Kamen no Maid Guy

به نظر من این یک سریال انیمه معمولی تک فصلی بهار/تابستان است. از پنج دسته توسعه (مفهوم، طرح، شخصیت، هنر و بازیگری) یک عنصر گاز کافی برای عبور از جلسه و برنامه تولید دارد، اما بقیه دارای بودجه و زمان محدود هستند. بنابراین نتیجه چیزی است که به هر طریقی توجه شما را جلب می کند، اما در نهایت فراموش شدنی است. در این مورد، این مفهوم (در حالی که مطمئناً اصلی نیست) مقداری گوشت روی آن است... یک خانواده ثروتمند قدرتمند شاهد مرگ وارثان ثروت به دلیل شرایط اسرارآمیز هستند، بنابراین پدرسالار اقدامات شدیدی را برای اطمینان از امنیت آخرین بازمانده خود انجام می دهد. وارثان نزدیک، یک زوج خواهر و برادر از دانش آموزان دبیرستانی. اقدامات افراطی در این مورد، یک جفت محافظ بدن زن-مرد Tomb Raider/James Bond/Terminator است که در دید آشکار به عنوان خدمتکار دو خواهر و برادر پنهان می شوند، زیرا بچه ها سعی می کنند تا حدی از زندگی عادی خود را حفظ کنند. اما از آنجا از تپه پایین می رود. این نوشته سعی می‌کند بیش از آنچه لازم است، برچسب‌ها (زندگی مدرسه، عمل، سایبورگ، ورزش، حرمسرا، حرمسرا معکوس، و غیره) را اضافه کند و اغلب به فتیشیسم اوپای فرو می‌رود. شخصیت‌های اصلی اگر ساده‌تر می‌شدند، اما عمق بیشتری می‌گرفتند، بسیار جالب‌تر می‌شدند، اما این امر بیش از دو پیش‌نویس فیلمنامه را می‌گرفت. این هنر فرصت‌های جالبی داشت، اما عموماً به‌دلیل نوشته‌های فنری محدود بود و عموماً متلاطم به نظر می‌رسید. شخصیت‌ها عمدتاً دانش‌آموزان دبیرستانی بودند، به استثنای شخصیت‌های برتر MaidGuy. بازیگری با نوشتن همین مشکلات را داشت و اجراکنندگان بیشتر با آن تماس می گرفتند. بیشتر، من برای این شخصیت ها احساس بدی داشتم که اگر شرکت سازنده، نمایش بسیار بهتری در اینجا وجود داشت. واقعاً برای آن تلاش کرده بود.

سلام دوستان، این یک بررسی برای Kamen no Maid Guy خواهد بود. این انیمه نسبتا قدیمی است، اما این آن را بد نمی کند. با این حال به طور کلی این انیمه در واقع یک یا دو امتیاز دیگر از نظر پتانسیل داشت که بیهوده هدر رفت. بیایید به چرایی آن بپردازیم. داستان در سطح سطحی به نوعی جالب است. ما دو فرزند داریم که پس از 18 سالگی ارث پدربزرگشان را دریافت خواهند کرد. با این حال، این دو کودک ظاهراً مورد هدف افراد مختلف خانواده قرار می گیرند، زیرا آنها به جای ارث می خواهند. این باعث می شود که پدربزرگ دو خدمتکار را به بچه ها اختصاص دهد تا برای آنها کار کنند و از آنها محافظت کنند. خط داستانی بدی نیست، حداقل برای من جالب بود. متأسفانه آنها تصمیم می گیرند بگویند "قطعه ای که ما طراحی کرده ایم را خراب کنید. بیایید این انیمه را حول محور خدمتکار ما و شیطنت هایش بچرخانیم." حالا که دوباره بد نیست، اما نمایش با تمام عناصر آن بسیار دلپذیر بود. "پس ما بر مبارزه این خدمتکاران برای حفظ امنیت این بچه ها تمرکز خواهیم کرد تا همه چیز ذاتی آنها باشد؟" "بله، اما فقط برای حدود 3 قسمت، و 2 از آن اپیزودها را نسبتاً سطحی و بی معنی کنید." "بسیار خوب، اگر ما به دنبال یک انیمه نه چندان جدی هستیم، باید روی مزخرفات خدمتکاران رزمی حیرت انگیزمان تمرکز کنیم." "بله، آنها باید تمرکز داشته باشند، اما اجازه می دهند شخصیت های خود را چند بار تغییر دهند و همچنین اجازه می دهند آنها را مجبور به نقش های کم عمق کنند، بنابراین آنها یک نماد هستند، اما زمان زیادی برای نمایش داده نمی شود." "هوم باشه، پس برنامه ما درباره چه چیزی خواهد بود؟" "من می گویم اجازه دهید تمام مدت بر اساس سینه های یک شخصیت جوک بسازیم و تا آخرین قسمت هیچ چیز دیگری را پیش