Tabi Machi Late Show

Tabi Machi Late Show یک انیمه کوچک است که کمتر از نیم ساعت طول می کشد تا هر 4 قسمت تمام شود. اگرچه، با وجود کوتاهی و سادگی محض تجربه ای که این انیمه ارائه می دهد، هنوز هم می تواند محتوای احساسی واقعی را ارائه دهد، بسیار بیشتر از آن چیزی که من از چنین نمایش گذرا انتظار داشتم. به این ترتیب، آن را به بوی شیرین باد تشبیه می‌کنم، راهی که از کجا می‌آید به زندگی آدمی می‌آید، و در یک لحظه از بین می‌رود، با این حال آن لحظه را به چیزی غیر محسوس تر از آنچه در غیر این صورت بود می‌سازم. . من باید با قوی ترین جنبه این نمایش، داستان شروع کنم. داستان‌ها متشکل از 4 تصویر کوتاه که حول مفهوم سلام و خداحافظی متمرکز شده‌اند، آهنگ خوبی دارند و قانع‌کننده هستند، هرچند که با دو قسمت آخر که به‌طرقی دو قسمت اول به‌طور غم‌انگیزی احساسی نیستند، واقعاً می‌درخشند. این دو قسمت به طور خاص یک اعتبار واقعی برای این انیمه است، زیرا تولیدات چند فصلی وجود دارد که نمی توانند در ده ها ساعت کاری را انجام دهند که Tabi Machi Late Show در زمان کمتری نسبت به میانگین استراحت ناهار شما انجام می دهد. متأسفانه هیچ چیز دیگری در مورد این انیمه تقریباً قوی نیست. در حالی که کارگردانی هنری کاملاً زیبا است و ریشه در این پس‌زمینه‌های آبرنگ آرام دارد، اما به ندرت متحرک شده است و بیشتر اوقات شبیه چیزی شبیه به نمایش اسلاید است. در واقع، همه چیز به جز پس‌زمینه‌ها بسیار آماتوری و حتی گاهی درهم و برهم است. صدا بهتر از هنر است، اما همچنان غیرقابل توجه است، با صداگذاری و موسیقی متن که هر دو تمام استانداردهای اولیه کیفیت را دارند. شخصیت‌ها برای داستان‌های فردی خود مناسب هستند، اما آنها فقط به اندازه‌ای که کاملاً لازم است شخصیت‌پردازی دریافت می‌کنند، که گاهی باعث می‌شود شخصیت‌های خاصی کمی احساس بی‌قراری کنند. از میان آنها، افراد مورد علاقه من ساکورادا و ماتسوزاکی هستند، نه تنها به این دلیل که هر دو از قسمت آخر هستند که نمایش بسیار قوی ای دارد، بلکه به این دلیل که برخی از بهترین شخصیت پردازی ها را در طول مدت حضورشان روی پرده دریافت کردند، و با هم بازی کردند. خوب. به طور کلی، Tabi Machi Late Show یک OVA کوچک دوست‌داشتنی و ناقص است که ارزش صرف زمان ناچیز برای تماشای آن را دارد.

یک راه عالی برای گذراندن سی دقیقه. تنها در چهار قسمت، Tabimachi Lateshow به هدف خود برای کشف "سفرها و خداحافظی ها" در قطعات کوچک دست یافت. هر قسمت داستان متفاوتی را دنبال می کند. تشکر از یک مربی، نمایشنامه دبیرستانی، از دست دادن و ادامه زندگی همه در هفت دقیقه به طور کامل بررسی می شوند. این انیمه هر بار زیبا و حتی اشک آور در قسمت سوم، ثابت می کند که چقدر می توان در مدت زمان کوتاهی به نتیجه رسید. این به هیچ وجه کامل نیست، اما به تصویر می کشد که چگونه احساسات افراد بر زندگی آنها تأثیر می گذارد. ما نگاهی اجمالی به زندگی هر شخصیتی می بینیم که دنبال می شود. به اندازه کافی به ما داده شده است که انگیزه‌های آن‌ها، روابط با اطرافیانشان را بشناسیم، و کمی در اپیزود داشته باشیم. دختران دبیرستانی کوچک بودند اما هرگز یکدیگر را فراموش نکردند. پسر جوان اپیزود سه داستانی کاملاً دلخراش دارد که از طریق داستان گویی تصویری به جای هجی کردن آن برای مخاطب روایت می شود. شخصیت‌ها به اندازه‌ای هستند که داستان را تحت تأثیر قرار می‌دهند. انیمیشن بحث برانگیزترین قسمت این انیمیشن است. این یک نمایش اسلاید 1 فریم در ثانیه با طراحی شخصیت های اصلی تقریباً شبیه نمایش های کودکان است. من شخصاً از این موضوع ایرادی ندارم و سبک می تواند به تأثیر احساسی داستان در دست اضافه کند. با این حال، به همین راحتی می تواند شما را از سریال دور کند. موسیقی تداعی کننده یک بازی فلش بود اما به شکلی خوب. صلح آمیز بود اما پیچیده نبود. بدون ایجاد حواس پرتی، حال و هوای خوبی به انیمه داد. صداگذاری بسیار خوب بود، اما این نقش‌ها بیشتر تنها نقاطی را در یک رزومه پر می‌کنند. من واقعا از وقتم با این سریال لذت بردم. کوتاه بودن فوق العاده تماشای آن را در یک جلسه آسان کرده است و من آن را به افرادی که به نوعی پاک کننده کام نیاز دارند یا از نمایشی که در حال تماشای آن هستند دوری می کنند توصیه می کنم. همچنین خوب است که قبل از خواب استراحت کنید یا حتی به خواب بروید. طرح: 8.5/10 شخصیت ها: 7.5/10 انیمیشن: 7/10 صدا/موسیقی: 8/10 لذت: 9/10 به طور کلی: 8.0/10