Pingu in the City (2018)

بررسی مختصر: Pingu in the City در سال 2018 با مشاغل بیشتر، جهت متمرکزتر و در کل قلب بیشتر بازگشت. Pingu in the City با استفاده بهتر از نقاط قوت ویژگی‌های خود بدون فاصله گرفتن بیش از حد از سریال‌های قدیمی کلاسیک، تبدیل به کمدی محکم، برشی عالی از زندگی و جانشینی مناسب برای سریال اصلی پینگو شده است. نقد و بررسی کامل: به ناچار این بررسی مقایسه‌ای با فصل اول این انیمیشن و بررسی من از آن خواهد داشت. به طور خلاصه، فصل اول به وضوح سرنخ‌هایی از مجموعه‌های رسی قدیمی گرفته بود، اما آنقدر فرمول‌وار و سفت و سخت (هم در نوشتار و هم در ارزش‌های تولید) بود که نمی‌توانست از ریشه‌ها، فضای جدید یا موضوع اکتشاف شهری استفاده کند. لحظاتی بود که به ایده‌های تخیلی‌تر انحرافی می‌رفت و جذابیت واقعی داشت، اما بیشتر اوقات به مجموعه‌ای نسبتاً استاندارد از شورت‌های رایانه‌ای رضایت می‌داد که فقط شخصیت‌پردازی قوی‌تر از معمول داشت تا آن را از سایر نمایش‌های کودکانه جدا کند. تقریباً به تمام نکات فوق در این فصل دوم به طور کامل پرداخته شده است. کل فصل رویکرد آزادتری نسبت به آنچه قبلاً انجام داده بود دارد، دقیقاً همان چیزی است که نمایش احمقانه و در عین حال جذاب بچه‌ها پینگو در شهر سعی داشت به آن نیاز داشته باشد. چرخه «پینگو کار را مشاهده می‌کند، کار می‌گیرد، کار انجام می‌دهد، درگیری‌های مرتبط با شغل دارد» شکسته می‌شود و به رویکردهای بسیار پویاتری بازیافت می‌شود تا پینگو شغل‌های شهرش را کشف کند. گاهی اوقات پینگو برای حل مشکلاتی که با آن روبرو می شود کارهایی را به عهده می گیرد یا متوجه می شود کاری که قبلا انجام می داده می تواند یک شغل باشد. برخی از مشاغل او تضاد ندارند و فقط در مورد تسلط او بر یک مهارت یا کشف چندین جنبه از آنچه به نظر می رسد یک کار واحد است است. خواهرش پینگا و دوستانش نیز گهگاه به او می‌پیوندند و به پینگو در شهر حسی از جامعه می‌دهند تا به پر کردن خلأ فصل اول کمک کند. مهمتر از آن، پینگو این بار مشاغل متنوع تری را بر عهده می گیرد. تعداد قابل توجهی از مشاغل او، از کار در خط مونتاژ گرفته تا آرایشگری، در قسمت‌های آنها منحصر به فرد است، حتی با وجود غیبت کامل برخی از مشاغل فرسوده‌تر که پینگو در فصل گذشته انجام داد. آنها اغلب به یکدیگر نیز منتهی می شوند. در یک اپیزود پینگو هنرمند می شود، قسمت بعدی به خود هنر تبدیل می شود! (نه، واقعاً یکی از خنده دارترین قسمت های سریال است). در همین حال، مشاغل تکراری پینگو پس از بازگشت وارد حوزه‌های کاملاً متفاوتی می‌شوند، مانند انجام کارآگاهی، هدایت ترافیک، و گشت‌زنی در طول مدت خدمتش به عنوان پلیس. این تنوع به پینگو در شهر جنبه اکتشافی را می دهد که قبلاً گم شده بود. اکنون پینگو در هر جایی است که بتواند هر کاری را که در ذهنش می‌داند انجام دهد و تخیل و رویاهای واقعی یک کودک را روی صفحه نمایش دهد تا آنها شاهد آن باشند. مشاغل تنها چیزی نیست که پینگو به آن کاوش می کند و این فصل خود را برای مدت طولانی به شهر محدود نمی کند. پینگو به سمت بالا، پایین و اطراف خانه جدیدش می رود که واقعاً می توان آن را ماجراجویی نامید. Robby the Seal دیگر تنها غیرپنگوئن انیمه نیست، زیرا پینگو در سفرهای کوچک خود چند دوست جدید عجیب پیدا می کند که برخی از آنها حتی بعداً به ملاقات او می آیند. آن‌ها بهترین