Black Blood Brothers

Black Blood Brothers به ​​اندازه انیمه‌های میانه و هش‌شده است، عملاً مجموعه‌ای از عناصر آزمایش‌شده که در گذشته بارها کار کرده‌اند و به شکلی پایین‌تر ارائه شده‌اند. تا آنجا که ممکن بود کمتر ریسک کرد و به دنبال فرمولی بود که دیگران قبلاً و به روش‌های بهتری ایجاد کرده بودند، بنابراین به یاد ماندنی نشد. اینجا خرابی است. 1) داستان ناقص داستان در مورد یک ابر سرباز خون آشام است که با سازمان های شیطانی خون آشام ها مبارزه می کند، که می خواهند ... هرگز به ما گفته نمی شود. آنچه به ما گفته می شود این است که این جهان مایل است بین انسان ها و خون آشام ها همزیستی داشته باشد و بسیاری از مردم خون خود را با کمال میل تقدیم می کنند تا نوع دیگر را آرام نگه دارند. به علاوه، شانس تبدیل شدن به یک خون آشام زیاد نیست. بنابراین بله، این همزیستی موضوع کاملاً جالبی است، اما ما هرگز نمی‌بینیم که شرورها قصد انجام چه کاری را دارند و کل هیاهوی شستشوی مغزی که بعداً به آن اشاره کردم، آن را خراب می‌کند. 2) شخصیت اصلی مزاحم در ابتدا، لید من را به یاد یک آلوکارد بسیار آرامتر (از Hellsing) انداخت، زیرا او نیز یک خون آشام است که لباس قرمز پوشیده است و برای محافظت از انسان ها با خون آشام های دیگر می جنگد. اما در واقع او به وش (از Trigun) بسیار نزدیکتر است. او یک جنگجوی نجیب معمولی است که با همه خیلی خوب رفتار می کند و نمی خواهد به بی گناهان صدمه بزند. که نتیجه آن احمقانه است. او به وضوح از کشتن صدها سرباز خون آشام در ابتدای نمایش ابایی ندارد، اما او بیش از حد مایل است که حمله خود را متوقف کند و اجازه دهد تبهکاران فرار کنند یا اگر گروگان گرفته اند او را به شدت مجروح کنند. هر چه نجیب به نظر می رسد، در عمل چیزی جز لنگ نیست. شروران فرار می کنند و افراد بی گناه بیشتری را می کشند، یا او تقریباً جان خود را به خاطر هیچ کس از دست می دهد. احمقانه تر این است که چگونه هنگام کشتن خون آشام هایی که برای حمله به او شستشوی مغزی داده شده اند، مشکلی ندارد. آنها اساساً به عنوان بیگناه به حساب می آیند، پس چرا کشتن آنها به این صورت اتفاقی اشکالی ندارد؟ به دلیل وضعیت دیوانه ای که در آن هستند؟ کشتن کنترلر آنها را به حالت قبل برمی گرداند، پس مشکل او چیست؟ همچنین او دو شخصیت فرعی بسیار آزاردهنده و مشکل ساز را در اطراف خود نگه می دارد. آنها فقط برای ایجاد دردسر آنجا هستند، بنابراین احمقانه است که آنها را به هر کجا که او می‌رود بکشید، فقط برای اینکه در حالی که در کنار آنها است احمقانه و نالایق رفتار کنید. 3) شخصیت های جانبی مزاحم یکی برادرش است، یک پسر خون آشام بسیار شاد. اطرافیانش تکه تکه می شوند و او فقط بستنی می خواهد. او کاملاً از واقعیت دور است و به این ترتیب فضای نمایش را خراب می کند. او همیشه به مردم اعتماد خواهد کرد، همیشه می خواهد بازی کند، همیشه فقط شیرین ترین چیزها را می گوید. من می خواهم او را خفه کنم. او قرار است جنبه روشنی را به داستان ارائه دهد و حتی به عنوان یک حیوان طلسم کمیک با آن خوش بینی خود عمل کند. اما با همه چیزهایی که می بینیم، او چیزی نیست جز یک احمق متوهم که همیشه ربوده می شود یا در وسط یک نبرد به پایان می رسد، فقط برای اینکه برادرش را مجبور کند از مسیر کنار برود تا به او کمک کند. او به اندازه راکی ​​(از Claymore) وحشتناک نیست، اما همان کهن الگوی مضحک را دارد. طرف دیگر این دختر اداری عصبی است که یک دختر معمولی در پریشانی است. به محض اینکه او در کنار MC می ایستد، مدام او را کتک می زند و به او توهین می کند که انگار یک آدم پست است. مزخرفات معمولی که باعث می شود زنان به عنوان یک مزاحم و نه خنده دار ظاهر شوند. 4) انگیزه های شرور ما نمی توانیم