Bubblegum Crisis

عنوانی که بهتر است از دریچه نوستالژی به آن نگاه کرد. در آن روزها، مطمئناً در اوج بود، و وضعیت فرقه خاصی در اینجا در ایالات متحده داشت. متأسفانه زمان چندان با این خانم ها مهربان نبوده است. آنها به نمادهای رنگ و رو رفته فرهنگ اواخر دهه 80 / اوایل دهه 90 تبدیل شده اند. نوعی انیمه نیروانا. سریال به هیچ وجه بد نیست. شخصیت ها به شیوه های متفاوتی جذاب هستند. کاراکترهای جانبی، همانطور که در آن زمان مرسوم بود، همه به اندازه برش های دو بعدی صاف باقی می مانند. نوعی کمیت بیش از کیفیت آنها وجود دارد. این اثر هنری برای روز خود شگفت‌انگیز بود، اما امروزه کاملاً کلیشه‌ای به نظر می‌رسد، زیرا بسیاری از انیمه‌های دیگر در طول سال‌ها از این سبک کپی کرده‌اند. این انیمیشن برای زمان خود بسیار بالاتر از حد متوسط ​​بود، اما امروز به نظر می رسد کهنه شده است. نوشته خوب بود از آنجایی که نسبتاً کوتاه است، ممکن است عجله به نظر برسد، همانطور که از صحنه اکشن به آن اکشن می بینید. این احتمالاً اولین دوبله انگلیسی بود که من دیدم که کاملاً ترسناک نبود. برای هر شخصیت بسیار خوب انجام شده است. جهت انجام وظیفه در سراسر هیئت مدیره بود. متأسفانه، من هرگز نسخه زیربنایی این را ندیدم. اگر من 30 سال پیش نمره می دادم، 95/100 یک A ثابت می گرفت. اما زمان تغییر کرده است. اگر امروز بخواهم به آن نمره بدهم، هنوز به اندازه کافی برای کسب 78/100 C+ حفظ می شود. اگر می‌خواهید به پایین‌ترین خط حافظه بروید، قطعاً قابل تماشا است. یا اگر جوان هستید و به تاریخچه و تکامل انیمه به عنوان یک هنر علاقه مند هستید، این را باید ببینید. اما در غیر این صورت، واقعاً آنقدر که من می خواهم توصیه نمی شود.

این انیمه زمانی که برای اولین بار پخش شد با در بر داشتن بهترین عناصر سایبرپانک دهه 80 بسیار بزرگ بود. در زمانی که انیمه‌ها هنوز در آمریکا جایگاه ویژه‌ای داشتند و همه کارتون‌های کمدی کمدی را تماشا می‌کردند، تقریباً یک عنوان پرچم‌دار بود. این به نوعی Neon Genesis یا Ghost in the Shell of 1980s یا Psycho Pass در دهه 2010 بود. گذشته از اهمیت تاریخی، امروزه به اسکلت یک داستان خوب نزدیک‌تر شده است، زیرا ایده‌های خوب زیادی داشت اما کار زیادی با آنها نکرد. از نظر ارزش تولید، بسیار خوب است. در زمانی ساخته شده است که همه چیز با چندین لایه سایه طراحی شده است، فوراً مانند هیولاهای CGI امروزی پیر نمی شود. جهان همچنین دیستوپی علمی-تخیلی استاندارد شماست، کلان شهر با فناوری پیشرفته کلاستروفوبیک که تقریباً همه داستان های علمی تخیلی آن را به تصویر می کشند، بنابراین اگر به چنین شرایطی عادت دارید، کشف آن آسان است. قهرمان‌ها ظاهر انیمیشن دهه 80 را دارند (چشم‌های درشت، مدل‌های موی باربی‌مانند)، که در مقایسه با مناظر زمینی‌تر می‌تواند عجیب به نظر برسد. مبارزات رقص زیادی ندارند و حرکات بدن متلاطم است. انیمیشن در بهترین حالت متوسط ​​است. همچنین تعداد نسبتاً بالایی از خدمات طرفداران وجود دارد، زیرا 80٪ از بازیگران را دخترانی زیبا تشکیل می دهند که چندین بار در هر اپیزود/OVA لباس زیر را در می آورند یا با لباس زیر در حال حرکت هستند. صداگذاری خوب است اما عالی نیست. تم های موسیقی قطعات قدرتمندی دارند و در واقع این سریال این افتخار را دارد که اولین عنوانی باشد که از صداپیشگان هم برای صداگذاری شخصیت ها و هم برای خواندن ترانه ها (Priss) استفاده می کند. طرح نسبتا معمولی است. جنایت، فساد و اندرویدهای دیوانه در یک شهر آینده نگر وجود دارد. هرچه می خواهید بخندید که نام آنها بومرهایی است که نمی توانند در یک جامعه با فناوری پیشرفته سازگار شوند. پلیس عادی دستش پر است، تا زمانی که گروهی از جوجه های هوشیار، به نام نایت سابرز، هجوم می آورند و روز را نجات می دهند. هویت آنها پنهان است، انگیزه آنها مشخص نیست. تا اینجا، داستان شبیه تماشای بتمن است. اما در زیر سطح، هر دختری دلایل خود را برای حضور در تیم دارد و رازهای متعددی در پشت منشاء ربات های دیوانه وجود دارد. من آن را بسیار جالب‌تر از آنچه هست به نظر می‌رسانم، زیرا هم توطئه‌ها و هم افشاگری‌ها چیزهای نسبتاً ابتدایی هستند. استودیوی انیمیشن مشکلات بودجه داشت و نتوانست تمام قسمت‌هایی را که در نظر داشت به پایان برساند، بنابراین داستان را تقریباً اپیزودیک و بدون پایان نگه داشت. نسخه بعدی کار بهتری در جمع بندی کارها انجام داد، اما حتی در آن زمان هم فینال بیشتر احمقانه بود تا غم انگیز، با دختران برهنه در حالی که از فضا به پایین می‌افتند و درگیری را حل می‌کردند که انگار یک افسانه شیطانی است. امروزه هیچ چیز تازه یا هیجان انگیزی در آن وجود ندارد. این بیشتر یک قانون نوستالژیک از نوع عناوین جالبی است که برای بدست آوردن حال و هوای دهه 80 که امروزه کاملاً وجود ندارد تماشا می کنید. داستان نیمه جدی است، طرح شل یا کند است، پایان باز یا احمقانه است. ایده اصلی سریال در جاهای دیگر به روش های بهتری استفاده می شود. سرویس هواداران آنقدرها هم عالی نبود. صحنه های اکشن آنقدرها هم عالی نبودند. من نمی توانم آن را به عنوان یک کلاسیک که باید تماشا کرد توصیه کنم.

