Natsu no Arashi! Akinaichuu

این فصل دوم Natsu no Arashi است. با این حال، می توان آن را به طور جداگانه تماشا کرد زیرا طرح تمام محتوای خود را از دست داده است. این فقط طرح های کمدی سبک است و قسمت ها کاملاً مستقل هستند. علاوه بر این، گگ ها در این فصل دوم خنده دار و بیش از حد مورد استفاده قرار نمی گیرند، و بسیاری از آنها قبلاً در فصل اول استفاده شده بودند، بنابراین دیگر باعث خنده من نشد. وقتی 20 بار یک جوک را می شنوید، از قسمت 1 به همان اندازه عصبانی می شوید که مردی که نمک می خواهد. به عنوان مثال، یک قسمت وجود دارد که در آن یکی از شخصیت ها به یک شخصیت فانتزی خنده دار تبدیل می شود، و کل اپیزود یکسان است. بارها (تبدیل) در کل قسمت... حتی انیمیشن هم ناامید است، مثل فصل اول روان و رنگارنگ نیست و شخصیت ها اغلب بی حرکت هستند. با این حال، از نظر صدا، هنوز موسیقی های خوبی وجود دارد. داستان: 2/10 (در این فصل داستانی وجود ندارد) هنر: 5/10 (شخصیت ها کاملا ثابت و بی احساس هستند) صدا: 7/10 (موسیقی ها خوب هستند، شاید به خوبی فصل اول نباشند) شخصیت ها: 2/10 (توسعه شخصیت صفر) لذت: 2/10 (افراد بیش از حد استفاده شده و حتی واقعا خنده دار نیست) به طور کلی: 4/10 برای جمع بندی، من این انیمیشن را به کسی توصیه نمی کنم. اگر فصل اول را دوست داشتید، اگر فصل دوم را رد کنید، چیزی را از دست نمی‌دادید. شاید در عوض مانگا را امتحان کنید.

زمانی جوان بودیم. آرزو می‌کنیم که آن تابستان تا ابد ادامه داشته باشد، نگران مسائل بی‌اهمیت باشیم، عاشق افراد اشتباه شویم و فکر کنیم که همه چیز را می‌دانیم. و سپس آن سن مشخصی فرا می رسد که با ارواح گذشته خود مواجه می شویم تا به ما یادآوری کند که این جوانی رز رنگ بود که ما امروز را شکل داد. یادآوری خاطره در دوراهی بزرگ شدن، جلسه درمانی است که همه ما می توانیم هر از چند گاهی از آن استفاده کنیم. پس نزدیک‌ترین روح گذشته را بگیرید و مستقیماً به دو فصل از سواری غیرمتعارف Natsu no Arashi با نسبت‌های بازتعریف‌کننده تاریخ بپرید. داستان - 6 هاجیمی یاساکا، جوان 13 ساله بدجنس، با پدربزرگش در حومه شهر نقل مکان می کند و تابستانی را تجربه می کند که هرگز فراموش نخواهد کرد. به عنوان یک خاطره دور از دوران جوانی هاجیمه، او با نامحتمل ترین گروهی که زندگی او را تغییر داد ملاقات می کند. آنها همراه با یک مدل بچه‌باز، ارواح جنگ جهانی دوم، یک کارآگاه پاره‌شده و یک کلاهبردار روباهی، یک کافه قدیمی را اداره می‌کنند و گاهی اوقات در اوقات فراغت خود به مسافرت می‌پردازند. این را با جستجوی انسان در حال رشد برای عشق ترکیب کنید و ما یک رامکام ماوراء طبیعی، تکه ای از زندگی، تاریخی و دوران بلوغ در مورد سفر یک نوجوان 13 ساله در زمان و خود خواهیم داشت. همانطور که فرضیه جذاب و بارگذاری شده است، قلاب اصلی سری در مکانیک گیج کننده سفر در زمان نهفته است. ناتسو نو آراشی به جای هدف معمول انجام دادن و روشن بینی، پارادوکس سفر در زمان را با در نظر گرفتن عمل سفر در زمان به عنوان بخشی از جدول زمانی طبیعی دور می زند. سفر در زمان در اینجا یک مداخله نیست، بلکه پدیده‌ای است که رویدادهای اجتناب‌ناپذیری را ایجاد می‌کند که ما آن را بدیهی می‌دانستیم. به بیان ساده، سرنوشت در سفر در زمان نقش داشته و باعث پیشرفت داستانی گذشته‌نگر جالبی می‌شود. سفر در زمان خواه برای شوخی، دور ریختن غذای فاسد، نجات قربانیان حمله هوایی یا کشف اسرار گذشته باشد، سفر در زمان یک امر ثابت سرگرم کننده در Natsu no Arashi است. اما این طرح در واقع چگونه پیش می رود؟ فصل اول یک داستان خاستگاهی برای افرادی بود که هاجیمه با آن ها روبرو می شود، در حالی که فصل دوم تلاش می کرد روابط شخصیت ها را توسعه دهد. اگرچه اولی به دلیل پرت شدن حواس دومی بیش از حد توسط گگ ها تاثیر و جهت بیشتری داشت، اما هر دو از همان مشکل عدم حرکت طرح رنج می برند. می‌توانست از قسمت‌های بیشتری استفاده کند زیرا برخی از توسعه‌ها نامنظم به نظر می‌رسیدند. اما برای نحوه ارائه همه چیز، شکاف ها و جریان نامنظم حس یک دفترچه را به آن می دهد. در ازای مقداری سرمایه‌گذاری در داستان، قسمت‌های سرگرم‌کننده و به یاد ماندنی را که به ماهیت اپیزودیک سریال می‌افزایند، می‌بینید. این بدان معنا نیست که Natsu no Arashi نمی تواند بینندگان خود را جذب کند. این فیلم دارای لحظات قدرتمندی در تأثیر درام های تاریخی، عشق نافرجام و مضامین جوانی زودگذر است. در آرام ترین حالت، با سفر در زمان و محیط کافه بازی می کند. اغلب از طنز و طنز استفاده می کنند. کمئوهای School Rumble برای جین کوبایاشی که هر دو مانگا را می‌نویسد نیز بسیار جذاب بود. نکته اصلی این است که در حالی که Natsu no Arashi می‌تواند یک فرضیه سرگرم‌کننده و خلاقانه را با اجرای غیرقابل پیش‌بینی به رخ بکشد، اما با سرعت‌های بی‌هدف و توسعه‌ی داستان کند در فصل دوم کوتاهی می‌کند. هنر - 9 شفت؟ من وارد هستم. همانطور که گفته شد، انتظار داشتم طرح های معمولی براق، حرکات اغراق آمیز، رگبار متن و فیلترهای رنگی تصادفی روی هر صحنه ریخته شود. پس از اتمام فصل اول، یک سوال در ذهنم بود. "این چه سالی ساخته شد؟" 2009. از پالت رنگی کمی قدیمی و نورپردازی محیطی دلپذیر گرفته تا طرح‌های شخصیت‌های درهم و برهم که دارای استایل چشم دیروز هستند، می‌توانستم قسم بخورم که نمایشی از اوایل دهه ۲۰۰۰ را تماشا می‌کنم. برای اینکه همه چیز را در نظر بگیریم، Natsu no Arashi در همان سال با Bakemonogatari پخش شد. حدس می‌زنم می‌دانیم که بیشتر بودجه انیمیشن کجا خرج شد. فصل دوم تنها چهار ماه پس از فصل اول، با ارزش‌های تولید تصفیه‌شده‌تر، همانطور که با افزایش وضوح و حرکات نرم‌تر نشان داده شد، افزایش یافت. با وجود آن، همچنان به حس کلاسیک اولی پایبند بود. با کنار گذاشتن نکات فنی، آیا شفت عمداً نمایش خود را به عقب برگرداند؟ حتی برای آنها، این به سطح جدیدی از خلاقیت می رسد. این بدان معنا نیست که Natsu no Arashi فاقد هرگونه برجسته بصری است. انیمیشن به طرز فریبنده ای روان است. به کمک قطع‌های مکرر صحنه شفت، این توهم یک جریان مداوم از کنش‌ها را ایجاد می‌کند که این تصور را ایجاد می‌کند که همیشه چیزی روی صفحه اتفاق می‌افتد. طراحی کاراکترها نیز یک مزیت است. در جنسیت، شخصیت و طبقه اجتماعی تلفظ می شود. ظاهر عمومی برای مردان جسور و گستاخانه است در حالی که برای زنان باریک و دقیق است. شخصیت توسط چهره منحصر به فرد هر شخصیت ثبت می شود در حالی که چشم ها آن را برای جایگاه اجتماعی می بینند. به عنوان مثال ویژگی های Arashi و Kaya در مقابل ویژگی های Kanako و Yayoi را در نظر بگیرید. در مجموع