Ahiru no Sora

نقد و بررسی: یک انیمه بسکتبالی که در آن قهرمان داستان «یک بازیکن افسانه‌ای» به نظر می‌رسد که در بازی اول و در تمرین تخریب می‌کند و روزانه هزار شوت می‌گیرد. اما در بازی های رسمی او نماینده نیست. شخصیت های بسیار جذاب و گذشته جالبی دارد. سرعت کندتر است، بیشتر مسابقات و تمرینات را نشان می دهد، اما به دلیل جزئیات زیاد نیست. انیمیشن کم و بیش شروع می شود، اما بین وسط و انتهای آن تبدیل به یک اسلاید شو می شود. ------------------------------------------------ ------------------------------------- بررسی: یک انیمه بسکتبال که در آن شخصیت اصلی "یک بازیکن افسانه ای" است ، از بین بردن آن در بازی اول و در تمرین، تمرین با هزار ضربه در روز. اما در بازی های رسمی او نماینده نیست. شخصیت های بسیار جذاب و گذشته جالبی دارد. سرعت کندتر است، بیشتر مسابقات و تمرینات را نشان می دهد، اما به دلیل جزئیات زیاد نیست. انیمیشن کم و بیش شروع می شود، اما بین وسط و انتهای آن تبدیل به یک اسلاید شو می شود. داستان: 7 انیمیشن: 6 شخصیت ها: 9 شروع: 8 نیمه: 5 پایان: 7 رتبه بندی با گذشت زمان (با دلتنگی محاسبه شده): 8

من یک منتقد حرفه ای یا خوب نیستم، چیزهایی وجود دارد که فراموش می کنم و چیزهایی از دست می دهم، اینها فقط افکار جانبدارانه من برای اهداف خودم هستند. *طرح داستان: 6/10، من فکر می کنم هدف واقع بینانه است و من دوست دارم ببینم این گروه از هولیگان ها مسئولیت پذیرتر می شوند و می بینم که واقعاً به چیزی اهمیت می دهند. من همچنین از لحظات احساسی مختلف در طول نمایش لذت می برم. این باعث می شود که من بخواهم بسکتبال بازی کنم. پایان فصل 1 خوب بود، باخت باقی ماند، اما همچنان یک نکته مثبت بود، بنابراین هنوز چیزی برای تلاش در فصل 2 وجود دارد، اما فکر می کنم در کل، تنها دلیلی که می خواهم s2 را تماشا کنم این است که آن را تمام کنم، s1 سخت شد تمام شود و من فکر می کنم s2 همان خواهد بود اگر تا به حال S2 وجود دارد *انیمیشن: 4/10، من هم متنفرم و هم سبک هنری را دوست دارم، همه دهان قورباغه های عجیبی دارند. انیمیشن تا حدی بد بود، صحنه‌های نمایش اسلاید زیادی وجود داشت یا دقیقاً مانند یک تابه روی یک تصویر ثابت دیگر، اما چند عکس دریبل متحرک داشت، اما به نظر می‌رسید که بسیاری از آن‌ها در پس‌زمینه سیاه متحرک شده‌اند. *موسیقی: 6/10، موسیقی خوب بود، هیچ چیز دیوانه کننده ای نبود اما بد نبود. بقیه طراحی صدا نیز خوب بود، باز هم هیچ چیز تکان دهنده ای به یک صورت کاملا استاندارد نیست *شخصیت‌ها: 6/10، من از ابتدا شخصیت‌ها را خیلی دوست داشتم و اگرچه بسیاری از آنها احساس می‌کردند، من هنوز از آن و اردوگاه همه آن لذت می‌بردم، به‌ویژه وقتی آنها مثل همه درباره رویاهایشان صحبت می‌کنند و اینها واقعاً صحبت می‌کنند. مونولوگ های درونی و چرندیات شدید، اما بعد از مدتی خسته کننده تر شد. من هنوز شخصیت‌ها و انگیزه‌ها و تعاملات و لحظات احساسی آنها را دوست دارم، اما دیالوگ‌ها به قدری افتضاح شدند و همراه شدن با انیمیشن امتیاز کلی را پایین می‌آورد. *دیالوگ: 5/10، لحظاتی که سعی می‌کنند یکدیگر را تشویق کنند و معمولاً با صدای بلند در مورد رویاهایشان صحبت می‌کنند و تک‌گویی شدید درونی بعد از مدتی قدیمی می‌شود، اما وقتی شروع به صحبت در مورد مسائل بسکتبال می‌کنند، احساس می‌کنم شروع کردم. برای درک بازی کمی بیشتر و به نوعی کمک می کند تا نشان دهیم که آنها به طور خاص در حال بهبود هستند، اما من هنوز فکر می کنم که می توان آن را از طریق اقدامات به تصویر کشید.