آنها را ببینیم. ما می‌بینیم که همه آنها چقدر شرور و مگالومانیک هستند، و این تقریباً همه چیز است. 5) شستشوی مغزی خون‌آشام‌های قدرتمند می‌توانند افراد کوچک‌تر را کنترل کنند و هر کاری را که می‌خواهند انجام دهند، بنابراین آنها را به هواپیماهای بدون سرنشین و خوراک توپ در نبردها تبدیل می‌کنند. آنها عمدتاً فقط افراد بی گناهی هستند که سعی می کنند یک زندگی عادی داشته باشند، با این حال با این وسیله نقشه ارزان، تبهکاران می توانند هر تعداد سرباز پیاده را که می خواهند داشته باشند. هر چقدر هم که جالب به نظر می رسد، اگر بتوان با یک ضربان قلب از اراده آزاد آن ها خلع شد، فقط شخصیت هرکسی را از بین می برد. همچنین موضوع همزیستی این دو گونه را از بین می برد و باعث می شود که MC به عنوان یک ریاکار ظاهر شود، در حالی که وقتی شرورها از گروگان های انسانی استفاده می کنند، کاری انجام نمی دهد، اما هنگام کشتن بی گناهان خون آشام مشکلی نخواهد داشت. 6) کلاه قهرمان فقط به این دلیل که در Alucard یا D زیبا به نظر می رسید، به این معنی نیست که یک کلاه بزرگ برای هر کسی خوب به نظر می رسد. در این مورد به گونه ای ترسیم شد که قهرمان احمق به نظر برسد. 7) مقادیر متوسط ​​تولید انیمیشن و صدا فقط متوسط ​​هستند. نه رگه های هنری سنگین وجود دارد و نه صداگذاری عالی و دیالوگ های هوشمندانه. آهنگ اصلی برای چند بار شنیدن خوب بود اما همین. تمام موارد بالا را با هم ترکیب کنید و می توانید ببینید که چرا این یک ماجراجویی ساده با شخصیت های آزار دهنده و پتانسیل هدر رفته است. اما صادقانه بگویم صحنه‌های مبارزه رقص مناسبی داشتند که عمدتاً حملات جادویی نبود که هر کاری را که فیلمنامه‌نویس می‌خواهد انجام دهد. علاوه بر توقف گلوله ها و کنترل ذهن، این عمل دست به دست یا مبتنی بر شمشیر بود. نه اینکه کسی دیگر اهمیتی بدهد، زیرا رنگ‌ها در سطح Demon Slayer نیستند.

بگذارید واضح بگویم، من در زندگی ام انیمه بدتری دیده ام. اما با دیدن این انیمه بیش از حد واضح است که این جهنم نمایشگاهی بود و لذت کمی یافت می شود. قانون نوشتن شماره 1 "نمایش، نگو" است. البته، مواقع زیادی وجود دارد که گفتن اشکالی ندارد، به همین دلیل است که ترجیح می‌دهم «بیشتر نشان بدهی تا گفتن». با این حال، این بهانه متأسفانه یک نمایش حتی آن تعادل را هم به دست نیاورد. اپیزود 1 مسلماً نیمه بد نبود. ما با شخصیت اصلی خود آشنا شدیم و جهان به نظر می رسد ... خوب، پیچیده است، اما بدترین نیست. جلوه‌های بصری قابل استفاده هستند و عملکرد خوب است. مشکل اصلی من در قسمت 1 این بود که زمان زیادی را صرف صحبت کردن در مورد جنگ بین خون‌آشام‌ها کرد که فراموش کرد واقعاً به ما زمان بدهد تا شخصیت خود را بشناسیم. اما می دانید چه، اولین قسمت است که می توانم ببخشم که بسیاری از انیمه ها کند شروع می شوند. سپس قسمت 2 پخش می شود. ما با لیل برادر بلوند MC آشنا شدیم که احتمالاً عام ترین قهرمان برادر کوچکی است که تا به حال دیده ام. همه اینها به کنار، هی یک شوخی خنده دار بود! شاید این اپیزود...اوه، توضیح بیشتر...اما هی آن صحنه اکشن باحال بود. قسمت 3 اتفاق می افتد و من متوجه چیزی می شوم. ما در سه قسمت هستیم و من هنوز به ندرت چیزی در مورد شخصیت اصلی یا جهنمی می دانم. این نمایش فقط هر 5 ثانیه یک بار بر روی سر شما نمایش می دهد. و توضیح لزوماً برای شما وحشتناک نیست، اما زمانی است که تمام این توضیح به سختی شامل هیچ یک از شخصیت های اصلی می شود و شما شروع به تعجب می کنید که چرا آنها اصلاً صحبت می کنند. قسمت 4 و 5 فرقی با هم ندارند. هیچ شخصیتی در این نمایش وجود ندارد. فقط وسایل نقلیه نمایشگاهی MC عمومی است MC بیش از حد اعتماد به نفس، لیل برادر عمومی است بسیار خوشحال لیل برادر (که البته ربوده می شود، حدس می زنم از موکوبا درس می گیرد)... بقیه ارزش صحبت کردن را ندارند. من حدس می زنم که غم انگیز است که دوست دختر ام سی درگذشت یا هر چیز دیگری، اما ما هرگز نمی بینیم که او از این موضوع غمگین شود. هر شخصیتی وجود دارد تا برخی مزخرفات را درباره گروه خون‌آشام‌های شماره‌ای بریزد. 