شخصیت‌هایی نیستند که می‌توانند ژانر Slice-of-life یا حتی این فصل از Pingu را زیبا کنند، اما آن‌ها محیط را به خوبی تجسم می‌دهند. در همین حال، بازیگران بازگشته مانند گذشته عجیب و غریب هستند، و پینگو و خانواده‌اش لحظات تاثیرگذاری زیادی را تجربه می‌کنند که واقعاً نشان می‌دهد که چقدر به هم پیوسته هستند، چیزی که در انیمه‌های تکه‌ای از زندگی اغلب وجود ندارد. برخی از قسمت‌ها، مانند در جایی که والدین پینگو بیمار هستند، بیشتر از تمام فصول انیمه های دیگر در این ژانر، برای نشان دادن پویایی خانواده پینگو تلاش کنید. از طریق همه اینها، پینگو یک بار دیگر خود را به عنوان یک شخصیت اصلی قوی معرفی می کند که نمایش خود را از طریق تکانشگری خوب خود تعریف می کند. این شاهکار در یک سریال کوتاه تلویزیونی برای یک مخاطب هدف جوان ساده شده است. من هنوز در تعجبم که چرا روی "شهر" آنقدر تاکید شد که در عنوان قرار گیرد در حالی که کل نمایش می توانست در دهکده قدیمی پینگو برگزار شود. مطمئناً، وجود یک کارخانه کنسرو ماهی یا تعداد ماشین‌ها و ترامواهای شهر پینگو کمی عجیب است، اما تعلیق ناباوری یا چیزی نزدیک به آن را نمی‌شکند (ترامواها را می‌توان با اتوبوس عوض کرد. ). خروج پینگو از شهر به طور مکرر باعث می‌شود پینگو در شهر با شهری که نام خود را برای آن نامگذاری کرده است مخالفت کند، و انیمه که با فاصله گرفتن از شهر مذکور خود را بهبود می‌بخشد، همچنان ناهماهنگی موضوعی عجیبی ایجاد می‌کند. حتی ارزش تولید در بین فصول افزایش ظریفی داشت. اگرچه رسا بودن انیمیشن سری اصلی رسی به طور کامل به دست نیامده است، اما این فصل از Pingu in the City به طور کلی شلتر و با استفاده از برخی از ژست‌های مدل محبوب‌تر سری قدیمی از جمله کشش در حین رسیدن به فصل گذشته نزدیک‌تر می‌شود. برای چیزها و هیکل فشرده برای نشستن. رنگ‌آمیزی نیز اشباع‌تر است، و باعث می‌شود که تصاویر CG از نظر زیبایی‌شناختی بیشتر شبیه به رنگ‌های خاکی به نظر برسند و ظاهری سرگرم‌کننده‌تر به نمایش می‌دهد. در حالی که کیفیت صدا هنوز فقط قابل قبول است، اما به طور موثرتری استفاده می شود. تعدادی از اپیزودها حول نوعی موسیقی پر جنب و جوش است که در یک شهر در خانه پخش می شود (شاید یکی از عناصر نمایش که می توانم بگویم به خوبی با محیط شهر مطابقت دارد) و قسمت های دیگر به طور قابل توجهی موسیقی / محیط مناسب تری را نسبت به آن ارائه می دهند. سه یا چند قطعه همه منظوره از فصل اول. من هنوز احتمالاً به خاطر خودش به هیچ یک از آن گوش نمی دهم، اما هنوز یک قدم بالاتر است. در حال حاضر، اول از همه، من که یک برنامه بچه‌ها هستم، نمی‌خواهم وانمود کنم که تقریباً همه افراد 13 ساله و بالاتر با Pingu in the City خوشحال خواهند شد (اگرچه معتقدم که بیشتر شما بیشتر از آنچه که دوست دارید آن را دوست دارید. از روی جلد حدس بزنید). طنز می تواند متنوع و عجیب باشد، اما هنوز هم تا حد زیادی ساده است و گاهی اوقات قابل پیش بینی است. طرح‌ها نیز ساده هستند و علیرغم اینکه هر قسمت بدون OP & ED 6 دقیقه طول می‌کشد، به آرامی جریان دارد تا اطمینان حاصل شود که بچه‌هایی که تجربه کافی در داستان‌ها و سرنخ‌های پیچیده را ندارند، می‌توانند ادامه دهند و به راحتی آن را هضم کنند. همه. همچنین چند قسمت جالب وجود دارد که بیشتر از فصل اول قابل مقایسه با فصل اول هستند (قسمت گروه