Bakuten Shoot Beyblade

از زمان نوشتن این نقد، فقط چند قسمت از این فصل باقی مانده است. با این حال، هنوز هم فکر می کنم که می توانم قضاوت عادلانه ای داشته باشم. اگر احساس کنم تغییرات عمده ای در این 6 قسمت اخیر رخ دهد که نظر من را تغییر دهد، این را به روز خواهم کرد. اسباب‌بازی‌ها عالی هستند و فرنچایز هنوز با محتوای جدید با سری Burst و مانگای Beyblade Rising همچنان ادامه دارد. من در روزهای متال فایت و تماشای همه چیز تا Zero G وارد این فرنچایز شدم. با این حال در کودکی به سریال اصلی دسترسی نداشتم زیرا هرگز در Cartoon Network در حدود سال 2010 تکرار نشد، بنابراین حتی تا قبل از من حتی نمی دانستم که وجود دارد. مادر این بسته کارت را بر اساس Beyblade V-Force برایم گرفت که باعث شد من به نسل اصلی علاقه مند شوم. اکنون به عنوان یک بزرگسال پس از بازگشت به خط اسباب بازی، پس از یافتن نسخه رسمی 2 فصل اول در YouTube با G-Rev که در حال حاضر در مرحله آپلود است، تصمیم گرفتم این نسل اصلی را امتحان کنم. داستان 7/10 خط داستانی Beyblade فصل 1 بسیار ساده است و تایسون، کای، ری، مکس و کنی در سراسر جهان سفر می کنند تا در مسابقات Beyblade رقابت کنند تا در بازی بهتر شوند و به اوج برسند. این یک خط داستانی نسبتاً ساده است اما واقعاً مؤثر است. این انیمه بر خلاف Yu-Gi-Oh پس از عرضه خط اسباب بازی در ژاپن با انتشار Ultimate Dragon و Ultimate Frostic Dranzer و بازی Beyblade Game Boy Color در سال 1999 و انیمه در سال 2001 ساخته شد. یک انیمه تبلیغاتی است و زیاد روی داستان تاثیر نمی گذارد. شخصیت‌هایی که Beyblades خود را به مدل‌های جدیدتر ارتقا می‌دهند به‌طور طبیعی در داستان انجام می‌شود و اگرچه بله، این یک تاکتیک بازاریابی ارزان است، اما دیدن این که چگونه این تغییرات بر نحوه بازی شخصیت‌ها تأثیر می‌گذارد و چگونه قدرت جانوران بیت را افزایش می‌دهد، واقعاً جالب است. که نشان دهنده روحیه جنگندگی Blader است. این یک خط داستانی بسیار عمومی است که من آن را به شما می‌دهم، اما هنوز هم یک داستان لعنتی خوب است، به خصوص اگر طرفدار اسباب‌بازی‌ها باشید و عاشق بازیگران شخصیت‌ها باشید. هنر 7/10 انیمیشن توسط MADHouse، این هنر در کیفیت ثابتی خوب است و انیمیشن روی خود Beyblades به همان سبک شخصیت ها انجام می شود. در سری‌های بعدی، Beyblades CGI هستند، بنابراین دیدن Beyblades به سبک هر چیز دیگری در نمایش بسیار با طراوت بود. خارج از خود Beyblades شخصیت ها به سبکی صاف و گرد کشیده شده اند. تعداد بسیار کمی از شخصیت ها دارای لبه های فوق العاده تیز در خارج از چشم و مو در شخصیت های خاص هستند. شخصیت‌ها عنبیه‌های نسبتاً بزرگی در چشمان خود دارند که مردمک‌های مشخص و برجسته‌ای دارند. بسیاری از جزئیات خطوط بسیار نازک نیز وجود دارد، اما در استریم های رسمی که در 480p هستند، برخی از این جزئیات خطوط می توانند خرد شده و یا بسیار پیکسل شوند. به طور کلی، هنر بسیار خوب است، اما به دلیل وضوح جریان رسمی، احساس می‌کنم که خود