Clannad Movie

tl;dr: اگر بعد از اتمام فیلم Clannad: After Story به اینجا آمدید، تماشای این فیلم را به خود زحمت ندهید. اگر به اینجا آمدید که هنوز کلناد را تماشا نکرده اید: هنوز به تماشای آن فکر نکنید. این فیلم با همتای دو فصلی اش تفاوت زیادی دارد و به هیچ وجه خوب نیست. اگرچه من این را گفتم، اما می دانم که احتمالاً نمی توانم یکی از طرفداران کلناد را از تماشای این فیلم بازدارم. من چندین نقد از این فیلم خواندم که همان من را می‌گفتند، اما خب، اینجا هستم. من می‌خواهم این نقد را واقعاً کوتاه نگه دارم و فهرستی کوچک به شما ارائه دهم که به نظر من این فیلم بهتر و (حتی مهم‌تر) بدتر از نمایش است: 1. (-) برخی از شخصیت ها کاملاً متفاوت هستند تا جایی که شما حتی دیگر نمی توانید آنها را از نمایش تشخیص دهید. به عنوان مثال، ناگیسا در صحنه تئاتر خود بسیار مطمئن است. 2. (-) محتوای فصل 1 در 1 ساعت و 10 دقیقه در فیلم بررسی می شود، محتوای فصل 2 فقط حدود 20 دقیقه طول می کشد که بسیار غم انگیز است زیرا احساسی ترین لحظات در فصل 2 بود. 3. (-) لحظات بحرانی حذف شدند که بله، در فیلمی با این طولانی مشخص است، اما برای داستان سریال و موضوعاتی که به آن پرداخته بود آنقدر مهم بودند که فقط نشان می‌دهد که داستان کلناد به سادگی نمی‌تواند شلوغ باشد. به یک فیلم 1 ساعت و 30 دقیقه ای 4. (-) لحظات "انیمیشن" Toei، از جمله تکرار همان سکانس های متحرک بارها و بارها پس از دیگری بدون دلیل (کسی که این lmao را کارگردانی کرده است) و افزودن تا حد امکان جلوه های تاری بی معنی بدون هیچ دلیلی برای این کار (شما می خواهید با دیدن این گیج شدم؟ 5. (-) موسیقی متن بدتر است، نسخه آهنگ دانگو در فیلم من را دیوانه کرد، من به یکی از برنامه نیاز دارم، بسیار زیباتر است. 1. (+) هنوز Clannad است، بنابراین من مجبور شدم اشک بریزم، اما فقط به خاطر خاطراتی که از سریال در راه است. از خواندن این مطلب متشکرم، من به رختخواب می روم.

کلناد را به یاد دارید؟ آیا تا به حال فکر کرده اید که درام خیلی اجباری بود و پایانش خیلی لنگ بود؟ خب این ممکن است برای شما مناسب باشد... انیمیشن: 7 راستش نمی توانم بگویم که این فیلم گاهی در سال 2007 ساخته شده است یا 1977، کارگردانی آن به قدری قدیمی است که به روزهای فیلم های توهوسکوپ مانند Mystery برمی گردد. از مامو و گلگو 13. نه اینکه شاکی باشم. داستان: 6/10 دو نفر بزهکار تومویا اوکازاکی و یوهی سونوهارا دو نفری هستند که از شانس بدشان می گذرد. از آنجا فیلمی شیرین دریافت می کنیم که این دو به او کمک می کنند تا در جشنواره مدرسه یک نمایش انفرادی اجرا کند. چیزی که بیشتر از همه در این فیلم دوست دارم شخصیت سونوهارا است. به نوعی او عمق بیشتری نسبت به انیمه تلویزیونی دارد و احساس می کند که یک شخص واقعی است. سبک: 6 سبکی بیشتر از هر چیز دیگری که امروزه ساخته می شود، مطمئناً. اگرچه ممکن است 30 سال پیرتر از آنچه هست احساس کند. به طور کلی: 7 این فیلم یک بازگویی خوب از کلناد است، اما جایگزینی برای داستان اصلی نیست. توصیه می کنم یا با انیمه تلویزیونی یا VN شروع کنید و سپس این فیلم را برای لحظات شگفت انگیز برادر سونوهارا و اوکازاکی تماشا کنید.