Room Mate

چگونه این انیمه را توصیف کنیم. بهتر است بگوییم که اگر واقعاً یبوست داشتید، این انیمه ای است که باید تماشا کنید، زیرا لعنت به مقدسات این انیمه مزخرف است. طرح صفر وجود دارد و من می گویم صفر چون تنها طرح این است که مالک نامه ای با قوانین می فرستد که پسرها نمی توانند با شما قرار بگذارند. تعجب، آنها سعی می کنند به هر حال. شخصیت ها بی مزه هستند، تنها شخصیتی که از راه دور قابل ارتباط است، عینکی است و او هنوز هم وحشتناک است. یکی از شخصیت های بچه ها فقط "بالا رفتن" است و دیگری به وضوح همجنس گرا و پایین است. من با آن چه کنم؟ هیچ چی. یک قسمت در قسمت اول در پایان وجود دارد که پسری را در حال بالا رفتن نشان می دهد که عرق کرده و در رختخوابش ناله می کند تا قسمت بعدی را اذیت کند. آیا توضیح داده شد؟ نه. دوباره اومد؟ نه. مریض بود؟ نه چون او مثل قسمت 8 لعنتی به مدت 2 دقیقه بیمار می شود. بهترین بخش در مورد انیمه ترانزیشن های پایانی بود، زیرا هر کسی که وظیفه پایان دادن به آن را بر عهده داشت، می توانید بگویید واقعاً لذت می برد و این یک الگوی رفتاری به خودی خود بود که فقط انتقال ها را تماشا کنید و منتظر بمانید تا ببینید آیا دیک وجود دارد یا الاغ. اما آنها آن را خراب کردند که در قسمت آخر، فینال بزرگ، creme de la crop of transitions، پایان، شما انتظار یک انتقال فوق العاده، شگفت انگیز، خیره کننده را داشتید، شاید در نهایت یک دیک ببینید زیرا انیمه هیچ اکشنی نداشت همه به غیر از عینکی که نوعی تجاوز جنسی است. اما حدس بزنید چی؟ با لباس کامل آنها به پایان می رسد. حالا، من در مورد این شخصیت ها حرفی نمی زنم، اما عملاً به من توهین می شود که شما این پسرها را در هر پایانی بدون پیراهن خواهید داشت و پایان آخر، آنها کاملاً لباس پوشیده اند؟ tl;dr این انیمه معادل یک ارگاسم مخرب وحشتناکی است که یک دوره گرد کثیف در چند بوته پشت پمپ بنزین به شما می دهد و شما تا آخر عمر به آن فکر می کنید و تعجب می کنید که "چرا وقتم را برای آن تلف کردم؟ واقعاً؟ ؟" همچنین نقد من طولانی تر از انیمه است.

با وجود اینکه یک انیمه POV با تعداد زیادی از خدمات هواداران در پایان هر قسمت است، اتاق میت یک انیمیشن لذت بخش است که فرمت POV را در بر می گیرد. این یکی به ویژه من را به یاد یک رمان بصری با ساختار هر قسمت می‌اندازد. داستان ساده و سبک است، چیزی برای بیدار نگه داشتن کسی در شب نیست. هنر شخصیت منحصر به فرد و بسیار خیره کننده است که کشش اصلی من به سمت انیمه بود. این انیمیشن نیز بسیار خوب ساخته شده است، اگرچه ممکن است به دلیل زمان کوتاه هر قسمت باشد. صدا خوب است و چیز زیادی برای گفتن در مورد آن وجود ندارد. آهنگ پایانی آهنگ بالاست اما هیچ چیز دیدنی و جذابی نیست. قطعا چیزی که می تواند به راحتی در پس زمینه محو شود. شخصیت چیزی است که واقعاً این انیمه را هدایت کرده است. همانطور که قبلاً گفتم، هنر برای شخصیت ها در سطح بالایی قرار دارد. هر شخصیت تقریباً مانند یک رمان بصری گروهی را پر می کند، اما هر شخصیت کمی عمق دارد. یا حداقل عمقی بیشتر از چیزی که از یک انیمیشن چهار دقیقه ای می توان تصور کرد. لذت زیاد بود حتی اگر POV ها به طور قابل توجهی ترسناک هستند، به نظر من این یکی خوب بود. من از اینکه واقعا چقدر آن را دوست داشتم به دلیل جالب بودن شخصیت ها شگفت زده شدم. پویایی آنها منحصر به فرد است و چیزی است که من قبلاً در یک انیمیشن POV ندیده بودم. اگر کنجکاو هستید یا فکر می کنید که ممکن است از این انیمه لذت ببرید، لطفاً 48 دقیقه وقت بگذارید و آن را تماشا کنید. قول میدم پشیمون نشی