اثر هنری آسیب می‌بیند زیرا آنطور که قرار است در لبه‌های خط تعریف شده باشد، تعریف نشده است. علاوه بر کلی بودن داستان، یک مشکل دیگر در نمایش وجود دارد که در نوشته ظاهر می شود. در دوبله انگلیسی، علاوه بر این که در سال 2001 از برخی لغت‌های قدیمی استفاده می‌شد تا با بچه‌ها خوب رفتار کنند، دوبله همچنین تصمیم گرفت نام بسیاری از شخصیت‌ها را با حفظ ملیت اصلی تغییر دهد تا در نهایت با نویسه‌های چینی مواجه شوید که از بقیه افراد جدا شده‌اند. جامعه با نام های غربی مانند گری و ماریا نامگذاری شده است. همچنین دوبله تصمیم گرفت که کنی در حال چک کردن کامپیوترش و انتقال اطلاعات به Bladebreakers را با جانوری به نام دیزی که در کامپیوترش گیر کرده بود جایگزین کند که احتمالاً همه چیز را برای او انجام می دهد تا متن را در رایانه جایگزین کند. این گنگ بود صدا 4/10 این یک کمی ناجور است. هیچ راه قانونی برای تماشای این نمایش به زبان ژاپنی وجود ندارد، بنابراین من در نهایت نمایش را به زبان انگلیسی تماشا کردم. دوبله باید یکی از بدترین دوبله هایی باشد که از یک منطقه بومی انگلیسی زبان دنیا شنیده ام. نلوانا با انتخاب بازیگران و کارگردانی تصمیمات بسیار بدی گرفت. در حالی که اکثر انیمه ها و کارتون ها از بازیگران زن بزرگسال یا مردانی با صدای بلندتر برای ایفای نقش شخصیت های کودک استفاده می کنند، نلوانا تصمیم گرفت همه شخصیت ها را با بازیگران مناسب سن انتخاب کند. با این حال این به برخی مشکلات منجر شد. این شخصیت به خصوص برای این شخصیت‌های جوان‌تر بسیار آرام صدا می‌دهد و وقتی شخصیت‌های اصلی شما 5 پسر 11 ساله هستند، وقتی نمی‌توانند لحظات احساسی را پشت سر بگذارند و به خوبی فریاد می‌زنند، بسیار قابل توجه می‌شود. برخی از صداهای بزرگسالان نیز نسبتاً سفت به نظر می رسند، اما در مورد بچه ها بسیار بدتر است. من کمی به بازیگران ژاپنی نگاه کردم و به نظر خیلی بهتر است اما نمی توانم قضاوت کنم زیرا نمی توانم این نسخه را ببینم. یکی از بزرگترین نقاط قوت دوبله، موسیقی است. آهنگ تم آغازین "Lets Beyblade" با آن ریف های گیتار بیمار و آن اشعار شیک، یک صدای بی نظیر است. موسیقی نبرد نیز برای مضامین عمومی واقعاً شدید است، اما وقتی دوبله به یک آهنگ درج می‌رسد، همان پنیر مقدمه‌ای را نیز دارد که شنیدن آن شگفت‌انگیز است. توصیه می‌کنم اگر این آهنگ‌ها را دوست دارید به دنبال سی‌دی Let it Rip بگردید، زیرا دارای برخی از آهنگ‌های تمام فصل‌ها و همچنین آهنگ‌های اضافی از گروه‌های محبوب آمریکایی از زمان پخش برنامه است. با این حال، کیفیت دوبله به خودی خود بسیار بدتر از موسیقی عالی است که منجر به این امتیاز ضعیف می شود. شخصیت ها 7/10 شخصیت های Beyblade یکی از قوی ترین بخش های نمایش است. تایسون در نبردهای خود واقعاً هیجان‌انگیز و تهاجمی است که می‌تواند گاهی به ضرر او باشد، اما روحیه او نشان می‌دهد که چقدر مایل است برای دوستانش انجام دهد. کنی فردی باهوش است که تمام حریفان BladeBreakers را آنالیز می کند و مغز تیم است. او