Hero Mask 2nd Season

Hero Mask فصل 2. حداقل چیزی که می توانیم بگوییم این است که فصل 1 را دنبال می کند. در خوب و بد. همون کیفیته من فقط فصل 2 رو دیدم چون فصل اول رو دیدم و راستش انتظار زیادی از این فصل نداشتم. من همه اینها را بدون اینکه واقعاً بخواهم دنبال کردم، که باعث می شود رتبه من نادرست باشد. با توجه به اینکه کیفیتش همون فصل اول هست همین رتبه رو میدم. حداقل ما حق دریافت برخی از پاسخ ها را داریم، اما نه همه، که مایه شرمساری است. همه چیز عجله دارد و برخی چیزها فراموش می شوند. من این تصور را داشتم که نتفلیکس می‌خواهد هر چه سریع‌تر آن را به پایان برساند.

این بررسی فقط برای فصل 2 است، زیرا MyAnimeList آنها را به طور جداگانه فهرست می کند. *بدون اسپویلر* خلاصه: این فصل داستان جالبی دارد که کمک می کند تا قسمت های غیرقابل توضیح فصل 1 را کنار هم بگذاریم، اگرچه هنوز حفره های داستانی زیادی وجود دارد. در نتیجه، این فصل بهتر و منسجم تر است. با این حال، طرح محور باقی می ماند و بسیاری از توسعه شخصیت ها بی معنی یا وجود ندارند. ناظر قرار است تقریباً همه چیز را در مورد شخصیت ها بر اساس داستان های مبهم و دیالوگ های ضعیف استنباط کند. *این سریال را بر اساس نقدهایی که می‌گویند «انیمه» نیست به دلیل سبک هنری آن قضاوت نکنید. داستان: 7/10 طرح در این فصل (2) واضح تر است که داستان کلی را قابل درک تر می کند. هنوز وقفه ها یا داستان های پس زمینه وجود دارد. با این حال، آنها به همان اندازه بی معنی نیستند. داستان کمک می کند تا طرح کلی نمایش به روشی منسجم پایان یابد (البته در حالی که همچنان بر روی طرح روی شخصیت ها تمرکز می کند و برخی را بدون دلیل حذف می کند). هنر: 7/10 سبک هنری جالب است و برای سبک و محیط «مامور مخفی» به خوبی کار می کند. برخی از قسمت ها کیفیت بهتری دارند. با این حال، انیمیشن آنقدر ضعیف نیست که دیگران در نقدهای خود ادعا می کنند. از نظر سبک هنری مانند انیمه های دیگر سنتی نیست، اما خوب است. *این را تخفیف ندهید فقط به این دلیل که برخی افراد ادعا می کنند که برای انیمه شدن باید یک سبک هنری عمومی باشد.* جدا از چند صحنه دیوانه کننده، کیفیت انیمیشن و سبک عالی است. صدا: 7/10 موسیقی خوب است، صداگذاری متوسط ​​است و جلوه های صوتی کافی است. شخصیت: 2/10 هیچ چیز بیشتر از شخصیت های غیرقابل ربط، توسعه نیافته یا بی معنی داستان را خراب نمی کند و این نمایش پر از آنهاست. خوشبختانه، این موضوع در «چرا هیچ شخصیتی نمی‌تواند بمیرد؟» قرار نمی‌گیرد. دسته بندی؛ با این حال، داستان‌های پس‌زمینه به چیزی منجر می‌شوند که اغلب هرگز اتفاق نمی‌افتد (حداقل در این فصل)، نیات شخصیت‌ها همیشه روشن نیست، و قهرمان اصلی فقط یک «عامل» ریسک‌پذیر و تکان‌دهنده است که این کار را نمی‌کند. پیشینه یا نیت خاصی دارند. متاسفانه هنوز در فصل 2 همینطور است. فشار بیشتری بر شخصیت‌های اصلی وارد می‌شود، اما ما هنوز به آنها اهمیت نمی‌دهیم، زیرا داستان بسیار محور است. برخی بدون دلیل ظاهراً می میرند و برخی دیگر اصلاً در داستان نیستند. مثل این است که آنها دارت پرتاب کردند تا انتخاب کنند که چه کسی شخصیت اصلی این فصل باشد. به طور کلی، این سریال دارای برخی از بدترین شخصیت‌ها در بین هر داستانی است. لذت: 6/10 فصل 2 قابل درک تر از فصل 1 بود، بنابراین کمی لذت بخش تر بود. حس علمی-تخیلی/معمایی جالب جذاب بود، اما یک داستان کاملاً مبتنی بر طرح هرگز برای حفظ علاقه ناظر کافی نیست و از داشتن مضامین و معنای واقعی داستان جلوگیری می کند. به طور کلی: 6/10 این فصل طرح جالبی دارد که به کنار هم قرار دادن قسمت های غیرقابل توضیح فصل 1 کمک می کند، اگرچه هنوز حفره های داستانی زیادی وجود دارد. در نتیجه، این فصل بهتر و منسجم تر است. با این حال، طرح محور باقی می ماند و بسیاری از توسعه شخصیت ها بی معنی یا وجود ندارند. ناظر قرار است تقریباً همه چیز را در مورد شخصیت ها بر اساس داستان های مبهم و دیالوگ های ضعیف استنباط کند. *این سریال را بر اساس نقدهایی که می گویند به دلیل سبک هنری آن «انیمه» نیست قضاوت نکنید.* اگر از تعلیق و اکشن لذت می برید، احتمالاً این گزینه برای شما مناسب است.