جاز همه آن چیزی بود که قسمت بت باید می بود). با این حال، بیشتر قسمت‌های این فصل آن جذابیت متمایز را دارند که تعداد انگشت شماری از قسمت‌های فصل اول داشتند. این جوهره گرم و لطیف را دارد که فقط یک تکه از زندگی خوش ساخت می تواند ارائه دهد. پینگو یک سریال شنی معروف بوده است، و اکنون پینگو نیز یکی از آن انیمه‌های کمیاب برشی از زندگی است که به دختران مدرسه‌ای و باشگاه‌های دبیرستانی تکیه نمی‌کند تا لبخندی بر لبان بیننده نشان دهد، و این چیزی است که همه می‌توانند از آن استفاده کنند. کمی بیشتر از حکم: پینگو در شهر در این فصل در مسیر کشف واقعی قرار گرفت و به نوبه خود خود را کشف کرد. در عین حال برجسته و آشنا، این فصل از Pingu in the City بالاتر از میم هایی است که باعث شده بود 15 دقیقه شهرت عجیبی دریافت کند تا در زمانی که به نظر می رسد این گونه به گوهری پنهان از یک تکه از زندگی تبدیل شود. نمایش‌ها راکد می‌شوند و با isekai و انیمه بت‌های فانتزی قدرتمند جایگزین می‌شوند. کارهایی وجود دارد که حتی فکر نمی‌کرد آن را به عنوان یک نمایش کودکانه انجام دهد، اما در مجموع می‌توانم Pingu in the City را به طور کامل توصیه کنم، زیرا می‌دانم که این فصل بر اساس آخرین فصل ساخته می‌شود و انیمه در کل چیزی را ارائه می‌کند که شما نمی‌توانید انجام دهید. خیلی پیرتر از آن باشید که از آن لذت ببرید.

احساس می‌کنم وقتی فصل اول را مرور کردم، به اندازه کافی پاراگراف‌ها در مورد آنچه این سریال بازگشته است، گذاشته‌ام، و صادقانه بگویم، این سریال بیشتر از موفقیت‌های سال گذشته بود، با این حال، به افتخار یک سریال صادقانه، یک بررسی دیگر است. حداقل می توانم برای نشان دادن قدردانی خود از نمایشی که بیشتر مردم آن را شوخی می دانند، انجام دهم، اما در نهایت در یک جشن سالم خوب می خوابم که چندان شناخته شده نیست، اگر سینه نداشته باشد ارزش تماشا کردن را ندارد. این عبارتی است که آن‌ها با آن زندگی می‌کنند، در حالی که به اندازه خود دندی موافق هستند، اما خیلی کلی است که نمی‌توان بسیاری از نمایش‌های خوب را به‌عنوان قربانیان کم‌جلوه و دنبال‌کنندگان کم سرریز کرد. موضوع تمدن آینده‌نگر را به خاطر دارید که به زمین می‌آید تا چند نسخه از فصل اول پینگو را پیدا کند و تصور اشتباهی درباره ما به عنوان یک شکل زندگی توانا داشته باشد؟ خوب، آن را خراش دهید، چه می شد اگر آنها هم مثل ما از آن لذت می بردند، و بنابراین به عنوان ادای احترام، فصل جدیدی از سریال را تولید می کردند. چندین میلیون سال بعد، یک شکل حیات پیشرفته‌تر دیگر به زمین می‌رسد و موفق می‌شود از بقایای آخرین ساکن سیاره فقیر ما عبور کند و در نهایت در مورد فصل جدید پینگو در شهر باخبر شود. در واقع، آن را پاک کنید، من خیلی دور از موضوع هستم و فقط باید به بررسی بچسبم. - داستان (7/10): مشکلاتی که در این نمایش مورد بحث قرار می‌گیرد چقدر ساده اما بسیار تأمل برانگیز است. ماهیت اپیزودیک نمایش در این فصل با موضوع بهتری برای بحث و گفتگو مانند همیشه قوی باقی می ماند، مواردی مانند دزدی، دروغگویی و انواع عادت های بد اولیه که بچه ها باید از آنها آگاه باشند و از آنها اجتناب کنند، همگی در قسمت های مربوط به خودشان اقتباس شده اند. که ادامه می‌دهند و با تلاش فراوان نمونه‌های متعددی از علل و پیامدهای خود را نشان می‌دهند و همیشه در پایان اپیزود