Fruits Basket

این سریالی است که دوست دارم از آن متنفر باشم. بسیار ناامید کننده بود و وحشتناک شد. به اندازه کافی خوب شروع شد، اما با گذشت زمان، اینطور بود که سازندگان بینی من را به آن مالیدند. من سریال را عمدتاً به این دلیل تکمیل کردم که در آن روزها، انیمه به اندازه اکنون در دسترس نبود. من همچنین می‌خواستم ببینم که تا چه حد می‌تواند تا چه حد عمیق باشد. اثر هنری تا حدی شیرین و دوست داشتنی بود. پسرها زیباتر از Tohru هستند انیمیشن از اواسط شروع شد، اما به سرعت غرق شد، تا اینکه در چند قسمت آخر به سختی بالاتر از بچه‌وید بود. من انتظار زیادی نداشتم، اما حتی از انتظارات کمتر من هم فراتر رفت. شخصیت ها چیزی هستند که واقعا این سریال را برای من می کشند. Tohru ممکن است بدترین شخصیتی باشد که در 50 سال تماشای انیمه به یاد دارم. اقدامات و انگیزه های او غیرقابل تحمل است و ضعیف نوشته شده است. خانواده سوما حداقل شروع جالبی داشتند، اما در نهایت آنها نیز قربانی نوشتن ضعیف شدند. خیلی وقت‌ها از خودم می‌پرسیدم، چرا TF این کاراکتر این کار را کرد؟ این کمکی نکرد که روایت داستان بهتر نبود. پیش فرض به اندازه کافی جالب به نظر می رسد. در ابتدا سرگرم کننده است. اما نویسندگان خیلی وقت‌ها به چاه می‌روند و به مرور زمان این حیله لنگ و خسته‌کننده می‌شود. توهرو کمی پیشرفت کرد، هرچند خیلی کم. نه چندان برای سوماها. در بیشتر موارد آنها ابزاری برای فانتزی های توهرو هستند. این کمکی نکرد که قسمت های میانی واقعاً در حال پیشرفت بودند و به یک کار طاقت فرسا تبدیل شدند. و پایان یک بمب تمام عیار بود. آنقدر بد بود که باور نکردنی بود. دیالوگ هم یک مسئله بود. به اندازه کافی فقیر جایی که خنده داشت. فکر نمی کردم VA های اصلی چیز خاصی باشند. برخی از شخصیت های جانبی در دوبله اصلی انگلیسی افتضاح بودند. نمی توان در مورد کارگردانی خیلی چیزها را گفت، زیرا در اینجا کار بسیار کمی وجود داشت. مانند ضرب و شتم یک اسم حیوان دست اموز با یک 2x4 برای مقصر دانستن مسیر است. نیازی به فال نجومی برای دیدن این یک قطار شکسته بود. اگر من نمره می دادم، این بهتر از 35/100 نمی شد، یک شکست کامل F. سریال Taurus the Bull کامل است. توده ای بزرگ، پر از بخار.

من می خواهم این بررسی را پس از پایان نمایش با گفتن اینکه از زمانم کاملاً لذت بردم شروع کنم. من فکر می‌کنم نمایش‌هایی مانند سبد میوه به ما کمک می‌کند تا خودمان را بهتر بشناسیم و سریعاً به قضاوت مردم به‌خاطر خطاها یا شیوه‌های زندگی‌شان نپریم. می تواند به رشد شما کمک کند و همچنین به شما کمک کند ارزش چیزهایی را که در متعلقات خود پیدا می کنید را درک کنید. نمایشی که من می بینم دارای جنبه های آوازی از مردم است که آن را با نسخه بازسازی شده مطابقت ندارد، و برای این، من سهام یا زمان زیادی برای آن نمی گذارم زیرا طرفدارانی که از این نمایش لذت نمی برند می توانند بازسازی را داشته باشند. در حالی که افرادی که از این سواری لذت می برند می توانند هر دو را داشته باشند. راستش را بخواهید، فکر می‌کنم از این نظر که پذیرش و عشق مؤثرتر از تظاهر و طفره رفتن است، با مضامین داستان مطابقت دارد. سبد میوه یک نمایش ویژه است که وقت آن است که می توانم احساس کنم چرا چنین تأثیر مثبتی روی مردم ایجاد کرد، در حالی که در طول مدتی که در سن 10 سالگی با Inuyasha در Adult Swim فقط انگشتان پاهایم را در انیمه فرو می کردم، همیشه به آن نگاه می کردم. عناوینی مانند Fruits Basket که باید به آن توجه داشته باشم، حتی اگر عنوان برای من برای یک انیمیشن عجیب به نظر برسد. حالا که بالاخره آن را تماشا کردم، به جرات می توانم بگویم که فکر می کنم این نمایشی است که می تواند به افراد زیادی در هنگام مواجهه با مشکلات خود کمک کند. ممکن است برخی داستان را کمی بیش از حد ساده یا عجیب بدانند، اما وقتی می‌توانید روی شخصیت‌ها و جهان سرمایه‌گذاری کنید، نه فقط داستانی از مضامین راحت‌تر، بلکه حس اشتیاق به زندگی روزمره را پیدا می‌کنید که نمایش می‌خواهد. شما را وارد کنید صادقانه بگویم، من می توانم ببینم که سبد میوه در زمان خود چگونه مانند مارس می آید مانند شیر سال 2001. همچنین یک کمدی دوست داشتنی با جذابیت زیادی است که می توانم ببینم تمام خانواده از آن لذت می برند.

من هرگز بازسازی را ندیده‌ام اما تصمیم گرفتم ابتدا با سریال اصلی شروع کنم، بنابراین در اینجا افکار من هستند: داستان: در نیمه اول نمایش فکر می‌کردم داستان دل‌انگیز و شیرینی خواهد بود، معلوم شد که اشتباه می‌کردم. این فقط چیزی نبود که آن را برای من خاص می کرد، به طور کلی به خوبی نوشته شده بود و در به تصویر کشیدن احساسات شخصیت کار فوق العاده ای انجام داد، اما با این وجود ای کاش در مورد داستان و شخصیت ها بیشتر توضیح می دادند. شخصیت ها: من اکثر شخصیت ها را دوست ندارم. اگرچه همه آنها، اما همه آنها عمق و دلایل خود را دارند که برای دانستن بیشتر در مورد آنها سرگرم می شود. موزیک: من عاشق آغازین هستم، اشعار معنی دار و متناسب با داستان بود، مانند موسیقی متن به طور کلی: با توجه به کمبود پایان داستان، احساس می‌کردم داستان چیزهای بیشتری برای ارائه دارد، اما علیرغم این که به‌ویژه در نزدیکی پایان من را سرگرم کرد، در پایان فکر می‌کنم ایده خوبی است که آن را امتحان کنم.