Dr. Stone

فکر نمی‌کنم این نقد نیازی به نوشتن داشته باشد، اما باید به فیل در اتاق بپردازم: فرض این انیمه کاملا غیر قابل اجرا است. ببینید، من از تماشای این لذت بردم، اما شما واقعاً باید ناباوری خود را در اینجا تعلیق کنید. در دوران مدرن، یک پرتو ناشناخته همه را به سنگ تبدیل می‌کند، از جمله یک بچه دبیرستانی که آنقدر نابغه است که وقتی بیش از 3000 سال آینده از خواب بیدار می‌شود، با پرش به تنهایی تمدن را شروع می‌کند. حالا، این چه چیزی پوچ است، جالب به نظر می رسد، درست است؟ درست است، اما برای نمایشی که ظاهراً متکی به علم است، از ابتدا عقل سلیم بسیار کمی را نشان می دهد، به شرح زیر: - وقتی قهرمان داستان از خواب بیدار می شود، تمام آثار تمدن ناپدید شده اند (به یاد داشته باشید، سازه های بسیار محکم بتنی، فلزی) که حتی ممکن است پس از بیش از 3000 سال اتفاق بیفتد (اما احتمالاً نه زیرا ساختارهایی داریم که به معنای واقعی کلمه برای 5000 سال اینجا بوده اند). با این حال بیشتر انسان هایی که به سنگ تبدیل شده اند باقی مانده اند - بخش کوچکی از بشریت (مثل 6 نفر) توانستند زنده بمانند، اما وقتی قهرمان داستان از خواب بیدار می شود، نه تنها فرزندان هنوز زنده هستند (منظورم این است که چگونه می توانستند بیش از 100 سال با چنین مخزن ژنی محدودی به زندگی ادامه دهند. من) و، این را دریافت کنید، آنها در واقع هنوز در عصر حجر هستند. آنها اصلاً توسعه نیافته اند، به سختی شکار می کنند، حتی به سختی جمع می شوند و کشاورزی ندارند. تمدن مدرن که ما می شناسیم در طی 7000 سال با موج عظیمی از توسعه در 200 سال گذشته توسعه یافته است. با فرض اینکه برای یک لحظه وحشی 6 نفر امروزی می توانند فرزندان کافی برای دوام 3000 سال ایجاد کنند (که از نظر علمی نمی توانستند) حداقل باید عصر برنز/آهن با سلاح های آهنی، حداقل ساختمان های سفالی و کشاورزی باشند. آنها در عوض یک روستای کوچک هستند که حدود 50 نفر از ماهی ها و کلبه های کاهی زندگی می کنند من فقط... نمی توانم. هنگام تماشای این فیلم مجبور شدم مغزم را کاملاً خاموش کنم و وقتی او تلفن های همراه را اختراع کرد، به این نتیجه رسیدم که این یک تقلید است.

برای من، یک دانشجوی مهندسی، دکتر استون کار بزرگی را انجام می دهد که «جادو» علم را تجسم می بخشد (سنکو احتمالاً متفاوت است، زیرا چیزی به نام جادو وجود ندارد). این نمایش هرگز نمی تواند من را به لرزه درآورد، زیرا به کارهای عظیمی که انسان ها در فرهنگ و پیشرفت های علمی ما انجام داده اند می پردازد. **داستان: 9/10** دکتر استون یک فرض متقاعد کننده و منحصر به فرد ارائه می دهد، اما اینجاست که همه چیز شروع به سراشیبی می کند. روایت پتانسیل بسیار زیادی دارد که از همان ابتدا علاقه من را برانگیخت. با این حال، در حالی که مفهوم قوی است، سرعت می تواند آهسته باشد، و اجرا کمتر از کامل است. با این وجود، وظیفه خود را در برجسته کردن هزاران سال تاریخ که در جامعه مدرن ما به اوج خود رسیده است انجام می دهد و اگر همه چیز از دست برود چه نتیجه ای حاصل می شود. این قطعاً باعث شد من از همه چیزهایی که به شیوه زندگی فعلی ما کمک کرده است قدردانی کنم. من همچنین از یادگیری اصول اولیه فناوری که امروزه استفاده می کنیم و چگونگی پیدایش آنها لذت می برم. علیرغم اینکه در این نمایش چقدر با همه چیز عجیب و غریب رفتار می شود، از علم دنیای واقعی نشأت می گیرد که (وقتی با یک دانه نمک همراه باشد) می تواند راهی لذت بخش برای کشف بیشتر در مورد گذشته، حال و آینده مهندسی باشد. همچنین لطفاً در نظر بگیرید که من واقعاً داستان را در ذهنم رمانتیک می کنم. اگر من آنقدر اهل علم نبودم و با آرزوهای خودم سوراخ های این طرح را پر نمی کردم، احتمالاً در نظر من بسیار کمتر قابل ستایش بود. **شخصیت ها: 7/10** شخصیت های دکتر استون قابل تماشا هستند، البته نه پیشگامانه. سنکو، قهرمان داستان، برای من شخصیتی لذت بخش با هوش فوق العاده نابغه و توانایی تزلزل ناپذیرش در حل مسئله است. مطمئناً جالب است که ببینیم او چه نوع ابزارهایی را ایجاد خواهد کرد، آیا قابل قبول است یا نه، و چگونه به آنجا خواهد رسید. بله، کاملاً غیرقابل درک است که او بتواند 95٪ از کارهایی را که انجام می دهد انجام دهد، اما چه کسی اهمیت می دهد؟ سرگرم کننده است، هیجان انگیز است، این یک انیمه فانتزی برای رضای خداست! با این حال، شخصیت او می‌تواند کمی ناسازگار باشد، زیرا او بین جدایی عاطفی و سرمایه‌گذاری عمیق در نوسان است و او را به یک شخصیت شبه تسوندر تبدیل می‌کند، کهن الگوی بسیار رایج. راستش را بخواهید، فکر می‌کنم برای یک بار هم که شده می‌توانستیم فردی را ببینیم که واقعاً و کاملاً بی‌تفاوت است، اما حدس می‌زنم ما نمی‌توانیم کیک خود را بخوریم و آن را هم بخوریم. باید بگویم، من هنوز هم می‌توانم گاهی عاشق طناب باشم و اتفاقاً به سراغ شخصیت‌های دیوانه‌وار قدرتمندی می‌روم که هنوز قدرت واقعی خود را نشان نداده‌اند و تا زمانی که خودشان را ثابت کنند با آنها بدرفتاری می‌شود، اما در واقع انجام این کار آسان است، زیرا آنها بسیار قدرتمند هستند به طور عجیبی خاص است، اما سنکو با این شرایط مطابقت دارد. اگرچه او ممکن است فنجان چای همه نباشد، به نظر من او را جذاب می‌دانم، به خصوص که می‌توانم با طرز فکر و به طور کلی شخصیت او ارتباط برقرار کنم. ژنرال، ذهن‌گرا، یکی دیگر از موارد مورد علاقه من است که حیله گری جذاب را به گروه وارد می‌کند، حتی اگر او نیز اصیل نباشد. کروم... کروم است. من یک انتقام شخصی قوی علیه شخصیت هایی مثل او دارم. توضیح دادنش سخت است، اما او برای من بد است. در نهایت، به عنوان یک دختر، شخصیت های زن مدام در چشمان من زیر ذره بین هستند. و در مورد دکتر استون، در حالی که ممکن است آنها با رنگ آمیزی عبور نکنند، من واقعاً با آنها ابایی ندارم. آنها به طرز شایسته ای نوشته شده اند و با احترام با آنها رفتار می شود. بهتر از همه، آنها تحت سرویس غیر ضروری فن قرار نمی گیرند، که بسیار با طراوت است. اگرچه ممکن است قوی‌ترین شخصیت‌ها را نداشته باشند، اما ترجیح می‌دهم دخترانی ساده و واقعی باشند تا کلیشه‌های ضعیف و بدون روح. با این اوصاف، مایه تاسف است که برخی از شخصیت های مهم زن فاقد عمق هستند. **هنر: 7/10** سبک هنری دکتر استون به اندازه کافی جذاب است، اگرچه قطعا استثنایی نیست. اکثر طراحی های شخصیت ها به یاد ماندنی هستند اما چیزی برای نوشتن در مورد آنها وجود ندارد. کیفیت انیمیشن ثابت است اما به خصوص برجسته نیست. لحظاتی وجود دارد که واقعاً می درخشد، اما در کل، قابل استفاده است. **لذت بردن: 9/10** در حالی که دکتر استون کامل نیست، به من (تاکید بر من) لذت زیادی را ارائه می دهد. این نمایش را حتما به علاقه مندان به علم و تاریخ توصیه می کنم. باز هم، باید آن را با یک دانه نمک مصرف کرد، زیرا در بیشتر مواقع بسیار ظالمانه است، اما من فکر می‌کنم پذیرفتن شکوه و جلال آن بخشی از تجربه است. نمایش معایبی دارد، مانند کمدی سرسخت شونن و مشکلات گاه به گاه (ای کاش سنکو و کروم فریکن کمتر به MC می پرداختند؛ هر دو زیاد فریاد می زنند) با این حال، لذتی که از یادگیری اصول علمی و دیدن آنها به شیوه‌های خلاقانه به کار می‌برم، بر این نقص‌ها در کتاب‌هایم غلبه دارد. پتانسیل سریال برای القای کنجکاوی و قدردانی از نبوغ انسانی یکی از بزرگترین نقاط قوت آن است. **نتیجه:** دکتر استون، اگرچه تازه‌ترین برداشت از ژانر شونن نیست، علم و داستان سرایی را با هم ترکیب می‌کند و مفهومی بی‌نظیر خلق می‌کند. علیرغم نقص هایش، موفق شد مدام علاقه من را به شیمی و فیزیک برانگیزد. من مشتاقانه منتظرم تا ببینم این سریال چگونه به تکامل خود ادامه می دهد و امیدوارم که در ادامه به پتانسیل خود برسد.

