Legend of Basara

آه.. یافتن گوهرهای فراموش شده گذشته سخت است اما همیشه هیجان انگیز است. ما در این روزگار با صدها نمایش بمباران شده‌ایم، با این حال این چیزی شبیه به بازگشت و تماشای نمایش‌هایی که با دست طراحی شده‌اند، نیست. Legend of Basara در اواخر قرن گذشته ساخته شد، بر اساس منابعی که در دهه 90 منتشر شد و همانطور که از نمایش های آن زمان انتظار می رفت، از برخی اصول اساسی پیروی می کند که در آن زمان استفاده می شد. شما واقعاً نمی توانید آنها را هنگام ارزیابی یک انیمه در نظر بگیرید (مثلاً نام بی پایانی که صدا می کند). آن موقع اوضاع به این شکل بود که انگار از آن متنفر بود. حالا میریم سراغ خود سریال.. من رک میگم و همین الان میگم. این نه تنها بد بود، بلکه مستقیماً وحشتناک بود. تنها نور درخشانی که می تابد، این داستان (در حالی که بسیار قابل پیش بینی است) حداقل تا حدودی جالب است. شخصیت‌ها ملایم، کلیشه‌ای، تندخو و اغلب به‌طور غیرضروری اجباری بودند (با نگاه کردن به شما هایاتو). داستان در حالی که در کل تا حدودی جالب بود قابل پیش بینی بود و گاهی اوقات بیهوده برای پر کردن کل قسمت طولانی می شد. Pacing خاموش بود، اما از سری 13 قسمتی انتظار می رود. با داشتن 26 ep طولانی می توانست بهتر باشد. موسیقی اغلب، اگر نگوییم همیشه، نابجا بود. انیمیشن با اینکه با در نظر گرفتن قدیمی بودن انیمه باز هم وحشتناک بود. طرح های رنگی در همه جا وجود داشت و اغلب رنگ لباس یا مو را از یک صحنه به صحنه دیگر تغییر می داد. اگر 10 سال زودتر منتشر شود، در بهترین حالت هنوز آن را متوسط ​​می دانم. در مجموع این انیمه از ابتدا تا انتها با تولید ضعیف خود یک کشتی غرق شده بود. من منبع را نخوانده ام، اما احساس قوی دارم که آن را به درستی انجام نداده است. با این حال، آنچه را که به دست می آوریم به دست می آوریم و Legend of Basara به وضوح جواهری نبود که من دنبالش بودم. اگر چیز مثبتی از آن گرفته شود این است که من از برخی نمایش های قدیمی (مانند Cowboy Bebop، Trigun، Lain) که در همان سال بیرون آمدند، قدردانی می کنم و نمی توانم صبر کنم تا دوباره به دنبال جواهرات پنهان بالقوه بروم. برای این یکی، من به شما پیشنهاد نمی کنم که وقت خود را برای آن تلف کنید.

توصیه: یک سریال ماجراجویی پسا آخرالزمانی عالی با شخصیت های قوی، پیچیده و طرحی جذاب. خیلی ارزش دیدن داره نکات مثبت: + داستان ماجراجویی حماسی و فراگیر که در هر مرحله از راه کاملاً سریع و جالب است. جهان سازی به خوبی انجام شده است و دنبال کردن ماجراهای ساراسا در مکان های جدید را سرگرم کننده می کند و در عین حال شاه سرخ و دربارش را به تصویر می کشد و آنها را به همان اندازه جالب می کند. + پس‌زمینه‌های فوق‌العاده‌ای که زمین‌های بایر پسا آخرالزمانی ژاپن ویران‌شده را زنده می‌کنند. + طراحی های خوب شخصیت به سبک شوجو، شخصیت های اصلی بسیار منحصر به فرد و متمایز به نظر می رسند. + شخصیت های پیچیده که کاملاً خوب یا بد نیستند. دشمنان ساراسا انسان‌سازی شده‌اند و وقتی او با آنها می‌جنگد احساس تعارض می‌کنید. این مورد مخصوصاً در مورد شیدو صدق می کند که مبارزه او با ساراسا یکی از قوی ترین قسمت های سریال است. ساراسا خودش یک قهرمان اصلی نیست و اشتباه می کند و ایرادات قابل باوری دارد. + شوری یک ضد قهرمان موثر به معنای واقعی کلمه است. او آدم بدی نیست، بلکه مردی است که خود را متعهد به متحد کردن ژاپن کرده است، حتی اگر به معنای ارتکاب اعمال شیطانی و غیرقابل دفاع باشد. موارد منفی: - عاشقانه بین شوری و ساراسا می تواند بیش از حد در تروپ های شوجو مانگا افراط کند. "اون انقدر تند و تند است. پس چرا قلب من اینقدر تند می زند؟" نوعی دیالوگ است که برای اکثر این صحنه ها دریافت می کنید و همیشه با حال و هوا یا محیط مطابقت ندارد. - هایاتو آزاردهنده است و آنقدر صلاحیت یا جالب نیست که بتواند موقعیت خود را در داستان یا حلقه درونی ساراسا توجیه کند. - آرک Blue King نسبت به بقیه داستان ضعیف تر است و خود پادشاه آبی یک استثنای ناگوار در مورد آنچه در بالا ذکر شد در مورد دشمنان Sarasa است که شرورهای کارتونی نیستند که صرفاً به دلیل بد بودن کارهای شیطانی انجام می دهند. - داستان کمی حماسی است و مجموعه 13 قسمتی فقط 5 جلد اول مانگا 27 جلدی را اقتباس می کند. در نتیجه، به نظر می رسد که سریال درست به پایان می رسد، زیرا همه چیز خوب است.