Kino no Tabi: The Beautiful World - The Animated Series

اول از همه این یک راه‌اندازی مجدد از نسخه 2003 انیمه است، هر دو از یک رمان سبک نوشته شده در سال 2000 اقتباس شده‌اند. سلب مسئولیت: من 2 قطعه رسانه دیگر را صحنه یا نخوانده‌ام. این که تمام گفته های این نمایش یک ماجراجویی بود، باعث ناراحتی من شد، باعث خنده ام شد و چند بار "wtf" گفتم. این نمایش با تمام شوخی ها و افسانه هایش واقعاً خودآگاه است که من واقعاً از آن استقبال می کنم. واقعاً شبیه مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه به نظر می‌رسد و به نوعی داستانی پیچیده وجود دارد، اما در کل اکثر قسمت‌ها را می‌توان تقریباً به هر ترتیبی تماشا کرد تا جلوه‌ای مشابه به دست آورد. برخی از شخصیت‌های جانبی جلو می‌روند، اما Kino و Hermes تقریباً می‌توانند در هر قسمت تصادفی در هر زمان قرار بگیرند و منطقی است. این نمایش کار بسیار خوبی را انجام می دهد و به شما نشان می دهد که جهان چقدر می تواند وحشتناک باشد، اما با وجود آن هنوز می توانید از زندگی لذت ببرید و در زندگی به جلو حرکت کنید. من واقعاً با این واقعیت طنین انداز شدم و همه چیز به نوعی تمثیلی برای افسردگی به نظر می رسید. من هم می‌دانم یک نمایش زمانی خوب است که در پایان به خودم می‌گویم... "صبر کن، همین؟!" و این قطعا یکی از آن لحظات بود. به هیچ وجه نمی توانم بگویم که این یک شاهکار بود، من معتقدم رسانه های دیگری هستند که احساسات مختلف را خیلی بهتر منتقل می کنند، اما بد نبود، حتی نزدیک هم نبود. در کل تجربه خوبی بود و من این را توصیه می کنم. عجیب است که نزدیک‌ترین چیزی که می‌توانم این را با آن مقایسه کنم، Mushishi است، علی‌رغم اینکه آن را دوست ندارم.

همه را در سال 2024 دیدم، با زیرنویس، با خواندن توصیه های چند قسمت از این سریال، این سریال را قبل از نسخه اصلی دیدم (که هنوز آن را تماشا نکرده ام) و هرگز سریالی که بر اساس آن ساخته شده است را نخواندم. از آنجایی که من منبع اصلی را نخوانده ام یا سریال اصلی را ندیده ام، آن را با خودش مقایسه نمی کنم. به همین دلیل، من احتمالاً در مورد آنچه که نیست یا باید باشد، یا اینکه چگونه اندازه گیری نمی شود، انتقادی ندارم. تنها چیزی که می دانم این است که چیست. و آنچه که هست، در بیشتر موارد، لذت بخش است. اکثر داستان ها خیلی خوب هستند. هر داستانی خودکفا نیست، اما اکثر آنها هستند. بسیاری از آنها کینو ندارند، که به نوعی ناامیدکننده است. سریال واقعاً آنقدر طولانی نیست که بتوان زمان قابل توجهی را با شخصیت‌های دیگر سپری کرد، زیرا هر قسمتی که با آن‌ها انجام می‌شود، یک قسمت کمتر است که با Kino و Hermes سپری می‌کنید، اما چند قسمت وجود دارد که این انحرافات را در آنها مشاهده می‌کنید. که Kino به طور کامل غایب است یا فقط بخشی از آن را ارائه می دهد. تصور می‌کنم به منبع منبع گره خورده است، اما همچنان. داستان ها، به طور کلی، خوب بودند، اما از نظر لحن بسیار متنوع بودند. شما برخی از آنها را داشتید که تقریباً از نظر سبکی زندگی می کردند، برخی دیگر به طرز دیوانه کننده ای شدید بودند، و سپس قسمت آخر را با گوسفندان داشتید که واقعاً احساس می کرد ما را ترول می کنند. منظورم این است که من و همسرم تمام مدت می خندیدیم، اما با این حال ... آنقدر تغییر مسیر ناگهانی برای نمایش بود که شبیه یک تقلید است. من عموماً سبک انیمیشن را دوست داشتم، اما 1) تا به حال به آن عادت کرده‌ام، و 2) هنوز نسخه اصلی را ندیده‌ام، بنابراین آن را با آنچه تقریباً همه می‌گویند «بهتر» مقایسه نمی‌کنم. صدا خوب بود صداگذاری خوب بود قدم زدن در 12 قسمت تقریباً وجود نداشت. فقط به این دلیل که شخصیت ها معرفی می شوند و بعداً دیده می شوند، باید آنها را به ترتیب تماشا کنید، اما "توسعه" زیادی وجود ندارد. اما این خوب است، زیرا واقعاً داستانی وجود ندارد که در حال «پیشرفت» باشد. در کل خوب بود من ناامید نیستم آن را تماشا کردم. اما به عنوان نمایش، برخی چیزها فقط... کم بود. مطالب کافی برای بسیاری از اپیزودهای غیر متمرکز بر سینما وجود ندارد. تعداد زیادی شخصیت به ظاهر مهم بدون توسعه کافی معرفی شدند. قدم زدن در اپیزودها نیز گاهی اوقات کم به نظر می رسید. تمام آنچه گفته شد، آنقدر دوست داشتم که بخواهم برگردم و سریال اصلی را ببینم، بنابراین در لیست من است.

این انیمه یکی از آنهایی است که با دیدن یک قسمت آن دوپامین دریافت می کنید. من شخصاً آنقدر صبور نیستم که برای دریافت صحنه های اوج مانند انیمه های رازآلود صبر کنم. بنابراین وقتی یک انیمیشن معمایی کافی در نیمی از یک اپسیدو و اوج در یک ربع ارائه می دهد، لعنتی بله! شما می توانید این انیمه را با بینگ tiktok مقایسه کنید، اما همه tiktok ها به صورت جداگانه به قطعات شگفت انگیز تبدیل می شوند. ما نه تنها دوپامین دریافت می کنیم، بلکه روشی کاملاً منحصر به فرد برای مشاهده آنچه که یک کشور را "عادی" می کند، دریافت می کنیم. به عنوان مثال، کشوری که در آن اعمال اخلاقی یک نفر سیستم امتیازدهی است. در ظاهر چنین سیستمی بسیار امیدوارکننده به نظر می رسد. به هیچ وجه ممکن است چیزی با آن اشتباه باشد. اما اوه مرد، اوه مرد، پیچ خورده ترین حفره را دارد که من را می ترساند. من شخصاً به CGI یا انیمیشن بد یا طراحی شخصیت بد در داستان های خوب اهمیتی نمی دهم. این فرمول من است: انیمیشن بد/هنر/CGI + داستان خوب = سریال خوب امتیاز نهایی - 8.5/10