Golden Kamuy 2nd Season

فصل دوم Golden Kamuy می توانم به شما اطمینان دهم که این انیمه برای همه نیست. یا شخص آن را دوست خواهد داشت یا نه. همانطور که گفته شد، من نسبتاً مطمئن هستم که به دلیل استفاده مشابه از طنز، واقعاً باید طرفداران سریال های Gintama و JoJo را خوشحال کند. پس از شروع وحشتناک فصل اول، انیمه به مدت زمان بیشتری نیاز داشت تا متقاعد کننده تر شود. در پایان فصل اول، بالاخره نقاط قوتی را نشان داد. فصل دوم نیز دقیقاً با این ویژگی ها شروع می شود، که باعث می شود بسیار جذاب تر به نظر برسد و در واقع می تواند نوعی تنش ایجاد کند. البته این فصل همچنان نتایجی بالاتر از حد متوسط ​​کسب می کند و همچنان با ضعف های عمده دست و پنجه نرم می کند. یکی از آنها سرعت بسیار ضعیف است که فقط سکندری را بهبود می بخشد. علاوه بر این، ما لحظات پیش پا افتاده زیادی در سریال داریم (مانند شام) که کاملاً یکنواخت هستند و هیچ ارتباطی ندارند. اگر مجبور شوم هر بار چیزی را تماشا کنم و در مورد علاقه آنها به مدت 2 دقیقه صحبت کنم، ممکن است ویدیوهای گوردون رمزی را نیز تماشا کنم. اما این یکی از مشکلات کمتر است. علاوه بر این، همه شخصیت ها "جالب" و "دوست داشتنی" اما بسیار سطحی و تک بعدی هستند. به جز صفات بارزشان، هیچ عمق شخصیتی ندارند. آنها عملا فقط با شخصیت های عجیب و غریب قدم می زنند. البته سریال نقاط قوت خودش را هم دارد، به خصوص از این فصل به بعد اینها به وضوح وارد بازی می شوند. سبک سریال بسیار فردی است و همچنین نحوه روایت، فضایی آرامش بخش و در عین حال پرماجرا به داستان می دهد. علاوه بر این، عدم قطعیت جالب در مورد اینکه کدام شخصیت کدام نقش را در داستان بازی خواهد کرد. من باید به این سریال اعتبار بسیار مثبتی بدهم. «دشمنان» و «متحدان» در اینجا واقعاً به سرعت تغییر می کند، زیرا هر شخصیت اولویت ها و اهداف خود را دارد. اینجا هیچ خیر و شری وجود ندارد، فقط بی طرفی در هر دو طرف داستان وجود دارد. علاوه بر این، این نمایش دارای نبردهای بسیار خوب و سریعی است که به سختی بیش از 2 دقیقه طول می کشد. این جریان سریع حرکت را حفظ می کند و عمل آسیب نمی بیند. به همین ترتیب، مبارزات لحن واقع گرایانه تری دارند، زیرا شخصیت ها هیولاهای مطلق نیستند و می توانند به روش های معمولی در نبرد مجروح شوند. علاوه بر این، من بسیار تحت تاثیر طنز احمقانه مرگ مغزی و مستقیم سریال قرار گرفته ام. من فقط دوست دارم که شخصیت ها به خوبی با نوع طنز خود ترکیب شوند. که صحنه های فوق العاده عجیبی را خلق می کند که واقعا نباید دست کم گرفت. من همچنین دوست دارم با وجود همه هرج و مرج، صحنه ها بیشتر جدی باشند و شخصیت ها آن را به عنوان یک امر عادی در نظر بگیرند. [نتیجه گیری 5] انیمه موفق می شود طرح نسبتاً جالبی را حفظ کند و بدون از دست دادن چیزهای زیادی آن را با طنز آمیخته کند. از همان ابتدا چیز زیادی به بیننده ارائه نمی دهد، اما موفق می شود از موجودی که وجود دارد، چیزهای زیادی بدست آورد. از طریق یک روایت طنز از داستان و برخی پیچش های جالب، انیمه در طول زمان به چیزی واقعا سرگرم کننده و منحصر به فرد تبدیل می شود. در هر صورت انیمه خیلی سرگرمم کرده و در فصل سوم جذاب تر شده است. [لذت 6]

"من جاودانه ام!" او در حالی که سعی می کند خود را هیپ کند فریاد می زند و امیدوار است که مخاطب پسری 12 ساله باشد که او نیز هیپ می شود. من آن را کوتاه خواهم کرد، درست مثل صبرم. بنابراین من فقط به نکاتی می پردازم که بیش از همه مرا آزار می دهد و باعث می شود دیگر تماشا نکنم. 1) طنز ضعیف می شود. شوخی های مشابه بارها و بارها. مثل فصل 1. حدس می‌زنم با memeculture خوب کار کند. 2) همچنین من هرگز از فتیش غذایی عظیم انیمه ها که در اینجا بالاتر می رود، خوشم نمی آمد. hinna hinna و هر چیزی که همان چیزی را می خوردند که 3 قسمت قبل انجام دادند. حداقل غذاهای مختلف فرهنگ آینو را نشان دهید. (از طرفی این به نوعی توهین آمیز به آینوس به نظر می رسد، با آنچه ژاپن با آنها انجام داد. اما من قضاوت نمی کنم زیرا فقط می دانم که در آنجا چه خبر است...) 3) کاراکترها همگی برخی از ویردوهای بیمار روانی هستند بدون هیچ گونه فقدان حس و تنها یک عبارت جذاب. آنها بیشتر شبیه کاریکاتور هستند یا بیشتر شبیه این هستند که نویسنده یک یادداشت برای همه دارد و از فضا فقط برای صورت استفاده کرده است.