شروع با سبک هنری، 6/10 جامد چرا زنان شبیه حشرات به نظر می رسند؟؟؟؟ طرح های آنها وحشتناک است طرح های مردانه در مقایسه خوب به نظر می رسند اما صادقانه؟ طرح های زنانه فقط افتضاح است. تا زمانی که زیاد به آن فکر نکنید، سریال خوب است. خوب هر چیزی tbh lmao. همه چیز مثل این است که بچه‌های ابتدایی را تماشا می‌کنم که در زمین بازی بازی می‌کنند وانمود می‌کنند: «من می‌گویم دیب‌ها قوی‌ترین هستند» «می‌خواهم باهوش باشم» «آیا می‌توانم یک جادوگر مامور مخفی باشم؟» مثلاً، من چه چیزی را تماشا می‌کنم، برادر... خیلی چیزها در این موضوع چندان معنا ندارند. با این حال، پیرنگ بسیار آسان است، اگر بخواهم کاملاً صادقانه بگویم، در اکثر قسمت‌ها فقط از کنار آن گذشتم، بسیاری از دیالوگ‌ها خسته‌کننده بودند و واقعاً برای طرح کلی مهم نبودند؟ همچنین حدس می‌زنم که این به‌عنوان اسپویلر به حساب می‌آید، اما به نظرم خنده‌دار است که چگونه آنها کوکاکولا درست می‌کنند، ذات‌الریه را درمان می‌کنند، شمشیر می‌سازند، آب نبات پنبه درست می‌کنند، تلفن‌ها را به این ترتیب درست می‌کنند، وای. 10/10 درست همانجا (من به طعنه می آورم، به معنای واقعی کلمه این طرح چیست - به نمایش برمی گردم که احساس می کنم از برخی بچه ها الهام گرفته شده است که وانمود می کنند در تعطیلات). سرویس طرفداران خیلی غیر ضروری است؟ پسندیدن؟ وقتی به یک جوجه برای درمان ذات الریه اش دارو می دادند، چرا او را در وضعیت عجیبی قرار دادند؟ پسندیدن؟؟ خیلی لازم نبود برادر، من نمی‌خواهم فن سرویس دختری را ببینم که مانند حشره ساخته شده است، IG بد من. تنها شخصیت های دوست داشتنی ایمو، یک دختر مبارز (منهای هر سرویسی که از طرفداران او مانند من دختری که لیاقت بهتری را دارید، او می کشد، اما طرفداران آن مرد نیست)، مرد اعتراف، مرد علم سنکو، مرد شیطانی، و کروم هستند. . بقیه یا لنگ هستند یا به نوعی مستقیماً مکنده هستند. کروم باید مورد علاقه من باشد، زیرا او خیلی آرام است، او یک باند پول جادوگر در سایه است. OMG من تقریباً فراموش کردم که این کل چقدر شبیه یک سریال زندگی گاچا است. طنز تصادفی لول ™️ بعد از یک صحنه "احساسی" زندگی بسیار گاچایی است که قسم می خورم. آخه دوتا خواهر یکی بچه منفوره و اون هم مبارزه؟ هوم گاچا زندگی tropeeee. من متقاعد شده‌ام که به‌جای طوفان فکری برای این طرح، آنها چند دانش‌آموز (به طور خاص گچالیفرها) و بچه‌های ابتدایی (که عاشق بازی کردن وانمود کردن و ساختن داستان با دوستان خود در تعطیلات هستند) داشتند و می‌گفتند «هی، بچه‌ها این روزها چه چیزی را دوست دارند» (من یک بچه گاچای 2018 بود، و با توجه به اینکه انیمه مانند سال 2019 منتشر شد، کاملاً قابل قبول است).