1 و گروه خون آشام شماره. 2 و جنگ چین یا هر چیز دیگری... جهنم کسل کننده است و من باید واقعاً به خودم فشار می آوردم تا به تماشا کردن ادامه دهم. بدترین چیز در مورد تمام نمایش ها این است که به طور غیر ضروری پیچیده، به طرز بدی عجیب و کاملاً غیر جالب است. اگر آنها واقعاً به شخصیت‌های اصلی وصل شوند، همه این موارد می‌توانند کار کنند، اما اینطور نیست. من در مورد این جنگ احمقانه حرفی نمی زنم چون هیچ ربطی به بازیگران اصلی ندارد و بیشتر شبیه یک تلاش جانبی است. یک تلاش جانبی، به عنوان داستان اصلی. نابغه. شاید در پایان داستان بهتر به هم متصل شود، اما صادقانه بگویم، من حوصله ندارم یک ساعت + پرکننده بیشتر بنشینم تا به آنجا برسم. سریال 12 قسمتی شما نباید فقط در انتها سرگرم کننده باشد. درگیری وسیله نقلیه برای یک داستان متقاعد کننده است. اما وقتی بیشتر درگیری‌ها شامل امور بیرونی می‌شود، و تعداد معدودی که غیرقابل باور نیستند، عمومی و غیرقابل پیش‌بینی هستند، به این معنی است که داستان شما بد است. آیا کسی واقعاً از مرگ دختر بچه خون آشام به طور غیرطبیعی شاد شگفت زده شد؟ به هر حال، این "پیچ" و کل صحنه روی آن پل فراتر از رقت انگیز و ناجور بود. درگیری این نمایش با صحنه های مبارزه قابل پیش بینی بیشتر آسیب می بیند. MC خیلی قوی است و اساساً در همه نبردها بدون عرق کردن برنده می شود، بنابراین هیچ خطری برای هیچ چیزی وجود ندارد. اگر من بتوانم کمی تیک بزنم، قهرمان اصلی توانایی های متناقضی دارد. به عنوان مثال، برای مخاطب روشن می شود که او از نور خورشید متنفر است و نباید در آن حضور داشته باشد. یک شوخی واقعی وجود دارد که او در ساحل به عنوان یک اسکلت آب می شویید. در قسمت دیگر او باید با چتر راه برود. اما در یک قسمت او به معنای واقعی کلمه با دشمنان روی قایق ها و ساختمان ها در روز روشن می جنگد، بدون چتر نه چیزی (همچنین مبارزه بد است). او فقط در یک نقطه وسط روز روی ساختمانی می ایستد زیرا البته ما به نمایش بیشتر نیاز داریم. آیا کسی به این موضوع فکر کرده است؟ گیلاس در بالای این سگ سگ صحنه های جنسی است. بله صحنه های جنسی وجود دارد، یا همانطور که نمایش آنها را "مکیدن خون خون آشام" می نامد. هر بار بسیار ناخوشایند است و نمایش آن را تا آنجا که ممکن است شهوانی نشان می دهد. وقتی همه چیز دیگر مرا خسته می کند و اشک می ریزد، این راهی برای ادویه کردن چیزها نیست. اگر بخواهم چیز خوبی در مورد این نمایش بگویم، فکر می کنم طراحی شخصیت ها خوب است. MC بسیار نرم به نظر می رسد و لیل برادر عمومی می تواند گاهی زیبا باشد. جلوه‌های بصری قابل استفاده هستند، و OST من را به اندازه هر چیز دیگری وادار نمی‌کند. گاهی اوقات یک جوک خنده دار وجود دارد و من فکر می کنم در خلاء اگر فقط مغز خود را خاموش کنید و به هیچ چیز فکر نکنید، گهگاه تا زمانی که قسمت های خسته کننده را نادیده می گیرید، لذت خواهید برد. این نمایش برای من بسیار نزدیک به 5 بود، زیرا هیچ چیز کاملاً غیرقابل بخشش را انجام نمی دهد، اما صادقانه بگویم، نوشتن بد و لحظات خسته کننده ضعیف و خسته کننده باعث می شود من تمایلی به تماشای آن نداشته باشم. من برای این نمایش احساس ناراحتی می کنم زیرا احساس می کنم می خواهم یک مانگا یا رمان سبک بسیار طولانی را در 12 اپیزود فشرده کند، که همه مسائل نمایشی را توضیح می دهد. با این حال، من باید به این پاس سخت بدهم.