فوق‌العاده به پایان می‌رسند. همانطور که می دانیم، همه اپیزودها بسیار کوتاه هستند و حدود 7 دقیقه شامل آغاز و پایان می شوند که ما را با محتوای محدودی مواجه می کند که در پایان روز در ارائه پیام کوتاهی نمی کند. این نمایش واقعاً بسیاری از اصول اخلاقی روزانه را آموزش می‌دهد که ما اغلب آنها را فراموش می‌کنیم و نمونه‌هایی از تأثیرات آن‌ها را در جنبه‌های شخصی (همه چیز مربوط به پینگو) و بر محیط اطراف خود (همه دیگران) نشان می‌دهیم. - هنر (7/10): حرکت نقطه ای زیبا که به اندازه کافی ساده است تا اخلاقیات قسمت ها را ادامه دهد. بصری کودکانه آن هنوز به طرز چشمگیری آشکار است، اما همیشه قرار بود این باشد که، شما واقعا نمی توانید از سیال بودن انیمیشن تغییر آناتومی مربوط به تناسبات بدن شکایت کنید، زیرا در پایان روز، همه آنها فقط پنگوئن هستند. که تمایل دارند نسبت به یک ژیمناستیک مشهور در سطح جهانی انعطاف پذیری بیشتری روی بدن خود داشته باشند. - صدا (7.5/10): من فکر می‌کنم در این مرحله همه ما می‌توانیم با دوره‌ی ثابت آن‌ها «NOOT» زندگی کنیم و هرگز چیز دیگری را جایگزین نخواهیم کرد، حتی اگر صداگذاری قانونی با نام‌های بزرگی باشد که نقش‌ها را بر عهده می‌گیرند. دیالوگ هرگز مرتبط نبود، زیرا اخلاقیات داستان همیشه پیام بود، اعمالی که ما از نظر فیزیکی انجام می‌دهیم هرگز تنها با تف کردن برخی کلمات توجیه نمی‌شوند، شاید این دلیلی بود که تمام پنگوئن‌ها همیشه در کنار آن بودند. - شخصیت ها (7/10): هیچ‌وقت شخصیتی وجود نداشت که شما را مجبور کند از مصرف تمام آن مجسمه‌های جدید در لحظه‌ای که ظاهر می‌شوند، دیوانه شوید، این فقط پینگو است، شخصیتی که همه دنیا را در اطراف خود متمرکز کرده است. این نمایش شهری با اندازه کامل را نشان می‌دهد که پر از پنگوئن‌ها با رفتارها و حرفه‌های مختلف است و هرگز از یکی از آن‌ها غافل نمی‌شود، زیرا همه آن‌ها قسمت‌هایی دارند که می‌درخشند و همیشه مورد قدردانی قرار می‌گیرند. نوشتن کاراکترها و هرگز ارجاع دادن به آنها همیشه چیز بدی بود، و "Pingu in the City" به شدت به آن پرداخته است. - لذت (8/10): لذت تماشای «Pingu in the City» همیشه از پیش‌بینی اخلاق بعدی که قسمت‌ها قرار است به آن بپردازند، بود، فکر نمی‌کنم زیاد تماشای این سریال به خوبی کار کند، زیرا تماشای هفتگی آن تأثیرات خود را دارد. برنامه ریزی برای زندگی با توصیه های عالی که نمایش ارائه می دهد، یک هفته زمان بین هر قسمت نیز می تواند فرصتی باشد برای انطباق با درس اخلاقی که به تازگی از پینگو آموخته اید. عامل سالم بودن نیز چیزی است که شایسته ذکر است، من به ندرت نمایشی را پیدا می کنم که واقعاً به شما کمک کند آرام شوید، برای به دست آوردن آن نیازی به پردازش گسترده نیست و فقط برای سرگرمی شما در هر زمان که کار دیگری ندارید وجود دارد. . - به طور کلی (7.3/10): توصیه این موضوع به افراد خارجی سریال ممکن است باعث شود آنها از بسیاری جهات به سلامت روان شما شک کنند، و مایه تاسف است که فکر کنیم این همان چیزی است که عموم مردم در مورد این نمایش فکر می کنند، نه، این برای یک جمعیت سنی خاص نیست و هرگز در نظر گرفته نشده است. برای بودن، یادگیری اخلاق خوب چیز بسیار خوبی برای زندگی کردن است و شما حداقل می توانید قدردان این بچه جدید در بلوک باشید که مایل است به شکل گیری یک فرد واقعی از شما کمک کند.