نبریم." من روند فکری پشت نمایش را اینگونه تصور می کنم. شخصی وقت گذاشت تا طرحی مناسب، شخصیت‌های جالب و راه‌های جالبی برای اضافه کردن طنز و عناصر دیگر ارائه دهد. پسر دیگر تصمیم گرفت که نمایش با شوخی های نسبتاً وحشتناک در مورد بزرگی سینه های شخصیت های اصلی بهتر باشد. حالا وقتی اینطور می گویم خیلی بد به نظر می رسد، اما تغییر واقعیت برایم خیلی مهم نبود، فقط جالب تر بود اگر آنها ایده های خوب را حفظ می کردند تا شوخی های ضعیف. از این گذشته انیمه های زیادی وجود دارد که در اطراف سینه ها ساخته شده اند و همچنین تمایل به هنر و طنز بهتری دارند. هنر تاریخ گذاری شد. به طور کلی وحشتناک نبود، اما متوجه شدم که گاهی اوقات شخصیت‌ها چانه‌های بزرگی دارند و تمام قسمت‌های صورت تا حد زیادی روی صورت قرار می‌گیرند. موسیقی متن فیلم بد نبود و صداگذاری خیلی خوب بود. قرار بود شخصیت ها جالب باشند. دو شخصیت اصلی ما فوجی‌وارا، نایکا و فوجی‌وارا، کوسوکه هستند. نایکا در کندو عالی است، اما تقریباً در همه چیز وحشتناک است. او یک نوع تندرو است و خنگ است (چون سینه هایش تمام مواد مغذی مغزش را گرفته اند). کوسوکه یک خدمتکار چاق برادر کوچک و وسواس است. او نقش چندانی جز یک واحد پشتیبانی برای گاف ها بازی نمی کند. کوگاراشی خدمتکار است که با عضلات بیرون زده از لباس خدمتکار به اندازه کافی جالب است. با این حال برای اضافه کردن به علاقه خود او مرموز و قدرتمند است و تقریبا همیشه راه حلی برای یک موقعیت دارد. او همچنین فاقد ظرافت است و اغلب به دلیل اینکه زنان را به عنوان زنان نمی بیند دچار مشکل می شود. فوبوکی خدمتکار زن است و در اوایل نشان داده می شود که تعادل قدرت و مغز اوست. او در کوگاراشی پادشاهی می کند وقتی که او از حد خارج می شود و ترفندهای واقعاً جالبی انجام می دهد و شخصیتی زنانه دارد. شخصیت های اصلی ما وعده داده بودند. بچه‌ها خیلی مهم نیستند و تقریباً آنجا بودند تا جوک‌ها را انجام دهند. فوبوکی از یک خدمتکار زیبا و قوی به یک شخصیت متوسط ​​دست و پا چلفتی تبدیل شد. نام این نمایش «پسر خدمتکار» است، اما افت قدرت او بسیار شدید بود. کوگاراشی از حالت غیر ظریف و غیرقابل توقف به تا حدودی قابل توقف و پس‌زمینه تبدیل می‌شود، بنابراین بیشتر داستان. این برای من جالب‌تر است، زیرا عنوان نمایش به نام او است. می خواستم به چند شخصیت دیگر اشاره کنم اما ارزش ذکر کردن را ندارند. Strawberryfield، Elizabeth K. نماینده خوبی از شخصیت های جانبی است. فکر می‌کردم او می‌خواهد برشی از آهنگ زندگی نمایش را تغییر دهد، اما اشتباه می‌کردم. حتی با وجود اینکه او یک یا دو قسمت از پیشرفت را دریافت می کند، او مانند هر شخصیت جانبی دیگری سقوط کرده و فراموش شده است. در حالی که تماشا می‌کنید دائماً برای اتفاقی آماده می‌شوید و وقتی به پایان رسیدید در فکر فرو می‌روید. "این بود. آیا بیشتر وجود دارد؟ در این نمایش چه اتفاقی افتاد.". به همان اندازه که شکایت کرده ام، اعتراف می کنم که نمایش را دوست داشتم. خنده دار بود و از نحوه ارائه آن به من لذت بردم. من فکر می کنم این نمایش توپ را روی چیزهای مهم رها می کند، اما همچنان یک تماشای سرگرم کننده است. فکر می‌کنم مانگا بسیاری از مشکلات را برطرف می‌کند، یا فکر می‌کنم آن‌ها برای فصل دوم آماده شده بودند. متاسفانه فصل دومی وجود ندارد. این نمایش فقط انتظارات را ایجاد می کند و فقط به پایان می رسد و باعث می شود کمی سردرگم شوید. این بد نیست که بیش از نیمی از نمایش را صرف یک چیز کنید و سپس سعی کنید در قسمت آخر M. Night Shyamalan باشید. این فقط یک انیمه بود که می توانست بهتر باشد اما همچنان لذت بخش بود.