Leadale no Daichi nite

طرحی ندارد. واضح است که قرار نبود طرحی باشد و فقط می خواست موقعیت های خنده دار را نشان دهد. سبک هنری خوبی دارد اما با نوشتن سطل زباله تلف شده است. همه شخصیت ها حتی قهرمان داستان فراموش شدنی بودند. اساسا قرار است یک نمایش کمدی باشد. توجیه هر چیز دیگری سخت است. اما حتی آن را انجام نمی دهد. هیچ وقت خنده دار نبود من نمی توانم باور کنم که کسی که این را نوشته است در مورد سوء استفاده والدین از فرزندان خود که آنها را می پرستند، شوخی پیدا کند. این نوع طنز بارها و بارها تکرار می شد. طنز کار نمی کند اما آن نوع طنز تکرار می شود. فقط یک نمایش زباله! من از آن متنفرم. اگر من را باور ندارید، با خیال راحت این نمایش را امتحان کنید.

[اطلاعات بیشتر در مورد سبک بررسی من را می توان در نمایه من یافت] ▶خلاصه و توصیه: ------------------------------ ---------------------------------- ❗نقد من برای مانگا یکسان است. جز اینکه من آن را توصیه نمی کنم. انیمه داستان را به خوبی قبول نمی کند. با نمایشی که به شیوه ای بسیار کمتر طبیعی ارائه می شود و اهداف و کیفیت هنری قابل قبول است. این یک فانتزی قدرت خوب / برشی از داستان زندگی است، اما انیمه در ارائه آن کار خیره کننده ای انجام نمی دهد. ▶داستان: ---------------------------------------------- ------------------------------------------------ یک زوج ایسکائی با قهرمان های زن وجود دارد، اما بیشتر آنها ماجراجویی فانتزی نیستند. که این داستان را تا حدودی برجسته می کند. [من با استفاده از معجون زنده می‌مانم] انیمه‌ای شبیه به این است. اما من معتقدم این چند امتیاز بهتر است. هر دوی آنها فانتزی های قدرتی با مسائل مشابه در مقیاس هستند. قدرت‌های خدای قهرمان داستان آن‌ها را برای حل همه مشکلات جهان به‌طور منحصربه‌فردی مناسب می‌سازد، در حالی که خود شخصیت چنین توجهی را نمی‌خواهد. این باعث می‌شود که تمرکز سریال اغلب بین موقعیت‌های کم خطر و رویدادهای تکان دهنده جهان جابجا شود. گاهی اوقات میان قوس. در انیمه، آنها متأسفانه از بسیاری از لحظات مهم تعیین کننده شخصیت رد می شوند. ▶شخصیت ها: ---------------------------------------------- ------------------------------------------ شخصیت ها به طرز شگفت انگیزی با طراوت بودند. در حالی که بیشتر آن‌ها مانگا/انیمه‌های معمولی هستند، شخصیت و موقعیت شخصیت اصلی باعث می‌شود که به شیوه‌ای منحصربه‌فرد با یکدیگر تعامل داشته باشند که قبلاً در انیمه ندیده‌ام. در نهایت، به‌عنوان نمایشی با شخصیت اصلی زن که هدفش جمعیت‌شناسی زن است، کمتر امکان جنسی‌سازی غیرضروری از شخصیت‌های زن و بچه‌ها وجود دارد و من هنوز هیچ کدام را ندیده‌ام.