Demi-chan wa Kataritai

من دمی چان وا کاتاریتای (بدون احتساب ONA)، که به عنوان مصاحبه با دختران هیولا نیز شناخته می شود را تماشا کردم. در اینجا افکار من هستند: این به معنای واقعی کلمه فقط یک نمایش معمولی SoL مدرسه است، اما با یک ترفند (عمدتا بی‌اهمیت) دختر هیولا. خودشه. این نمایش خیلی عالی نیست، و به خصوص منحصر به فرد یا خلاقانه نیست. با این حال، به طور حاشیه ای قابل تماشا است. جدای از تازگی «انسان‌های نیمه‌شخص»، شخصیت‌ها در کل بسیار بی‌تفاوت هستند. اگرچه، دختر خون آشام شخصیت خوبی است. او شخصیت بازیگوشی دارد از حضور او در برنامه لذت بردم. با این حال، بقیه بازیگران نسبتا ملایم هستند. من می‌توانم بگویم شخصیت‌پردازی یکی از جنبه‌های ضعیف‌تر این نمایش است، به‌ویژه به این دلیل که یک SoL سنگین دیالوگ است که شامل مصاحبه‌های شخصیت‌های اصلی است. این انیمه دارای مولفه «عاشقانه» قابل توجهی است، بیش از آنچه که قبل از تماشا انتظار داشتم. هر چند این یک نوع کم عمق از عاشقانه است. به راستی، نمایش احتمالاً سزاوار برچسب ژانر حرمسرا است. من حدس می‌زنم با توجه به اینکه یک SoL با شخصیت اصلی مرد و بازیگران مکمل تقریباً تمام زن است، تعجب‌آور نیست. بیشتر داستان حول محور شخصیت معلم اصلی می‌چرخد که به دم‌انسان‌ها در حل مشکلات شخصی‌شان کمک می‌کند و در این فرآیند با ویژگی‌های بیولوژیکی آنها آشنا می‌شود. این داستان در مفهوم جالب به نظر می رسد، اما در واقعیت محصول نهایی خسته کننده و به طور شگفت انگیزی عمومی است. کیفیت انیمیشن متوسط ​​است اما گاهی اوقات فیلمبرداری قابل توجه است. در برخی لحظات (نه به طور مداوم) انیمیشن شخصیت بالاتر از حد متوسط ​​است. قاب تصویر همراه با حرکت واقعی شخصیت حرکت می کند، که می تواند لحظات پراکنده انیمیشن سیال را افزایش دهد. برای حالات چهره نیز کار مناسبی انجام می شود. سبک هنری انیمه کاملاً عمومی و فاقد جزئیات بصری است. طراحی شخصیت ها به طور مشابه عمومی هستند. صداپیشگی غیر قابل توجه است، جدای از دختر خون آشام که کار فوق العاده ای انجام می دهد. OST نیز قابل توجه نیست. امتیاز کلی من: 4/10 این فقط یک نمایش معمولی SoL در دبیرستان است، اما با یک «شتیک» نیمه انسان اضافه شده است. به طور کلی، به طور شگفت‌آوری برای فرضیه غیر خلاقانه به نظر می‌رسد. بیشتر کسل کننده و عمومی است و در هیچ چیز خاصی برتری ندارد. فقط به ندرت به اندازه کافی سرگرم کننده بود که بتوانم آن را تا پایان تماشا کنم. من این انیمه را به کسی توصیه نمی کنم.

از قسمت 3 من نظری در مورد این برنامه داشتم، و این نمایش خوبی نیست. انیمه‌ها اغلب سعی می‌کنند مرز بین «خوب بودن» و کاملاً بی‌حساب را طی کنند. اگر به خوبی انجام شود، معمولاً مشکلی ندارم. به عنوان مثال، عروس مجوس باستانی یکی از نمایش های مورد علاقه من است. با این حال، این فقط ناراحت کننده بود. هیکاری، دانش آموز "خون آشام" ما به معلم زیست شناسی خود علاقه ای آشکار دارد و در قسمت 3، گونه او را می بوسد. آیا این هرگز اتفاق نمی افتد؟ من عاشق مفهوم اسطوره ها هستم که در کشورهای عصر مدرن زندگی می کنند، اما به نظر من این یک سناریوی واقع بینانه در یک مدرسه واقعی نیست، بنابراین بسیار اجباری به نظر می رسد. به خصوص زمانی که معلم حتی واکنشی نشان نمی دهد. نه به او می گوید نه سرخ می شود. او فقط برای انجام کار به کامپیوترش برمی گردد. واقعا صحنه عجیبی است. به نظر نمی‌رسد این نمایش طرفداران زیادی داشته باشد، بنابراین احساس می‌کنم به نوعی دارم در فضای خالی فریاد می‌زنم، اما این نمایش در بهترین حالت پایین‌تر از حد است. موسیقی ملایم است، و تنها بخشی از نمایش که به نظر من ثابت است، پس‌زمینه‌های بیرونی در نماها است. این نمایش یک تلاش مزخرف در حرمسرا است و از یک ایده جالب برای پوشاندن آن استفاده می کند. کمی بد است. من به این یک 4 کلی می دهم (بد)، و متأسفانه آن را تمام نمی کنم. من از حذف نمایش متنفرم، اما جالب نیست و ترجیح می‌دهم وقتم را با نقدهای دیگر یا به طور کلی نمایش‌های دیگر صرف کنم.