زیاد بازی نمی کند اما همیشه مایل است با تجزیه و تحلیل حریفان و ارتقای بیبلیدهای همه با قطعات جدید، از کناره ها به تیم کمک کند. مکس یک بیبلدر نیمه ژاپنی-نیمه آمریکایی است که همیشه مشتاق و خوشبین است و با رویکرد دفاعی بازی می کند. ری عضوی آرام و هم سطح از تیم است اما می تواند در جنگ واقعاً خشن باشد. او احتمالا بالغ ترین فرد تیم است. کای یه ذره احمق است. او مغرور و خود محور است و واقعاً به تیمش اهمیت نمی دهد. این منجر به تنش در سراسر نمایش می شود زیرا او به خصوص با تایسون کنار نمی آید. قسمت‌های بعدی استحکام پیوند تیم را آزمایش می‌کنند، زیرا می‌بینید که تیم به هم نزدیک‌تر می‌شود و چالش‌های کوچک و بزرگی را انجام می‌دهند و در کمان قهرمانی روسیه خواهید دید که شخصیت‌های اصلی چیزی در پویایی خود پرتاب می‌کنند که به هم می‌ریزد. همه چیز برای چند قسمت در طول نمایش، Bladebreakers با انواع و اقسام حریفان از سرتاسر جهان با انواع بیت‌های دیوانه‌کننده روبرو می‌شوند و تعداد کمی از تیم‌ها پیوند مستقیمی با Bladebreakers و اعضای آن‌ها دارند که گذشته آن‌ها را روشن می‌کند. حتي اگر اين شخصيت‌ها بهترين شخصيت‌ها نباشند، آنها شخصيت‌هاي سرگرم‌کننده‌اي هستند که به دليل صفات ساده و سبک‌هاي بازي منحصربه‌فردشان دوست‌داشتني هستند. ری و کای در نهایت شخصیت‌های مورد علاقه من برای شخصیت‌هایشان بودند، اما من نیز کمی مغرضانه هستم و Dranzer خط مورد علاقه من در نسل 1 Beyblade Evolution است و Kai با این که چقدر به ندرت بازی می‌کند، اما با مشتی ویرانگر که با Dranzer برخورد می‌کند، بسیار بد است. به طور کلی من واقعاً از فصل 1 Beyblade لذت بردم. از تماشای آن حتی با وجود تمام مشکلاتی که داشت، به خصوص در دوبله ای که تماشا کردم، بسیار لذت بردم. اگر بخواهم لذت خود را در مقیاس 10 رتبه بندی کنم، به آن نمره 8 می دهم. نمره انتقادی من برای سریال 7 است زیرا نمایشی بسیار ناقص است و آن مسائل مربوط به دوبله واقعا سریال را عقب می اندازد، اما من احساس می کنید آنقدر بد نیست که امتیاز موجود در سایت باعث می شود کاربر عادی MAL فکر کند. باید به خاطر داشته باشید که این انیمه یک انیمه تبلیغاتی است که در درجه اول برای فروش اسباب‌بازی‌ها ساخته شده است و هدف آن کودکان 7 تا 11 ساله است، بنابراین شبیه عمیق‌ترین انیمه‌ها نیست. من به طور کلی احساس می‌کنم که لازم است کمی برای نمایش‌های بچه‌ها در این زمینه فرصتی قائل شوم، زیرا اول از همه این انیمیشن‌ها برای مخاطبان در هر سنی سرگرم‌کننده و لذت‌بخش هستند. اگر عاشق اسباب‌بازی‌ها هستید، مطمئناً یک ساعت به فصل 1 Beyblade بدهید، فقط ممکن است بخواهید چند زیرمجموعه ژاپنی را جستجو کنید زیرا احتمالاً در کل محصول بهتری خواهند بود. من در مورد دوبله های اسپانیایی لاتین و پرتغالی برزیل و کیفیت آنها مطمئن نیستم، اما آنها بر اساس دوبله انگلیسی Nelvana ساخته شده اند، بنابراین من انتظار دارم که چند مورد از همین مسائل ادامه یابد، اما اجازه ندهید که شما را از لذت بردن باز دارد. نمایش. از آن به هر شکلی که می بینید لذت ببرید فقط شاید آهنگ زبان اصلی را در اولویت قرار دهید

