Chibi Maruko-chan (1995)

اگر در دهه 70 یا 80 بزرگ شده اید و نیاز به یک انفجار از گذشته دارید، این سریال برای شماست. هیچ برنامه بزرگی برای این سریال وجود ندارد. بدون هدف نهایی یا ترفند. همه چیز یک بمب نوستالژی است زیرا هر قسمت حول محور چیزهای روزانه است که ما در آن دوره زمانی نه در دوران کودکی بلکه کودکی را با آنها مرتبط می کنیم. از یک سفر مدرسه به یک کارخانه آب نبات که در آن بیسکویت ها و آب نبات های جایزه کوچک را به نمایش می گذارند که بیش از 20 سال است که ندیده ام (و احتمالاً در آن زمان دوستش داشتم، اگرچه طعم گچ را می دادند!) تا به سادگی یاد گرفتن خداحافظی با معلم مورد علاقه خود وقتی کلاس دوم بودند انیمه هرگز از قلمرو واقعیت خارج نمی‌شود و شخصیت‌ها همگی شخصیت متمایز دارند که شما را به یاد کسی می‌اندازد که در RL می‌شناسید. این هنر به گونه ای طراحی شده است که حال و هوای دهه 70 را به نمایش بگذارد و بسیار جذاب است. شخصیت ها هستند که شما را از ابتدا تا انتها علاقه مند می کنند. آیا این یک شاهکار است؟ با نگاه کردن به سبک هنری، می خندید و نه می گویید، اما صادقانه... شاید اینطور باشد. 20 سال بعد هنوز روی آنتن است و با این حال هرگز کهنه نمی شود. شخصیت ها متمایز و به یاد ماندنی هستند. خطوط داستانی ساده و در عین حال فراموش نشدنی. آیا دیدگاه شما را تغییر خواهد داد یا اثری از خود به جا می گذارد؟ نه. هرگز قرار نبود. یک انیمه ساده از زندگی که به مسائل روزمره از زمانی ساده تر می پردازد. کودکان را هدف قرار می دهد، اما با صحبت کردن با آنها به آنها توهین نمی کند و به بزرگسالان لبخند و آن احساس مبهم درونی ارائه می دهد. به راحتی می توان فهمید که چرا این مدت طولانی دوام آورده است.