آراشی و کایا به عنوان نخبگان، طرح های ظریف تری با چشمانی زنده دارند. آرشی با داشتن روحیه شادابتر و آزادیخواهانه، چهره زنده تری از این دو دارد. کایا، طرف مقابل قطبی اش، چشمان آبی پررنگ و پوست و موهای سفید ظریف. نشان دهنده نگرش محافظه کارانه تر و خانمانه تر است. از سوی دیگر، کاناکو و یایوی از طبقه کارگر دارای ویژگی های اساسی تری با چشم های کدرتر هستند. کک و مک و قیطان کاناکو با چشمان کوچک شبیه طبیعت صاف و اصلاح نشده او است، در حالی که چشمان پهن و بدون مردمک یایویی و موهای ریخته شده او را وفادار و در عین حال ضعیف نشان می دهد. و البته، تمام جزئیات دیگری را که شفت روی آن نوشته است فراموش نکنید: تغییر سبک هنری، زوایای تصادفی دوربین. فیلم‌های اکشن زنده DIY، بخش‌های مرموز درباره خلاصه‌های مانگای محبوب، تعداد شگفت‌انگیز عکس‌های ناف به دلیل عدم کج شدن سر، و حتی ژست‌های برجسته روی جلد مجله با رقص‌های ناخوشایند در اواسط مکالمه. اگرچه ناتسو نو آراشی نسبت به دیگر آثار پویاتر خود ضعیف تر است، اما همچنان از نظر سبکی موفق است. شگفت‌انگیز است که چگونه این هنر کاملاً با فضای تاریخی ترکیب می‌شود تا احساس روزهای خوب گذشته را تجسم کند. تدبیر فنی و مضمون مناسب باعث شد که نمرات تقریباً عالی را برای هنر بدهم. کیفیت کلی تنها مانع 10 است. صدا - 9 هنر Natsu no Arashi تنها چیزی نیست که تصمیم به عقب نشینی گرفته است. برای یک چیز، BGM به آهنگ های جوک باکس کافه و سازها تقسیم می شود. آهنگ های واقعی به عنوان موسیقی محیطی در کافه استفاده می شد که بیشتر از آهنگ های پاپ و راک دیروز تشکیل شده است. جوک باکس تقریباً در هر قسمت یک آهنگ متفاوت را در پس‌زمینه پخش می‌کند، این مضحک است. در مورد سازها، صحنه‌های اکشن گاه به گاه آهنگ‌های شاد، برنجی و مصنوعی پر از سنتای را دریافت می‌کنند. در همین حال، لحظه‌های لمس‌کننده با آهنگ‌های آرام پیانوی ملایم، زه‌های خاطره‌انگیز، زنگ‌های خاموش و بادی‌های چوبی موقر تزئین می‌شوند. حتی من را در آغاز و پایانی که فقط یکپارچه‌سازی شده فریاد می‌زند، شروع نکنید. برای اولین افتتاحیه، چیزی که به نظر می رسد جذاب ترین افتتاحیه با آوازهای شیک و ملودی برنجی باشد، به عنوان یک فریاد مبتکرانه برای دختران جلد ژاپنی دهه 70 و آستین های آلبوم ظاهر می شود. نماهای لایو اکشن تایم لپس از پیاده‌روها در برابر موسیقی پاپ جاسوسی قدیمی با گیتارهای زیبا و بوق‌های نمایشی پایان اول را تشکیل می‌دهند. فصل دوم با سرویس هواداران با تم استوری‌بورد سیاه و سفید شروع می‌شود که در امتداد سینتی‌پاپ ارزشمند نمایش داده می‌شود. و در نهایت، پایان دوم از چیپ‌تون و هنر 8 بیتی در برابر صحنه‌های لایو اکشن سه‌پیکر استفاده می‌کند. صداها نیز به طرز شگفت انگیزی برای اقتباس از انیمه کم کلید خوب هستند. هاجیمه به عنوان یک یقه ی خونگرم با قلب شونه ای تمام می شود. صدای پیش از بلوغ جون هنوز وارد قلمروی آندروژنی می شود و جیغ های به ندرت او کاملاً شایان ستایش به نظر می رسد. کارآگاه در حالی که کلاهبردار تلاش می کند تا اغوا کننده باشد اما به عنوان یک دیوانه کنترل بدجنس ظاهر می شود، همه عصبانی می شود. آراشی صدای دختر همسایه را بر خلاف بنفشه چروک شده خالص و خوش اخلاق کایا دارد در حالی که کاناکو با یایویی که به خوبی دیتز بی گناه را