بحران آدامس 2032-2033. اجازه ندهید نام شما را گول بزند، این سریال علیرغم سنش داغ است. شاید آنها آن را بحران آدامس بنامند، زیرا سه تا از دختران شبیه نوجوانان هستند. بیشتر تمرکز این سریال روی پریسیلا (پریس) سبزه و دوست پسرش از پلیس AD است. تمرکز به سمت انتها و به خصوص در Bubblegum Crash (پایان) به تدریج به سمت سیلیا استینگری، مغز لباس (به معنای واقعی کلمه) تغییر می کند. به نظر من داستان بسیار لذت بخش و پیچیده بود. با این حال به خودتان لطف کنید و نسخه بلو-ری را بخرید، زیرا نیازی نیست دیسک ها را به هم بزنید. پریس، لینا، ننه و مربی سیلیا. کت و شلوار نایت سابرز من را به یاد کت و شلوار مرد آهنی می اندازد، زیرا پرواز می کند، اشیاء را منفجر می کند و بسیار بادوام است. Boomers ماشین‌های مکانیزه هستند و Genom به دنبال تسلط بر جهان است. پلیس AD سعی می کند کمک کند، اما بیشتر در راه است. آن دختر مو صورتی کیست که برای آنها کار می کند؟ به هر حال، وقتی نایت سابرز به دردسر می‌افتد، این به نیروی پلیس AD بستگی دارد، منظور من پشتیبان آنها برای نجات روز است. من پیش فرض نمایش را دوست داشتم، با قهرمان ها و عاشقانه. Bubblegum Crash کار خوبی برای بستن انتهای شل انجام می دهد. انیمیشن خوبی بود اما قابل قبول. من به انیمیشن Bubblegum Crisis (Crises) 7.5/10 و Bubblegum Crash (Crashes) 6.5/10 می دهم. منوی عنوان برای Bubblegum Crisis در Blu-ray بی نقص است. صدا مثل یک ستاره درخشان بود و یک سریال انیمه خوب خیلی خوب ساخت. آهنگ ها بیشتر به زبان انگلیسی دوبله شده اند و در واقع در هر هشت قسمت یک آهنگ جدید پخش می کنند. همانطور که انیمیشن همراه با موسیقی جریان دارد، به موسیقی گوش می دهید. به هر قسمت هیجان می افزاید، اما Bubblegum Crash این را ندارد. در پایان، طرفداران انیمه های قدیمی تر این انیمه را دوست خواهند داشت. ضربه محکمی می زند و با یک تصادف تمام می شود!