InuYasha Movie 2: Kagami no Naka no Mugenjou

*هشدار اسپویل!* این فیلم ناامید کننده بود. برای شروع، طبق آنچه من شنیده ام، داستان در واقع توپ است و بعد از قسمت 95 اتفاق می افتد. من احساس می کنم که آنها ناراکو را خیلی سریع در فیلم "کشتند" و احساس می کنم "مرگ" او باید بعدا اتفاق می افتاد. در فیلم به طور کلی، طرح خوب بود، با این حال هیچ چیز منحصر به فردی نبود، و سریعتر از آن چیزی که من می خواستم پیش رفت. در حال حاضر، هنر از سوی دیگر در بیشتر موارد شگفت انگیز بود. این یک پله از آخرین فیلم با جزئیات بیشتر و گرافیک تمیزتر بود. اما در برخی موارد سن آن را نشان می‌داد، (صحنه‌های دعوا کمی عجیب و غریب بودند و سبک هنری عجیبی داشتند؟ توضیحش سخت است.) CGI صادقانه از فیلم قبلی بدتر بود، بنابراین عجیب بود. شخصیت‌ها تغییر نکردند، کیکیو نسبت به آخرین فیلم کمی دوست‌داشتنی‌تر بود. من می گویم، صحنه مورد علاقه من "بوسه" بین اینویاشا و کاگومه بود. اما صادقانه بگویم، این فیلم از فیلم قبلی بدتر بود، سرعت بسیار پایین بود، و گرافیک گاهی اوقات از صحنه های مبارزه به صحنه های معمولی ناسازگار بود. 6/10 برای من، کاملاً وحشتناک نبود، اما آنقدرها هم خوب نبود. :) (یادداشت جانبی: من هم عصبانی هستم که رین را ندیدیم، مثل اینکه بیا او دوست داشتنی است! D:<)

اگرچه این تنها دومین فیلم از سری فیلم های اینویاشا است، اما یک پیشرفت عالی از Inuyasha: Affections Touching Across Time بود. اگر بهبود روانی در انیمیشن، داستان و سرعت نشان دهنده نحوه عملکرد بقیه فیلم‌ها باشد، من به بقیه فیلم‌های مجموعه امید زیادی دارم. چیزی که این فیلم را بهتر از فیلم قبلی کرده است این است که بر روی یک شرور متعارف متمرکز شده است که یک دشمن شایسته بود تا یک شرور با هدفی تک فکر. شرور ما، کاگویا، توانست دیگران را وادار کند تا دستورات او را انجام دهند در حالی که فقط چند وعده دروغ می‌داد. داستان او آنقدر قدرتمند است که از زمان فراتر رفته و در افسانه های ژاپنی گنجانده شده است. او برنامه ها، اهداف، اهدافی داشت و در واقع حریف شایسته ای برای ناروکو بود تا او را جذب کند. وقتی صحبت از ناروکو شد، من واقعاً از اینکه ناروکو را در یک نبرد باس واقعاً شدید دیدیم، لذت بردم. اینقدر طول می کشد تا قهرمانان سرگردان ما بالاخره به ناراکو برسند و در واقع با او مبارزه کنند و نه با یک عروسک خیمه شب بازی شیطان، بنابراین وقتی می بینیم که آنها در حال مبارزه با این شدت قوی هستند، احساس می کنیم که فیلم واقعاً مهم است. فیلم‌های انیمه مورد علاقه ما عالی هستند، اما وقتی معمولی نباشند، می‌توانند به‌شدت ناامیدکننده باشند، مخصوصاً در مورد توسعه شخصیت. من دوست دارم که چگونه شخصیت و فرهنگ عامه از زمان کاگومه تا دوره فئودالی ارتباط داشت. این یک معامله بزرگ نیست، اما داستان را روان‌تر می‌کند و به شخصیت‌ها و انگیزه‌های آنها معنای بیشتری می‌بخشد. (جد هوجو و ردای آسمانی) تنها مشکلی که با فیلم داشتم کار هنری است. در مقایسه با آثار هنری نمایش تلویزیونی آنقدر متضاد انتزاعی است که وقتی برای اولین بار شروع به کار می کند به طرز وحشتناکی خسته کننده است. بزرگترین تضاد بین شخصیت های فیلم و تلویزیون بین اینویاشا، کاگومه و به طور لحظه ای سشومارو بود. من می‌توانم خطوط ضخیم‌تر و زوایای قوی‌تر را تحمل کنم، اما نتیجه نهایی تلاشی واقعاً دراماتیک به نظر می‌رسد که توسط یک فن آرتیست برای جلب هرچه بیشتر احساسات در شخصیت‌ها ایجاد شده است. من به خصوص آن را در اجزای صورت احساس کردم. این چیزی نیست که شما را به طور کامل از فیلم دور کند، اما در نگاه اول می تواند بسیار ترسناک باشد. واقعا امیدوارم از این فیلم لذت ببرید. چیزهای زیادی برای هضم و قدردانی در مورد این فیلم وجود دارد. میروکو و سانگو بسیار خوش درخشیدند، آنها تیم فوق العاده ای بودند و من خوشحال شدم که درباره تاریخچه و شیاطین درونی آنها بیشتر یاد گرفتم. سریال فراموش می‌کند که داستان‌های آنها فقط «تونل باد و عذاب برادرانه سانگو» نیست. ما همچنین می‌توانیم مبارزات درونی کوهاکو را زمانی که خارج از کنترل ناراکو است ببینیم. اگر سریال Inuyasha را دوست دارید، مطمئناً از این اضافه شدن به داستان لذت خواهید برد.