقع برای میمون بیچاره لیل ترحم می کردم... متأسفانه بخش هاکای و گوجیو عجله داشت... هنر: 7/10 - این برای سلیقه من خیلی تیز بود زیرا من به خصوص چهره های بلند را دوست نداشتم ... عجیب ترین قسمت برای من این است که چشمان گوجیو پشت موهای قرمز / بنفش او دیده می شود ... همچنین شخصیت ها یک جور به نظر می رسید... اصالت کجاست؟ صدا: 6/10 - من به این 6 می دهم... آهنگ های OP/ED را دوست نداشتم... موسیقی BG خوب است، اگر یکی بود... شخصیت ها: 8/10 - عاشق توسعه شخصیت برای جنجو و گوکو بودم... کاش می توانستند همین کار را با هاکای و گوجیو انجام دهند... هرچند، اگر حافظه ام درست باشد، داستان هاکای در JttW خواهد بود، بنابراین حدس می زنم که این کار را زائد می کند... من رابطه "پدر و پسر" جنجو-گوکو را دوست دارم... همیشه دوست داشتم هاکای را بدون محدودیت هایش ببینم اما دوباره ناامید شدم... گوجیو برای من هنوز هم هست ضعیف ترین آنها و او کمترین مورد علاقه من است... لذت/به طور کلی: 8/10 - بعد از اینکه سرم را دور نام کشیش ها، صورت ها و همه چیز حلقه کردم، در واقع از تماشای دوباره ساییوکی لذت بردم... واقعاً مطمئن نیستم که آیا این را به افرادی که نام JttW نشنیده اند توصیه می کنم یا نه... من حدس می زنم برای طرفداران Saiyuki، بله... شاید برای کسانی که علاقه مند به دیدن یک کشیش تفنگدار و 3 دوست یوکای او هستند، سپس به هر حال، این را انتخاب کنید زیرا نور جدیدی به سریال تلویزیونی JttW می دهد ... :)

قبل از تماشای Saiyuki Burial، به شما پیشنهاد می کنم حداقل Gensoumaden Saiyuki را تماشا کنید یا در مانگا به سرعت عمل کنید. ممکن است پیش درآمدی برای سریال باشد، اما همیشه خوب است که بینشی در مورد شخصیت ها داشته باشیم. و اگر سه فصل دیگر را دیده‌اید، پس با انتظار سبک‌دلی و پرکننده‌ای که فصول دیگر بود، به سراغ Burial نروید. دفن بسیار تاریک است و لحظات روشن بسیار کمیاب است. همچنین، SHOUNEN AI اشاره می کند. هیچ چیز خیلی بدی نیست، اما قطعا قابل توجه است. داستان: داستان معمولی Saiyuki بر اساس Xi You Ji - یا سفر به غرب، همانطور که در انگلیسی شناخته می شود، ساخته شده است. این یک داستان عامیانه باستانی چینی در مورد یک راهب، یک کاپا [جان آب]، یک دیو خوک و پادشاه میمون است که برای متوقف کردن گیومائو شیطانی به هند سفر می کنند. Saiyuki Burial پیش درآمد Gensoumaden Saiyuki است و بر نحوه آشنایی همه شخصیت ها با یکدیگر و روابط آنها تمرکز دارد. اولین OVA بر جنیو سانزو، کشیش مورد بحث، در دوران کودکی تمرکز دارد. پدر خوانده او با کشیش جوانی به نام کنیو ملاقات می کند که سعی دارد کشیش سانزو شود (همانطور که سانزو عنوان بالاترین کشیش است). OVA دوم بر روی نسخه بزرگ شده سانزو تمرکز می کند، و اینکه چگونه او صدای مرموزی را می شنود که او را صدا می کند. او صدا را به کوهی مرموز دنبال می کند، بسیار دور که همه روستاییان می گویند که ظاهراً یک هیولا در آنجا وجود دارد. سومین و آخرین OVA به هاکای و گوجیو می پردازد. هاکای به دلایلی که توضیح نمی دهم به عنوان یک "گناهکار" شناخته می شود، و گوجیو یک نژاد دورگه است. نیمی دیو و نیمی انسان او مانند همه نژادهای دورگه مو و چشم های زرشکی دارد. او یک هاکای مجروح را در جاده پیدا می کند و او را به داخل می برد. سپس یک سال بعد، یک هم اتاقی قدیمی به نام بانری ظاهر می شود... هنر: در مقایسه با Gensoumaden، Reload و Gunlock، هنر زیبا بود. من واقعا از آن لذت بردم، به خصوص سایه. من را کاملا غافلگیر کرد. صدا: از آهنگ افتتاحیه لذت بردم. به خوبی با موضوع نمایش مطابقت داشت. خیلی وهم انگیز بود و واقعاً امیدم را برای نمایش ایجاد کرد. موسیقی در زمانی که لازم بود وهم‌آور بود و به تعیین موضوع نمایش کمک کرد. لذت: مدت زیادی است که این شخصیت ها را دوست دارم و با اینکه OVA2 و OVA3 را در مانگا خواندم، بسیار از آن لذت بردم. من همیشه فکر می‌کردم خیلی شرم‌آور است که این هنر در Gesoumaden افتضاح است (به دلیل قدمت آن؛ نسبتاً قدیمی است) و واقعاً عدالت شخصیت‌ها را رعایت نکرد. من از یادگیری در مورد کنیو و نحوه شناخت او از کومیو لذت بردم (همانطور که در فصول قبل اشاره شد)، و گوکوی کوچک که مانند یک توله سگ گمشده پشت سانزو را تگ می کرد، خیلی دوست داشتنی بود که دوستش نداشت. حسادت هاکای به بانری نیز شایان ستایش بود. به طور کلی: به طور کلی، من از این OVA ها لذت بردم و امیدوارم که آنها Gensoumaden را در این سبک هنری دوباره انجام دهند. من از ارتباط مجدد با شخصیت ها لذت بردم و قطعاً این را به هر طرفدار Saiyuki توصیه می کنم. پس از همه، بچه! :]