اگر اکنون به این نمایش به طور کلی نگاه کنید، یک نمایش کاملاً متوسط ​​است که ممکن است برای بسیاری از کسانی که اکنون آن را تماشا می‌کنند فراموش‌شدنی به نظر برسد. اگر بخواهم به آن یک نمره عینی بدهم، آنگاه 6/7 در کل خواهد بود زیرا نمایش بسیار متوسط ​​است. اما برای من و بسیاری از افراد دیگر از نسل من، Beyblade همیشه جایگاه ویژه ای در قلب ما خواهد داشت. این یکی از بهترین چیزهایی است که در کودکی دیدم. این من را به مسیر نوستالژی می برد و این بخشی از دلیلی است که چرا در مورد لذت بردن به آن امتیاز 10/10 غیر منطقی داده ام. داستان: - (7/10) داستان ساده و ساده است. پسری دوست دارد با تاپ های نخ ریسی به نام Beyblades بازی کند، بنابراین او به دور دنیا می رود تا بهترین موجود باشد. هیچ پیشینه یا مقدمه ای حماسی وجود ندارد، بلکه فقط چند تاپ با قدرت های فوق العاده است، چرا که نه؟ با توجه به اینکه مخاطبان هدف، این یک فانتزی قدرتمند است که بچه ها می توانند آن را خریداری کنند زیرا برای آنها خیلی پیچیده نیست. هنر: - (7/10) هنر برای زمانی که این نمایش در آن تولید شد بسیار متوسط ​​است، اما طرح ها بسیار بالا و جذاب بودند. شخصیت‌های نمایش به هر حال سعی نمی‌کنند به‌طور واقعی نشان داده شوند، بنابراین سازندگان تمام تلاش خود را کردند تا همه آنها را تا حد ممکن منحصربه‌فرد و هیجان‌انگیز کنند و در عین حال فاکتور سرد را حفظ کردند. Beyblades و bit-beasts خود کاملاً جذاب هستند که از تعداد Beybladesهایی که پس از پخش این برنامه توسط کودکان در سراسر جهان خریداری شدند، مشخص است. صدا: - (7/10) موسیقی متن راک کلاسیک است و همان رویکردی را که اکثر نمایش‌های آن زمان در پیش گرفته بودند منعکس می‌کند، اما باید بگویم که نسخه‌های انگلیسی آن بسیار خاطره‌انگیز هستند و من می‌توانم فوراً تا به امروز با آنها ارتباط برقرار کنم. شخصیت ها: - (6/10) شخصیت‌ها واقعاً عمق یا واقع‌گرایی زیادی ندارند، اما با توجه به مخاطب هدف، فکر می‌کنم که توجیه‌پذیر باشد. واضح است که سازنده می‌خواست همه آن‌ها بسیار متفاوت از یکدیگر باشند تا بینندگان بتوانند حداقل با برخی از شخصیت‌ها ارتباط برقرار کنند و صادقانه بگویم که کاملاً طبق برنامه‌ریزی عمل می‌کند. وقتی به کلمه "باحال" فکر می کنم، تایسون هنوز یکی از اولین شخصیت هایی است که به ذهنم می رسد. لذت: - (10/10) این برنامه یکی از برنامه های مورد علاقه من در دوران کودکی بود و هنوز هم می توانم از آن قدردانی کنم و از آن بسیار لذت ببرم، اما از نظر واقع بینانه، اگر یک بیننده جدید آن را تماشا کند، لذت آنها حدود 6 خواهد بود زیرا اکنون گزینه های زیادی وجود دارد. به طور کلی: - (10/10) به طور واقع بینانه باید 7.5-8/10 باشد، اما من ذهنی هستم و بدون توجه به آن 10/10 می دهم. P.S: "Never gonna take me down" هنوز یکی از آهنگ های مورد علاقه من تا به امروز است. اجازه دهید ITTTT RIPPPPPP!