Shabake

Shabake ... وجود دارد. این یک داستان در مورد بسیاری از چیزها است، اما در مورد هیچ چیز خاصی نیست. ساختار آن در همه جا وجود دارد، در حال رازآلود بودن است. نقشه ای به اندازه شهری که قرار است نشان دهد بی فایده خواهد بود. به همین ترتیب، تاریخی که فقط درباره حقایق تصادفی صحبت می کند نه روایتی درباره آنها، مفیدترین آنها نیست. Shabake این داستانی است که مدام خطوط داستانی جدیدی را می کشد، اساساً خطوط قبلی را در پس زمینه های عقب افتاده قرار می دهد، که باعث می شود آنها احساس رها شدن یا پیشرفت در سرعت حلزون کنند. قهرمان ما سلامتی ضعیفی دارد! آیا این به هیچ وجه به شکل ما پس از اولین باری که آن را یاد می گیریم، مرتبط است؟ خیر yōkai های زیادی در این انیمه وجود دارد، yōkai باحال هستند، اما مگر اینکه شما فقط دوست دارید به yōkai نگاه کنید، انیمه تا کنون کار زیادی با آنها نکرده است. ما یک طرح داستانی احتمالی با قهرمان داستانمان و برادر (ناتنی) او داریم. آن چه می تواند باشد؟ من نمی دانم. ما یک طرح داستانی با یک مرد قاتل داریم. چه ارتباطی با قهرمان داستان ما و هر چیز دیگری دارد؟ من نمی دانم. بیشتر آن فقط ماست که زندگی روزمره شخصیت‌ها را می‌بینیم، و من تعجب نمی‌کنم اگر در ابتدا قرار بود کل ماجرای قاتل بعداً منتشر شود، اما ویراستاران از نویسنده التماس کردند که در ابتدای داستان اتفاقی بیفتد. من ممکن است خشن به نظر بیایم، اما 3-4 قسمت در یک انیمه باید مسیری را که در آن پیش می رود داشته باشد. Shabake... اینطور نیست، انگار داستانی بدون گذشته و آینده است، فقط در حال رخ دادن است، از نظر داستانگویی یک «خورش همیشگی». شاید هدف همین باشد، شاید تلاش برای «تجربه ای» از زندگی در ژاپن فئودال با یوکای باشد، اما اگر چنین است... خب، این یک خورش با طعم اکتسابی است.