Feng Huo Zhan Ji

خلاصه داستان: ستاره سرخ، سیاره ای بی ثمر که در آن فرمانده پایگاه اطلاعاتی جامعه تیانژو هیات و برادر قسم خورده اش اسپارک در ماموریتی برای شکست دادن ارتش طلایی، یک ارتش خودگردان که شهر چیهوا را تسخیر کرده اند، هستند. یکی از آخرین شهرک‌های معدنی بشریت به منافع قدرت‌های خارجی تبدیل شده است و وجود یک مصنوع باعث می‌شود چندین جناح با هم برخورد کنند و حتی باعث شود هیات و اسپارک در بحبوحه درگیری از هم جدا شوند. در این سیاره، ما درست را از نادرست یا خوب را از بد نمی شناسیم. تنها زمان مشخص خواهد کرد که دشمن واقعی چه زمانی آشکار می شود. داستان و شخصیت ها: فنگ هوو ژان جی داستانی است که در قالب خطی به روشی که داستان های معمولی گام به گام پخش می شوند کار نمی کند. در نتیجه، شروع بسیار گیج کننده است و هیچ توضیح یا توضیحی در مورد شاخص های داستان کلیدی خاصی وجود ندارد که درک آنچه را که در جریان است آسان تر کند. حتی تا پایان، جزئیات زیادی از قلم افتاده است که می‌توانست به خوبی توضیح داده شود. «مصنوع» بهشتی که قرار است دارای قدرت‌های متعالی باشد، تا نیمه‌ی آخر داستان به طور کامل فاش نشده است، اما شخصیت‌ها چندین بار در نیمه‌ی ابتدایی به آن اشاره می‌کنند که بیننده را درگیر جزئیات جدید می‌کند. اگرچه در اجرای خود تا حدودی خوب عمل کرد و جزییات خاصی را حذف کرد تا یک خط داستانی و شخصیت‌های مرموز ایجاد کند، هیچ فایده‌ای ندارد که آنقدر از هم جدا شود که درک اهداف شخصیت دشوار شود. توسعه شخصیت قطعا می تواند بهتر باشد. شخصیت‌ها از همان ابتدا یک بعدی احساس می‌شدند و به نظر نمی‌رسید که در بیننده رشد کنند. در قسمت 1 وقتی با Hayate آشنا می شویم، شخصیت او به طور ناگهانی معرفی شده است، بنابراین با وجود اینکه او نقش اول سریال را بر عهده دارد، دیدن سریال در جایگاه او دشوار است. من فکر می‌کنم هدف شخصیت‌ها بیشتر شبیه به سریال‌های تلویزیونی درام زندگی واقعی بود و در توسعه شخصیت‌ها در آن زمینه خوب عمل می‌کند، اما در زمینه انیمیشن/انیمه/دونگ‌هوا چیزهای زیادی باقی می‌ماند. صدا و انیمیشن: کیفیت این دونگوا دیوانه کننده است، تصاویری قطعاً حرکت با وفاداری بالا ضبط شده است و قابل توجه است که تلاش زیادی برای ساخت این سریال در جنبه واقعی تر انجام شده است. برخی از فریم‌ها شبیه یک نمایش تلویزیونی به نظر می‌رسند، به‌خصوص اینکه چگونه برخی عکس‌های دستی را به دنبال شخصیت‌هایی مانند Hayate یا Spark تقلید می‌کنند، در حالی که آنها در سکانس‌های اکشن هستند. من واقعا از کیفیت انیمیشن و رنگ های این دونگوا لذت بردم، آنها واقعاً ظرافت مبارزه را به خوبی نشان دادند. صدا خوب است، قابل تشخیص است که بودجه روی جلوه‌های صوتی متمرکز نشده بود، زیرا متوجه چند SFX سهام مانند نوه پدربزرگ بای شدم که شکمش غوغا کرد. صدای FX از منبع موجودی گرفته شده و بدون تغییر در قسمت استفاده شده است (فکر می‌کنم حدوداً قسمت 11-14 بود) صداگذاری نسبتاً مناسب بود، وضوح صدا وجود داشت، اما احساسات شخصیت‌ها را می‌توان بهتر به تصویر کشید به خصوص در شخصیت‌هایی مانند مرد بارانی و منگ ژوان که علیرغم احساس یکنواختی می‌توانند از VA بیان شده سود ببرند. کلی و لذت: جلوه‌های بصری باعث شد ارزش تماشا کردن داشته باشد و به نظر من داستان و شخصیت‌های بی‌نظیر را به همراه داشت. پایان قطعاً تلخ به نظر می‌رسید، زیرا درگیری‌ها و بحث‌های درونی زیادی وجود داشت که حواس او را از نقطه اوج بین بزرگان پیلار و هایات و همچنین شامل شخصیت‌هایی مانند سان و اسپارک منحرف کرد.