Blassreiter

آه خدای من! wtf آیا من چشم بر روی!. هیچ کلمه ای برای توصیف تحقیر من نسبت به این آتش زباله زباله وجود ندارد. جالب به نظر می رسید و خلاصه داستان من را به خود جذب کرد، اما در 10 دقیقه اول تماشای این فیلم، احساس کردم که از دیدن 3 بعدی حواس پرت و بودجه بسیار کم ناراحت شدم، پس از قسمت اول بر اساس سایر نقدها، تماشای آن را متوقف کردم و حاضرم شرط ببندم که داستان است بعد از چند قسمت بهتر میشه اما من بعد از تماشای اپیزود اول ریسک نمی کنم، cgi آنقدر بد است که نمی توانم آن را تحمل کنم......>.فقط از قسمت اول، بسیار طاقت فرسا و سریع شبیه یک کارتون است ffs

اگر شما هم مثل من هستید و اینجا هستید و نقدهای مربوط به نمایش را می خوانید تا بفهمید آیا ارزش دیدن دارد یا نه، من از شما چند سوال می پرسم. آیا دوست دارید/می دانید کامن رایدر چیست؟ آیا تحمل استفاده زیاد از CG تاریخ دار را دارید؟ آیا با معرفی کاراکترها به این دلیل که آنها را از بین ببرند، مشکل دارید؟ اگر هر یک از این موارد برای شما معامله شکن هستند، Blassreiter احتمالا برای شما مناسب نیست. ممکن است به نظر برسد که من این نمایش را دوست ندارم، اما اینطور نیست. این فقط یک نمایش غیرعادی بود. سنش خیلی خوب نبود، و هنجارهای نگارشی عجیبی داشت. اگر تا به حال Kamen Rider را دیده باشید، احتمالاً متوجه می شوید که چرا این مقایسه را انجام دادم. داستان: 8/10: Blassreiter این پتانسیل را داشت که یک نمایش واقعاً خوب IMO باشد، اما بزرگترین عیب آن این بود که خروس نمی‌دانست می‌خواهد با خودش چه کند. در مجموع اغلب اپیزودهایی دریافت می‌کنیم که اساساً یک چیز عجیب و غریب هفته را نشان می‌دهند یا در غیر این صورت به هیچ وجه به طرح داستان کمک نمی‌کنند. از این هم بدتر چون این سریال می توانست به راحتی این قسمت ها را از بین ببرد و یک نمایش 12 قسمتی باشد. هنر: 7/10 تصاویر دو بعدی واقعی IMO بسیار خوبی هستند، من هرگز چیزی ندیدم که بخواهم چشمانم را بیرون بیاورم، و هیچ لحظه دلهره‌آوری از "چرند مقدس که باید عمدا بد باشد" وجود نداشت (همه چشم‌ها) در YOU Gundam AGE) 3D CG در ابتدا بسیار وحشتناک بود، اما من نسبتاً سریع به آن عادت کردم. صحنه‌های مبارزه می‌تواند گاهی اوقات تا حدی خوشه‌ای*ک باشد، اما هنوز هم می‌توانید به طور کلی بگویید که چه خبر است. صدا: 4/10 هر دو OP بسیار خوب بودند و من ED را به اندازه کافی خوب دوست داشتم، اگرچه آنها بسیار فراموش نشدنی بودند. تا آنجایی که OST مناسب وجود دارد، فقط 1 آهنگ وجود دارد که من واقعاً متوجه پخش آن شدم، و حتی آنقدرها هم خوب نیست. تنها دلیلی که صدا به همان اندازه خوب می شود این است که من دوبله را دوست داشتم. شخصیت‌ها: 7/10 من واقعاً می‌خواستم شخصیت‌ها بدرخشند، اما آنها عمدتاً بی‌تفاوت بودند. گرد واقعا جالب بود، از اونجا بیشتر سراشیبی داره. آماندا به سختی یک شخصیت واقعی بود، او عمدتاً قطعه‌ای برای شخصیت‌های دیگر مردم بود. من از ملک در 90 درصد اجرای نمایش متنفر بودم. او می‌توانست نیمه جالب باشد، اما آنها در نهایت از بسیاری از داستان‌های او برای جوزف استفاده می‌کنند، که عمدی بود، اما من هنوز احساس می‌کنم این به مالک آسیب می‌زند. من تا چند قسمت آخر هرمان را بیشتر دوست داشتم. او قرار بود سرسختی داشته باشد، اما محدودیت‌هایی وجود دارد که تا چه حد می‌توانید این کار را انجام دهید. اجازه دهید حتی در Zwölf شروع به کار نکنیم، آنها فقط آنجا بودند تا نمایش را به پایان برسانند، و انصافاً بدون آنها بهتر بود. جالب ترین (یعنی تنها شخصیت های واقعا جالب IMO) جوزف و زارگین بودند. من واقعاً نمی‌توانم به این موضوع بپردازم که چه چیزی آنها را اینقدر جذاب می‌کند بدون اینکه نمایش را خراب کنم، اما برداشت جالبی از مذهبی بودن شخصیت‌های اصلی داشت. لذت: 7/10 می‌خواهم به آن نمره هشت بدهم، اما صادقانه بگویم پایان آن به اندازه‌ای بد بود که لذتم را از بین ببرم. Blassreiter به هیچ وجه نمایش کاملی نیست، جهنم اغلب اوقات بیشتر مخالف آن است، اما در کل هنوز فکر می کنم بسیار سرگرم کننده بود، و حتی ایده های خوبی داشت. حتی اگر واقعا آنها را خیلی خوب اجرا نکرده باشند.