بیرون می کشد زبان تند و تیز می شود. همه آنها لحظات کلیدی خود را دارند و مرد، آیا آنها را تحویل می دهند. مخصوصاً آراشی، کایا، جون و حاجیمه. حتی در این بخش، Natsu no Arashi از نظر سبک و کیفیت ظریف کوتاه نمی آید. اجراهای بسیار خوب seiyuu و مناسب ترین انتخاب موسیقی متن، این قرارداد را برای نابغه پنهان در کار در اینجا مهر و موم می کند. شخصیت ها - 6 بذار همین الان بگم رشد شخصیت متوقف می شود و تعاملات فرمولی می شوند. عوامل رهایی بخش شخصیت برجسته آنها و برخورد آرمان ها ناشی از شکاف نسلی بین شخصیت ها است. ما جوانان (هاجیمه و جون)، نوجوانان قدیمی (آراشی، کایا، کاناکو و یایویی) و بزرگسالان مدرن (کارآگاه و شیاد) را داریم. هاجیمه راس کوچک است. تا حدی شکاک و همه‌چیز برادر، شخص مظهر قهرمان بی‌رشته‌ای است که در نبردهای خود می‌جنگد و ضعیفان و ستمدیدگان را نجات می‌دهد. همه در حالی که چشمانش را برای خانم ها نگه می دارد. دختر بی خیال جنکی، آرشی، نجیبی است اما از حاجیمه برونگراتر است. کایا نقش خود را به عنوان یک دختر سنتی که فکر نشان دادن پوست و هدر دادن بوسه عشق واقعی را از بین می‌برد، میخکوب می‌کند. کاناکو با عرق پیشانی خود زندگی می کند. نماینده طبقه کارگر تلخی است که به همه افراد معدود ممتاز حسادت می کند. و یایویی معشوق آسیب پذیر باقی می ماند. رمان عاشقانه نوپا با محوریت Hajime، غوطه ور شدن تاریخی از نکات ظریف در شخصیت ها و محیط، و "چه می شد اگر" که هرگز با زندگی ارواح اتفاق نیفتاده قطعاً از نکات برجسته سریال هستند. ارواح آن را خشن دارند. نجات قربانیان بمب‌گذاری که هرگز مرگشان را پیش‌بینی نمی‌کردند، شکاف اجتماعی و سیاست‌های سخت‌گیرانه در طول جنگ جاری را معنا می‌کردند، و تنها به عقب برگردیم تا دائماً یک اعتراف عاشقانه را تکرار کنیم که هرگز اتفاق نخواهد افتاد. Natsu no Arashi بسیار جدی می شود و لحظات جذابی از این دست است که بهترین استفاده را از شخصیت های متمایز می کند. به اندازه ای است که از میزان فحاشی که در بیشتر مواقع انجام می دهند، بگذرد. لذت بردن - 7 داستان ناکافی به نظر می رسید، روابط حل نشده بود، شخصیت ها می توانستند کارهای بیشتری انجام دهند و محیط جنگ جهانی دوم فقط خواستار توضیحات بیشتر بود. اما برای آنچه که هست، از تماشای آن پشیمان نیستم. کمدی ممکن است کهنه شود. این درام روی تو می خزند. و عاشقانه برداشتی تازه بین دیدگاه مدرن و سنتی است. توسعه ضعیف واقعاً دلیلی برای ورود به این نمایش نبود. Natsu no Arashi تلاشی متواضعانه برای نوشتن نامه ای عاشقانه به گذشته از طریق انتقال میزان ارتباط ما با آن است. این یک سفر نوستالژی است که به عنوان شاهدی بر ذوق و شوق دهه 70 است. در تمام زمینه های تولید هوشمندانه است، اما در بهترین حالت یک ساعت معمولی است که به ندرت به خانه می آید. این ثابت می کند که گذشته زمانی واقعی بوده است. و اینکه ما احمقی هستیم که طوری زندگی می کنیم که هرگز اتفاق نیفتاده است. پس عاشق گذشته باش این تنها توهمی است که می دانیم وجود داشته است. زیرا زمانی که فراموش می کنیم، شروع به بزرگ شدن می کنیم. مهم نیست که چقدر خاص باشد، تجربیات غیرواقعی مانند این بعداً تحت تأثیر تجربیات واقعی قرار خواهند گرفت. و تو دیگر به آنها اعتقاد نخواهی داشت.» - آراشیاما سایوکو به طور کلی - 7