Goodbye, Don Glees!

این یک فیلم عالی است. از خودم انتظار نداشتم گریه کنم. داستان خوبی داشت قدم زدن می‌تواند شما را ناامید کند، اما پیام آن باورنکردنی بود. یافتن گنجینه های یکدیگر در میان یکدیگر کار خوبی بود. من امیدوار بودم که دراپ بیشتر به عنوان یک شخصیت شکل بگیرد. در طول مسیر چیزهایی را انتخاب می کنید که آشکار هستند. اگر در قالب اپیزودال بود، این می توانست خیلی بهتر انجام شود. از نظر بصری عالیه روشی که محیط اطراف آنها را به تصویر می کشید زیبا بود. سکانس پایانی یک تماس عالی برای شخصیت ها بود. من این را بدون هیچ فکری تماشا کردم و فکر کردم فیلمی درباره دوستان و شیمی آنهاست. این پیشرفت آنها را در طول سفرشان نشان می دهد و زندگی و مبارزات شخصیت ها پایه و اساس و قابل ارتباط است. من از خطوطی که دراپ به روما و توتو می گوید خوشم می آید. می‌توانم بگویم این که در پایان احساس احساسات بیشتری می‌کردم، برایم متفاوت بود.

خداحافظ دان گلیز! فیلمی از آتسوکو ایشیزوکا، کارگردانی است که به خاطر کارگردانی مجموعه انیمه‌های «مکانی فراتر از کیهان» شناخته شده است. از آنجایی که تولید توسط یکی از غول های تولید انیمه انجام شده است; استودیو Madhouse، برتری آشکار در ارزش هنری را می توان با درجه بندی رنگ منحصر به فرد که هدفی را برای داستان دنبال می کند غیر قابل انکار مشاهده کرد. داستان در مورد ماجراجویی است، و این چیزی است که کارگردان در به تصویر کشیدن آن بسیار خوب است، کل حس ماجراجویی، روند آن و پایان آن برای تماشای بسیار رضایت‌بخش و مفید است، اگرچه من معتقدم لحظاتی وجود داشت که عجله داشتند و این محصول می‌توانست خدمت کند. اگر قرار باشد به جای فیلم در سریال اقتباس شود، داستانی عالی است.