Centaur no Nayami

خیلی وقت‌ها پیش نمی‌آید که من از همان ابتدا می‌دانم که یک نمایش برای من مناسب نیست. ما با یک صحنه بوسه بسیار ناراحت کننده بین دو دوست زن، هر دو موجودات حیوان مانند (یک سنتور و یک خفاش)، در دنیایی که انسان در آن وجود ندارد، شروع می کنیم. ما برای مدت طولانی روی شات می مانیم که باعث ناراحتی من شد. این قسمت ابتدایی بسیاری از مشکلات من را با سریال خلاصه می کند. قسمت آغازین به سه بخش تقسیم شده است. پس از بخش اولیه، که فقط طعمه لزبین/هواداران است، بخش میانی جهان را توضیح می‌دهد و به توصیف عمیقی از جنگ و نژادپرستی می‌پردازد، که به طور قطع تعادل ندارد. بخش سوم فقط سه دوست زن اصلی است که در حال رفت و آمد و مسخره کردن هستند، که تنها قسمتی بود که من دوست داشتم. تعداد دفعاتی که سریال برای سرویس هواداران از طرح داستان چشم پوشی می کند بسیار زیاد است که نمی توان شمارش کرد، و من با هر موردی که برخی از لحظات با تجاوز جنسی هم مرز بود، بیشتر و بیشتر ناراحت می شدم. من با یک سرویس کوچک برای طرفداران مشکلی ندارم - انیمه مورد علاقه من در تمام دوران ها فرنچایز Monogatari است که سهم نسبتاً خوبی از طرفداران دارد - اما داستان و طرحی برای اتصال طرفداران در Monogatari وجود داشت. در اینجا، داستان بسیار کمی وجود دارد و از هیچ یک از عناصر خارق العاده نمایش استفاده نمی شود. چرا آنها انسان نماهای حیوانی هستند؟ شما می توانید همین نمایش را بدون آن بسازید. اگر برشی از زندگی یا سرویس هواداران را دوست دارید، نمایش های بهتری برای هر کدام وجود دارد.

بعد از تماشای سنتور نو نایامی، احساسات متفاوتی در مورد آن داشتم. از یک طرف، شخصیت ها بسیار دوست داشتنی هستند و آثار هنری چشمگیر هستند. تمرکز نمایش روی نژادپرستی و تبعیض، برداشت تازه‌ای از ژانر انیمه بود، زیرا قبلاً ندیده‌ام این موضوع مطرح شود. علاوه بر این، آهنگ های آغازین و پایانی سنتور نو نایامی عالی بود. از سوی دیگر، داستان از هم گسیخته و فاقد یک رشته روایی منسجم بود. در حالی که می‌دانم ژانر Slice of Life لزوماً نیازی به طرح مهم یا فقدان آن ندارد، اما هنوز کمی خالی است و عمدتاً فقط سرویس‌های غیرقانونی و تجاوز جنسی بود. به طور کلی، اگر به دنبال انیمه ای با داستانی معنادار و همه جانبه هستید، این انیمه خاص ممکن است بهترین گزینه نباشد. با این حال، اگر در حال و هوای یک انیمه دلپذیر و لذت‌بخش با شخصیت‌های دوست‌داشتنی و هنری عالی هستید، شاید ارزش تماشا کردن را داشته باشد.

#1 A Centaur's Life اولین انیمیشنی است که در سفر A-Z خود تماشا کردم و وحشتناک است. هیچ طرحی برای کل نمایش وجود ندارد، فقط فوران های تصادفی اطلاعات و افسانه هایی وجود دارد که هیچ کس واقعا نمی تواند به آنها اهمیت دهد. بعضی قسمت ها طنز بود، اما قسمت هایی هم بود که نمایش به دلیل وحشتناک بودنش طنز بود. ارتباط یا مراقبت از شخصیت ها یا به طور کلی درک مفهوم این نمایش غیرممکن است. حتی سرویس هواداران هم آن را جالب نکرد و این باید چیزی بگوید. شخصاً با یک لانگ شات امتیاز را از دست داد و من نمی توانم این انیمه را به کسی توصیه کنم. فقط دوستم مالبری را وادار می کنم این را تماشا کند تا او را شکنجه کنم. این انیمه شکنجه است. من هر کسی را که این انیمه را ساخته است پیدا خواهم کرد و از من وقت می خواهم. "صحبت کردن با دختران دبیرستانی واقعاً تخصص من نیست" - پدر 1/10. نمایش با کشتی بازو به پایان رسید، سپس شخصیت اصلی به سادگی پرسید "چرا ما کشتی گیر می کنیم؟"